Have a chocolate day!!!

Γιορτές Σουλίου, Κυριακή 30 Μαΐου 2010

Εορταστικές εκδηλώσεις για την επέτειο του Ολοκαυτώματος του Σουλίου θα πραγματοποιήσει και φέτος, την Κυριακή, 30 Μαΐου, η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Θεσπρωτίας στον ιστορικό χώρο του Σουλίου.

Οι εκδηλώσεις θα ξεκινήσουν στις 7 π.μ. με θεία λειτουργία στον Παλαιοχριστιανικό Ναό του Αγίου Δονάτου, χοροστατούντος του Μητροπολίτη Παραμυθιάς, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας. Στις 10 π.μ. θα τελεστεί δοξολογία στον προαύλιο χώρο της ίδιας εκκλησία, ενώ στις 10:30 π.μ. θα ακολουθήσει μετάβαση στο Αμφιθέατρο, τοπογραφική ενημέρωση από αξιωματικό των Ενόπλων Δυνάμεων, χαιρετισμός του νομάρχη Θεσπρωτίας, εκφώνηση του πανηγυρικού της ημέρας και αναπαράσταση της ανατίναξης του Κουγκίου. Οι εκδηλώσεις θα ολοκληρωθούν στο Κοινοτικό Κατάστημα Σουλίου με καταθέσεις στεφάνων, χαιρετισμό του Προέδρου της κοινότητας και παραδοσιακούς χορούς.

Ο Παύλος Βρέλλης στην ιστοσελίδα του Μουσείου Κέρινων Ομοιωμάτων αναφέρει σχετικά:

(πηγή: http://www.vrellis.gr/gp/exhibition0109.html)
Στο Κούγκι και στο Σούλι, το 1957, αποτύπωσα, σχεδίασα και φωτογράφησα, ερειπωμένα σπίτια, εκκλησιές και πολεμίστρες. Ειδικά ενδιαφέρθηκα, για το χώρο της Αγίας Παρασκευής. Μελέτησα ό,τι στοιχείο μου χρειάζονταν, με ανάλογες λεπτομέρειες -πάντα- στα χαλάσματα.
Ξαναγύρισα μετά από χρόνια, που 'γινε ο δρόμος, πολλές φορές. Στις γιορτές του Σουλιού, στις αρχές του Μάη, πήγαινα προσκυνητής με την οικογένειά μου και τα δυο παιδιά μου, για να τους γνωρίσω τον τόπο αυτό. Το 1962, ανασκάφτηκε ο χώρος της Αγίας Παρασκευής και βρήκαν πάρα πολλά αντικείμενα της εποχής εκείνης. Kατεστραμμένα, φυλάγονται σήμερα σε Σουλιώτικο σπίτι-μουσείο. Μετά τις ανασκαφές, ξαναχτίστηκε η σημερινή μονόκλιτη εκκλησιά της Αγίας Παρασκευής.

Εδώ, είναι το πίσω μέρος της Εκκλησιάς, με το χωνευτήρι, όπου κάθεται ένας Σουλιώτης, ενώ ο άλλος ακουμπά. Η ανοιχτή ξύλινη πόρτα απέναντι, που τη γεμίζει ο Τουρκαλβανός με το βαρέλι που κουβαλά, οδηγεί στο μικρό κατώγι. Πατινάρισα με διάφορα χρώματα και τρόπους τα καινούργια σχιστόξυλα και τα μεγάλα ξύλα για τα παραθυρόφυλλα, για να δώσω ανάλογη ατμόσφαιρα. Τα εικονίσματα, μικρά και μεγάλα, τα έφτιασα από ξύλο και κολλημένο χαρτί με ανάλογη πατίνα, για να φαίνονται παλιά. Τα λίγα στασίδια, είναι από το χωριό Κωστάνιανη, της περιοχής Δωδώνης, που βρήκα πεταμένα και σαπισμένα στα χόρτα, έξω από την παλιά Εκκλησιά. Έδωσα κάτι για την Εκκλησιά και τα πήρα (μιας και δε χρειάζονταν μέσα γιατί έκαναν μελέτη και συντήρηση οι ειδικοί...!). Είναι ανάλογα για την εποχή που ήθελα, τα συμπλήρωσα όσο μπορούσα. Τα βαρέλια, είναι από ξύλο πεύκου (λυγισμένα σε φωτιά), δεμένα με αγριόκλημα γύρω-γύρω και πατιναρισμένα ανάλογα. Το πρόσωπο του Σαμουήλ, το τόσο δυνατό, που κυριαρχεί με τη στάση και την αποφασιστικότητα του, το έφτιασα από περιγραφές που βρήκα σε βιβλία και ειδικά στο βιβλίο "Βίοι Παράλληλοι", του Γραμμενοχωρίτη Αναστάσιου Γούδα (1816-1882).

"Τριχωτή Επίθεση" (Furry Vengeance)

Μια νέα οικογενειακή κωμωδία οικολογικού ενδιαφέροντος κυκλοφορεί από σήμερα, 27/05/2010, στους κινηματογράφους από την ODEON.

Ιωάννινα: Odeon Paralimnio 20.20 - 22.20, Σαβ-Κυρ & 18.20

Η Μπρουκ Σιλντς ("Γαλάζια Λίμνη") επιστρέφει στην μεγάλη οθόνη και συμπρωταγωνιστεί με τον Μπρένταν Φρέιζερ ("Ταξίδι στο Κέντρο της Γης") σε μια νέα κωμωδία, από τον σκηνοθέτη των ταινιών "Το Χρονικό μιας Χυλόπιτας" και "Cruel Intentions".
Ένας κτηματομεσίτης μετακομίζει από το Σικάγο στο Όρεγκον, μιας και πρέπει να επιβλέψει το κτίσιμο ενός οικισμού. Όταν όμως το τελευταίο του project απειλεί τα σπίτια των ζώων του τοπικού δάσους, τα ίδια τα ζώα αναζητούν εκδίκηση, μετατρέποντας ένα δρόμο υπό κατασκευή σε ένα πεδίο μάχης επικών διαστάσεων. Η μάχη της φύσης ενάντια στον άνθρωπο μόλις άρχισε...

Οι αργυροπελεκάνοι του Αμβρακικού κόλπου

πηγή: http://epirusgate.blogspot.com/

Οι αποικίες ενός από τα σπανιότερα είδη πουλιών του κόσμου, του αργυροπελεκάνου, βρίσκονται εγκατεστημένες στα νησάκια της λιμνοθάλασσας Τσουκαλιό και Λογαρού του Αμβρακικού Κόλπου. Σύμφωνα με στοιχεία του Κέντρου Υγροτόπων Ροδιάς, ο αργυροπελεκάνος είναι το σπανιότερο από τα επτά είδη πελεκάνων που υπάρχουν στον κόσμο και το δεύτερο σε μέγεθος είδος πουλιού στον πλανήτη (ύψος 1,20μ, άνοιγμα φτερών εώς 3,2μ, βάρος 6-10 κιλά). Το υδρόβιο αυτό πουλί έχει χρώμα φτερώματος ανοιχτό σταχτί και κύριο χαρακτηριστικό του είναι το μακρύ του ράμφος, που φέρει διαστελλόμενο σάκο στο κάτω μέρος του. Τα πόδια του είναι κοντά και δυνατά, με δάχτυλα συνδεόμενα μεταξύ τους με μεμβράνη. Ο αργυροπελεκάνος ήταν κάποτε ευρέως εξαπλωμένος στην Ευρώπη (μέχρι στην Ουγγαρία) και την Ασία, αλλά τα τελευταία εκατό χρόνια ο πληθυσμός του μειώθηκε δραματικά και η εξάπλωσή του στην Ευρώπη περιορίστηκε σε ορισμένους υγροτόπους των Βαλκανίων. Κύριες αιτίες αυτής της μείωσης ήταν οι αποξηράνσεις υγροτόπων για την απόκτηση γεωργικής γης και το κυνήγι. Σήμερα, το 13% των ζευγαριών αργυροπελεκάνου που απομένουν σ 'ολόκληρο τον κόσμο φιλοξενείται σε δύο περιοχές της Ελλάδας: στη λίμνη μικρή Πρέσπα του νομού Φλώρινας και στις λιμνοθάλασσες του Αμβρακικού Κόλπου. Ο αργυροπελεκάνος, επειδή φοβάται τον άνθρωπο, φωλιάζει σε απρόσιτες περιοχές, όπως είναι οι απομονωμένες νησίδες και οι δύσβατοι καλαμιώνες. Ως ψαροφάγο πουλί διαλέγει υγροτόπους ικανούς να εξασφαλίσουν άφθονη τροφή για τα μικρά του. Στον Αμβρακικό, η περίοδος αναπαραγωγής διαρκεί από τα μέσα Ιανουαρίου μέχρι τον Ιούλιο. Στην αρχή, τα πουλιά συγκεντρώνονται στα νησάκια των λιμνοθαλασσών, όπου ζευγαρώνουν. Χτίζουν τη φωλιά τους με χόρτα και κλαδάκια και γύρω στα μέσα Φεβρουαρίου αρχίζουν οι πρώτες ωοτοκίες. Γεννούν δύο αβγά σε κάθε φωλιά (σπάνια τρία), τα οποία επωάζουν επί 31 μέρες, καλύπτοντάς τα με τη νηκτική μεμβράνη των ποδιών τους και όχι με την κοιλιά. Οι νεοσσοί γεννιούνται γυμνοί και μετά ένα μήνα έχουν καλυφθεί με άσπρα πούπουλα. Μέχρι την ηλικία των δυόμισι μηνών, εξαρτώνται απόλυτα από τους γονείς τους. Και οι δύο γονείς ταΐζουν τα μικρά τους, σε βάρδιες, μ' ένα πολύ χαρακτηριστικό τρόπο: ο νεοσσός βουτά με λαιμαργία το κεφάλι του στο ράμφος του γονέα και τρώει τη μισοχωνεμένη τροφή (ψάρια) κατευθείαν απ' το σάκο. Μέχρι τα μέσα Αυγούστου έχουν πετάξει όλοι οι νεοσσοί, οι οποίοι ακολουθούν τους ενήλικες στις τοπικές μετακινήσεις. Οι Αργυροπελεκάνοι παραμένουν το χειμώνα στον Αμβρακικό, επειδή επικρατούν ήπιες καιρικές συνθήκες και υπάρχει άφθονη τροφή. Αντίθετα, τη Μικρή Πρέσπα την εγκαταλείπουν λόγω του δριμύτατου ψύχους.

Πανελλήνιος διαγωνισμός για νέους "Φύση και Βιοποικιλότητα στη ζωή μας"

πηγή: http://www.esos.gr

Ο Όμιλος Σερρών για UNESCO διοργανώνει το διαγωνισμό φωτογραφίας με τιίτλο: «Δημιούργησε το δικό σου YouTube με θέμα: “Φύση και Βιοποικιλότητα στη ζωή μας”», στο πλαίσιο του Διεθνούς Έτους Βιοποικιλότητας 2010, με τελική ημερομηνία αποστολής την 30ή Νοεμβρίου 2010 (ημερομηνία ταχυδρομείου).
Καλούνται οι μαθητές της Τετάρτης, Πέμπτης και Έκτης Δημοτικού, της Πρώτης, Δευτέρας και Τρίτης Γυμνασίου, καθώς και της Πρώτης, Δευτέρας και Τρίτης Λυκείου να συμμετάσχουν ατομικά ή ως τάξη στη δημιουργία ενός βίντεο (YouTube) 5΄ διάρκειας. Το θέμα, στο οποίο είναι αφιερωμένο το έτος 2010 πρέπει να αφορά τη «φύση και τη βιοποικιλότητα στη ζωή μας».
Ο διαγωνισμός έχει τους εξής στόχους:
α. την προώθηση της ευαισθητοποίησης για την συνεχώς αυξανόμενη απώλεια της βιοποικιλότητας και
β. την εφαρμογή πολιτικών και στρατηγικών για την αναγκαία αναχαίτιση της μείωσης της βιοποικιλότητας σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης (Περισσότερες πληροφορίες: (http://ec.europa.eu/commission_barroso/dimas/policies/nature/index_el.html).
Οι συμμετέχοντες θα παρουσιάσουν διάφορα θέματα που αφορούν στο έτος, θα εκφράσουν τον προβληματισμό τους και θα κάνουν σχετικές προτάσεις για την επίλυσή τους.
Οι μαθητές μπορούν να επενδύσουν τα σχετικά βίντεο με μουσική ή άλλα ηχητικά εφέ. Η ευρηματικότητα της παρουσίασης, το χιούμορ και η ιστορική ακρίβεια σχετικά με τις κατά τόπους αναφορές και πληροφορίες, είναι τα κριτήρια που θα αναδείξουν το νικητή του διαγωνισμού.
Οι συμμετέχοντες μπορούν να αποστείλουν τις δημιουργίες τους σε cd, στη διεύθυνση: Όμιλος Σερρών για UNESCO, Ιουστινιανού 19, Τ.Κ. 62123 Σέρρες ή να ανεβάσουν τα βίντεο στον ιστότοπο του YouTube (www.youtube.com) και να αποστείλουν τον υπερδεσμό (link) στην ηλεκτρονική διεύθυνση: serres.for.unesco@gmail.com

Ο Ευγένιος Τριβιζάς αφιερώνει στα παιδιά του γυμνασίου Γαρδικίου

Την Τετάρτη το απόγευμα, 19 Μάη 2010, ο κ.Ευγένιος Τριβιζάς, αγαπητός παραμυθάς σε μικρούς και μεγάλους, παρουσίασε για πρώτη φορά το νέο του βιβλίο "Οι δραπέτες της σκακιέρας" στα Ιωάννινα.

Με αγάπη και υπομονή δέχτηκε τον καθένα χωριστά, του αφιέρωνε λίγο από τον πολύτιμο χρόνο του, ρωτούσε και υπέγραφε ολοπρόθυμα τα βιβλία!

Τον συναντήσαμε, λοιπόν, και δέχτηκε με χαρά το DVD με την θεατρική μας παράσταση " Το όνειρο του σκιάχτρου" του οποίου είναι συγγραφέας. Ευχαρίστησε με ειλικρίνεια για την τιμή που του έκανε το σχολείο, ρώτησε για το πώς το δέχτηκαν τα παιδιά και οι θεατές και ευχήθηκε εγκάρδια για άλλες, πολλές παραστάσεις...
Τον ευχαριστούμε πάρα πολύ για ό,τι μας έχει δώσει από τα παιδικά μας χρόνια μέχρι τώρα..

Ημέρα μνήμης της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου

Σήμερα, 19 Μαΐου, οι Έλληνες του Πόντου θυμούνται τη συστηματική και οργανωμένη εξόντωση του ελληνικού πληθυσμού του Πόντου (Πάφρα, Σαμψούντα, Οινόη, Κοτύωρα, Κερασούντα, Τραπεζούντα, Αμάσεια, Σεβάστεια, Αργυρούπολη) κατά το 1919. Χωριά και πόλεις ξεκληρίζονται, ατιμάζονται, καίγονται κατ΄εντολή του Κεμάλ Ατατούρκ. Όσοι προλαβαίνουν καταφεύγουν στη γειτονική Ρωσία, οι πιο τυχεροί έρχονται στην Ελλάδα. Περίπου 350.000 Έλληνες του Πόντου βρήκαν οικτρό θάνατο.

- Σχετικό είναι το βιβλίο "Ταμάμα" του Γεώργιου Ανδρεάδη.

Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου αυτού αναδύεται όλα το δράμα του Ποντιακού Ελληνισμού, από την αρχή έως τις μέρες μας. Η Ταμάμα είναι η ιστορία ενός κοριτσιού που χάθηκε στο διωγμό του ποντιακού ελληνισμού. Κουρελιασμένα και νηστικά προσφυγόπουλα που τριγυρνούσανε χαμένα, έβρισκαν να φωλιάσουν σε σπλαχνικά τούρκικα σπίτια. Οι τούρκικες οικογένειες που τα έκαναν δικά τους και οι ελληνικές που τα είχαν χάσει, δεν μιλούσαν για το περιστατικό. Έτσι και η Ταμάμα, το 1916 βρήκε καταφύγιο σε μια τουρκική οικογένεια, αλλά στα γεράματα της άρχισα να μιλάει τη μητρική της γλώσσα και να ζητάει να πάει στο χωριό της, γεγονός που σηματοδοτεί την περίτρανη απόδειξη ότι η ταυτότητα δεν χάνεται ως το τέλος της ζωής. Η ιστορία του βιβλίου, η οποία καταγράφηκε ύστερα από μαρτυρίες και επεξεργασία ιστορικών πηγών, καταδεικνύει την τραγική μοίρα των ανθρώπων στον Πόντο, με μεγάλη τρυφερότητα για τη φιλία των λαών, όπως αυτή εκφράζεται στους απλούς ανθρώπους.

-Σχετική είναι η ταινία "Περιμένοντας τα σύννεφα".

Η ιστορία της ηρωίδας Ταμάμα μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο στην Τουρκία, το 2004, από τη Yesim Ustaoglu, στην ταινία με τίτλο "Περιμένοντας τα σύννεφα" (Bulutlari beklerken), μια κοινή τουρκική, γαλλική, γερμανική και ελληνική παραγωγή που κέρδισε το ειδικό βραβείο της κριτικής επιτροπής στο Φεστιβάλ Κωνσταντινούπολης και προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Η ταινία έχει ως θέμα την πολιτική καταπίεση του πρόσφατου παρελθόντος στην Τουρκία και τις συνέπειες του διωγμού των Ελλήνων Ποντίων.Το 1975 η εξηντάχρονη Αϊσέ ζει σε ένα τουρκικό χωριό στα παράλια της Μαύρης Θάλασσας, δυτικά της Τραπεζούντας. Μετά το θάνατο της μεγάλης της αδερφής απομονώνεται όλο και περισσότερο. Συνδέεται φιλικά με τον 8χρονο Μεχμέτ, ο οποίος προσπαθεί να την παρηγορήσει. Ο ερχομός του Θανάση στο χωριό, αλλάξει τη ζωή της. Τραβιέται σε μια ξύλινη καλύβα στα βουνά, στα σύννεφα, και αρνείται να επιστρέψει στο χωριό. Η συμπεριφορά της μένει ανεξήγητη για τους χωριανούς και τον Μεχμέτ αφού κανείς δε γνωρίζει το μυστικό της Αϊσέ, που κρύβει για πέντε δεκαετίες τώρα:Πριν από την υιοθέτησή της από τουρκική οικογένεια ήταν κόρη Ελλήνων ορθόδοξων Ποντίων και λεγόταν Ελένη. Τώρα την βασανίζουν τύψεις και ενοχές επειδή ως δεκαετές παιδί είχε αποφασίσει να μην ακολουθήσει τον αδερφό της Νίκο στην Ελλάδα και να παραμείνει αντ' αυτού ασφαλείς στην τουρκική οικογένεια. Πενήντα έτη μετά από το χωρισμό, αποφασισμένη να εξερευνήσει τις ελληνικές της ρίζες και να βρει το χαμένο αδελφό, η Αϊσέ ταξιδεύει στην Ελλάδα.

Τρίτη 18 Μαΐου - Διεθνής ημέρα Μουσείων

πηγή: "Πρωϊνός Λόγος" Ιωαννίνων

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Ιωαννίνων στο πλαίσιο του εορτασμού της Διεθνούς Ημέρας Μουσείων 2010, την Τρίτη 18 Μαΐου, διοργανώνει εκπαιδευτική εκδήλωση με τίτλο: «Από τον Αλέξανδρο στον Πύρρο. Η μεγάλη περιπέτεια στην Ανατολή και στη Δύση». Φέτος, η Διεθνής Ημέρα Μουσείων έχει ως θέμα «Μουσεία για την αρμονική συνύπαρξη» και είναι αφιερωμένη στην πολυπολιτισμικότητα και τη βιοποικιλότητα που αποτελούν την κοινή πολιτιστική κληρονομιά της ανθρωπότητας. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στις αίθουσες των συλλογών των ιστορικών χρόνων του Αρχαιολογικού Μουσείου αποσκοπεί στη διερεύνηση της έννοιας της πολυπολιτισμικότητας όπως αυτή διαμορφώνεται στην αχανή έκταση που οριοθετείται από τις κατακτήσεις του Αλεξάνδρου στην Ανατολή (334-323 π.Χ.) και την εκστρατεία του Πύρρου στη Δύση (280-275 π.Χ). Η εκδήλωση απευθύνεται σε μαθητές της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης.

• Παράλληλα, το Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Ηπειρωτικών Σπουδών διοργανώνει περιήγηση στο τμήμα των παλαιολιθικών συλλογών του Αρχαιολογικού Μουσείου με τίτλο: «Οι άνθρωποι και η λίμνη: 20.000 χρόνια πριν». Η συγκεκριμένη εκδήλωση θα συνοδεύεται από περιεκτικό, πληροφοριακό φυλλάδιο. Οι παραπάνω εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν την Τρίτη και την Τετάρτη στις πρωινές ώρες λειτουργίας του ΑΜΙ.

Ο Ευγένιος Τριβιζάς, συγγραφέας του έργου "Το όνειρο του σκιάχτρου", στα Γιάννενα

Ο συγγραφέας Ευγένιος Τριβιζάς θα παρευρεθεί, ύστερα από πρόσκληση του Παιδαγωγικού Τμήματος Νηπιαγωγών, σε εκδήλωση για το έργο του, την Τρίτη 18 Μαΐου 2010 και ώρα 18.00, στην Αίθουσα Τελετών ‘Γεώργιος Μυλωνάς’ του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.
Η εκδήλωση, η οποία πραγματοποιείται στο πλαίσιο του μαθήματος Παιδική Λογοτεχνία, περιλαμβάνει παρουσίαση του έργου και συζήτηση με τον συγγραφέα.

Ο ίδιος ο συγγραφέας, την Τετάρτη 19 Μαΐου στις 18.30, στο βιβλιοπωλείο «Ελευθερουδάκη» (Σπ. Κατσαδήμα 7), θα παρουσιάσει το καινούργιο του βιβλίο «Οι δραπέτες της σκακιέρας».

Ένα βράδυ, στην άκρη μιας παλιάς σκακιέρας, συναντιούνται κρυφά η λευκή βασίλισσα και ένας μαύρος αξιωματικός και δραπετεύουν από τη σκακιέρα με το τρένο των πλήκτρων, ακολουθώντας το ασημένιο μονοπάτι μιας φεγγαραχτίδας. Χωρίς τον μαύρο αξιωματικό και τη λευκή βασίλισσα, το παιχνίδι δεν μπορεί να συνεχιστεί. Τα υπόλοιπα πιόνια είναι αποφασισμένα να βρουν και να τιμωρήσουν σκληρά τους ασυλλόγιστους δραπέτες. Έτσι, ξεκινάει μια συναρπαστική περιπέτεια σε κόσμους μαγικούς και τόπους μακρινούς, καθώς κυνηγημένα από ένα γεράκι χωρίς σκιά, τα δύο παράτολμα πιόνια προσπαθούν να βρουν τον γλάρο των ονείρων, που θα τα οδηγήσει στην εφτάχρωμη πύλη του ουράνιου τόξου.

"Το όνειρο του σκιάχτρου" στο Γυμνάσιο Γαρδικίου, E΄- Στ΄

"Το όνειρο του σκιάχτρου" στο Γυμνάσιο Γαρδικίου, Γ΄- Δ΄

Το όνειρο του σκιάχτρου - Η ημέρα της παράστασης

"To όνειρο του σκιάχτρου" στο Γυμνάσιο Γαρδικίου, Α΄- Β΄

To Πρόγραμμα της θεατρικής μας παράστασης

Το ΟΝΕΙΡΟ του ΣΚΙΑΧΤΡΟΥ_Πρόγραμμα

Φτιάχνοντας... το σκιάχτρο

.

Σας περιμένουμε!!!

Καλή πρωτομαγιά και καλό μήνα!

Λίγα όμορφα λουλούδια για όλους εσάς...

Εκδρομή στην Καστοριά!

Μόλις επιστρέψαμε από την Καστοριά πραγματοποιώντας για άλλη μια φορά μια όμορφη εκδρομή και αποκομίζοντας ευχάριστες εντυπώσεις.

Με σύμμαχό μας τον ανοιξιάτικο καιρό αλλά και την ευγένεια των καλών μας οδηγών φτάσαμε στο πρώτα στο Δισπηλιό.Στο Δισπηλιό ανακαλύφθηκε τυχαία το 1932 ο πρώτος λιμναίος οικισμός του 5.000 π.Χ. περίπου, που δείχνει ότι η Καστοριά είχε κατοικηθεί από τους Νεολιθικούς χρόνους. Στον χώρο των ανασκαφών που άρχισαν το 1992 δημιουργήθηκε το πρώτο Ελληνικό Οικομουσείο και διαμορφώθηκε μία αναπαράσταση του προϊστορικού Λιμναίου Οικισμού με καλύβες πάνω σε ξύλινες πλατφόρμες μέσα στη λίμνη, οι οποίες διαθέτουν σκεύη οικιακής χρήσης και εργαλεία της εποχής. Βρίσκεται πάνω στη λίμνη της Καστοριάς περίπου 500μ. από το χωριό. Η ξενάγησή μας ήταν υπέροχη και η επαφή μας με τη νεολιθική εποχή μοναδική!

Στη συνέχεια ο πολυπόθητος ..ελεύθερος χρόνος για φαγητό, αγορά, βόλτες και φωτογραφίες…
Συνεπείς στο ραντεβού μας για τη σπηλιά του Δράκου, που πρόσφατα άνοιξε τις πύλες του για το κοινό. Ευχάριστη ξενάγηση, εντυπωσιακοί σταλαγμίτες και σταλακτίτες, καταπληκτικές λιμνούλες.
Συνεχίσαμε την παραλίμνια διαδρομή μας και φτάσαμε στην ιερά μονή της Παναγίας της Μαυριώτισσας με τις αγιογραφίες στους εξωτερικούς τοίχους και έναν πλάτανο 900 ετών.

Φυσικά το κέφι, το γέλιο και το τραγούδι (με λίγο χορό!) εντός του λεωφορείου δεν περιγράφονται...
Και του χρόνου!!!

Αποτελέσματα 17ου διαγωνισμού μαθητικών εντύπων

Πηγή: http://www.look4studies.com/ekpaideusi-teleutaia-nea.html
Ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα του διαγωνισμού μαθητικών εντύπων, που διοργάνωσε και φέτος η εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ". Οι συμμετοχές υπήρξαν πολλές και μάλιστα πολύ εντυπωσιακές! Αποδεικνύεται για ακόμη μια φορά πόσο δυνατή είναι η πένα των μαθητών και πόσο ουσιαστικός είναι ο λόγος τους... Συγχαρητήρια σε όλους!!! Και του χρόνου!!!

Τα βραβεία σε έντυπα του γυμνασίου
ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ
«Μαθητική έπαλξη» Γυμνάσιο Αγίας Παρασκευής Γεροσκήπου Πάφου- Κύπρος
ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ
«ΚουκουΒάγια» Γυμνάσιο Βαγίων, Θήβα
ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΘΕΜΑΤΩΝ
«Κόντρα» Καλλιτεχνικό Γυμνάσιο Γέρακα
ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ
«ΚάSΟS» Γυμνάσιο Κάσου
ΕΠΑΙΝΟΣ
«3D ΡRΕSS», ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ «ΔΟΜΝΑ ΒΙΖΒΙΖΗ»

Τα βραβεία σε έντυπα του λυκείου
ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ
«Ανεμοδείκτης» Γενικό Λύκειο Βουνάργου Ηλείας
ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ (από κοινού σε δύο έντυπα)
«Αναζητήσεις» 5ο Λύκειο Νίκαιας
«Πείραμα» 1ο Λύκειο Περάματος
ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ (από κοινού σε δύο έντυπα)
«ΔΙΑΚΟΣΜΟΣ...ΕΚΤΟΣΥΛΗΣ» Λύκειο Νέας Γενιάς Ζηρίδη
«τρΕΛα» 3ο Λύκειο Αργους
ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΘΕΜΑΤΩΝ
«τα Νέα των Νέων» 2ο Γενικό Λύκειο Χορτιάτη
ΕΠΑΙΝΟΙ Φέτος θα δοθούν τρεις έπαινοι σε λύκεια, καθώς ήταν αρκετά τα έντυπα των μαθητών που ξεχώρισαν για τη δουλειά τους.
«ΑΝΑΣΚΑΦΕΣ», 6οΛΥΚΕΙΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ ΚΡΗΤΗΣ
«ΣΩΡΕΙΤΗΣ», ΕΠΑΙΝΟΣ- ΧΙΟΥΜΟΡ, ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΑΣΤΡΟΥΣ
«FRΕDDΟ», ΕΠΑΙΝΟΣ- ΕΙΔΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ, 6οΕΙΔΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΚΑΙ ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΑΘΗΝΩΝ
Ειδικό βραβείο «Παιδιά πρόσφυγες» σε συνεργασία με την Υπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες (από κοινού σε δύο σχολεία)
«Ο ΠΑΛΜΟΣ ΤΟΥ ΛΕΟΝΤΕΙΟΥ», ΛΕΟΝΤΕΙΟ ΛΥΚΕΙΟ ΠΑΤΗΣΙΩΝ
«5οΟΥΣΙΑ... ΕΝ ΤΥΠΩ», 5οΓΕΝΙΚΟ ΛΥΚΕΙΟ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ

Η κριτική επιτροπή Μέλη της κριτικής επιτροπής ήταν ο γελοιογράφος Κώστας Μητρόπουλος, ο Αντώνης Σανουδάκης, φιλόλογος και συγγραφέας, ο Μανώλης Πιμπλής, δημοσιογράφος-βιβλιοκριτικός και ο Μηνάς Βιντιάδης (ως πρόεδρος της επιτροπής), υπεύθυνος ειδικών εκδόσεων της εφημερίδας «ΤΑ ΝΕΑ».

Η απονομή των βραβείων του 17ου Διαγωνισμού Μαθητικών Εντύπων θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 8 Μαΐου στην Ενωση Συντακτών (ΕΣΗΕΑ), Ακαδημίας 20.

Το 2ο μεγαλύτερο ενυδρείο στον κόσμο

Στην Ιαπωνία βρίσκεται το 2ο μεγαλύτερο ενυδρείο στον κόσμο (στο Ντουμπάι συναντάται το 1ο όπου πρόσφατα προκλήθηκαν ρωγμές) και η τεχνητή δεξαμενή περιέχει 7.500 κυβικά μέτρα νερού. Φιλοξενεί πολλά είδη ψαριών, φάλαινες και καρχαρίες. Απολαύστε το παρακάτω βίντεο.

Βιβλιοπαρουσίαση (3)

Η ιστορία του γάτου που έμαθε σ' ένα γλάρο να πετάει
Κάποτε ένας γλάρος που πετούσε μαζί με την ομάδα του πάνω από μια μολυσμένη θάλασσα παγιδεύτηκε στη μαύρη κηλίδα. Ο γλάρος κατάφερε μετά από μεγάλη προσπάθεια να βγει, πέταξε αλλά έπεσε σ’ ένα μπαλκόνι, όπου έμενε ένας μαύρος γάτος. Εκεί έκανε ένα αυγό και αμέσως μετά ξεψύχησε. Ο γάτος είχε δώσει το λόγο του να προσέξει το αυγό και να μάθει το γλαρόνι να πετάει. Τελικά το αυγό έσπασε και ο γάτος με τους φίλους του ονόμασαν το γλαροπούλι Καλότυχη. Την πρόσεχαν, την τάιζαν και συχνά συμβουλεύονταν μια εγκυκλοπαίδεια. Η Καλότυχη ήθελε να πετάξει κάποια στιγμή, δεν το έδειχνε όμως. Οι γάτοι αποφάσισαν να την μάθουν να πετάει, αφού κατάλαβαν τη μεγάλη της επιθυμία. Αρχικά την πήγαν σ’ ένα διάδρομο και την καθοδηγούσαν στο πέταγμα χωρίς όμως αποτέλεσμα. Αποφάσισαν να ζητήσουν βοήθεια από τους ανθρώπους και τελικά η Καλότυχη πέταξε. (Αλεξάνδρα Αθ., Α1)

Η ιστορία του γάτου που έμαθε σ' ένα γλάρο να πετάει
Κάποτε ήταν ένα κοπάδι γλάρων και ταξίδευαν για ώρες στη θάλασσα. Μια γλαροπούλα, η Κεγκά, πολύ σύντομα θα γεννούσε ένα γλαρόνι. Κάποια στιγμή η Κεγκά βούτηξε στον ωκεανό και καθώς ξαναβγήκε στον αφρό διαπίστωσε ότι οι φτερούγες της ήταν κολλημένες μεταξύ τους από μια πετρελαιοκηλίδα. Μόλις κατάφερε να βγει από εκεί, πέταξε για λίγο και στη συνέχεια έπεσε σ’ ένα μπαλκόνι που ήταν ξαπλωμένος ένας γάτος. Η Κεγκά παρακάλεσε το γάτο να μάθει το γλαρόνι να πετάει, να μη το φάει και να το μεγαλώσει, διότι αυτή δε θα κατάφερνε να ζήσει. Ο γάτος ακολούθησε κατά γράμμα τις συμβουλές της και τα κατάφερε περίφημα. (Μάγδα Χ., Α2)

Λίτσα Ψαραύτη, Ανάσες και ψίθυροι του δάσους
Σ’ ένα απέραντο λόφο με πολλά δέντρα ζούσε ένα σύνολο από σπάνια ζώα. Τα παιδιά της περιοχής εκείνης τα ταλαιπωρούσαν και πολλές φορές τα σκότωναν. Έτσι, κάθε χρόνο αυξανόταν το ποσοστό της εξαφάνισης.
Η Δασική Υπηρεσία του Εθνικού Δρυμού πήρε δραστικά μέτρα έτσι ώστε τα ζώα να αυξάνονται και όχι να μειώνονται. Σ’ αυτή την προσπάθεια πήραν μέρος πολλά παιδιά. Βοηθούσαν τα ζώα και τα φρόντιζαν. Τους πρόσφεραν αγάπη και έτσι πέτυχαν το σκοπό τους.
Ένα δυστύχημα όμως άλλαξε τη χαρά των παιδιών. Ένας βασιλικός αετός, ο οποίος είχε πιαστεί σε μια παγίδα, έχασε τη ζωή του. Τα παιδιά, επειδή τον αγαπούσαν πάρα πολύ, αποφάσισαν να τον θάψουν στο κέντρο του Εθνικού Δρυμού, δίπλα στον αγαπημένο του χώρο.
Μερικές μέρες αργότερα έφεραν από μια άλλη χώρα διάφορα τραυματισμένα ζώα, τα οποία τα φρόντιζαν και όταν έγιναν καλά τα άφησαν ελεύθερα στον Εθνικό Δρυμό. Κάθε χρόνο οι επισκέπτες όλο και αυξάνονταν, για να δουν τον πανέμορφο καταπράσινο Εθνικό Δρυμό. (Ντανιέλα Τρ., Α2)