Ο μικρός πρίγκιπας (κινούμενα σχέδια)

Με αφορμή το απόσπασμα από το βιβλίο "Ο μικρός πρίγκιπας" του Αντουάν ντε Σαιντ Εξυπερύ που περιλαμβάνεται στη Νεοελληνική Γλώσσα και στα Κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας Β΄ Γυμνασίου παραθέτουμε το παρακάτω επεισόδιο από την ομώνυμη ταινία κινουμένων σχεδίων.
Προτείνουμε σε όσους ακόμα δεν το έχουν διαβάσει να το διαβάσουν 
ή  ακόμα και να το δωρίσουν.
Μπορείτε να δείτε και τα υπόλοιπα επεισόδια στο youtube.

Ακούστε εδώ τα υπέροχα τραγούδια για το " Μικρό πρίγκιπα".

Ο μικρός πρίγκιπας (στίχοι-μουσική)

Με αφορμή το απόσπασμα από το βιβλίο "Ο μικρός πρίγκιπας" του Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ, που περιλαμβάνεται στην 3η ενότητα της Νεοελληνικής Γλώσσας Β΄ Γυμνασίου αλλά και στα κείμενα Νεοελληνικής Λογοτεχνίας, απολαύσαμε σήμερα τα παρακάτω σχετικά τραγούδια από τη Μελίνα Κανά και τον Μάριο Φραγκούλη.

Είχα για φίλο ένα τύπο

που΄ χε ΄ένα αστέρι για κήπο

μ΄ένα λουλούδι μόνος του ζούσε

και τ΄αγαπούσε πολύ.

Ήταν ξανθά τα μαλλιά του

φώτιζαν τη μοναξιά του

πρίγκηπας ήταν κι όπου γυρνούσε

όλο ρωτούσε γιατί.

Πέταξε πριν απ΄τη δύση

ήλιος στους ήλιους να ζήσει

είπε η ζωή του πάντα είναι λίγη

και πρέπει να φύγει μακριά.

Φεύγουν τα χρόνια περνάνε

ποιος ξέρει τώρα πού να΄ναι

και ποιον προφήτη

κανείς να ρωτήσει

αν θα γυρίσει ξανά.

Αν μπορούσα και εγώ

στο μικρό σου πλανήτη

αν ζητούσες να 'ρθω

να μην σ' έχει η λύπη.

Τον παλιό μου εαυτό

θα τον άφηνα πίσω

τον κρυμμένο ουρανό

της καρδιάς σου να ζήσω.

Στο μακρινό σου το αστέρι

να μου κρατάς σφιχτά το χέρι

μικρέ μου πρίγκηπα κοιμήσου

κι εγώ θα μείνω εδώ μαζί σου.

Αν ζητούσες να 'ρθω

στο μικρό σου τ' αστέρι

αν μπορούσα να δω

της ψυχής σου τα μέρη.

Θα νικούσα το εγώ

που εδώ με κρατάει

έναν κόσμο να βρω

και τους δυο να χωράει.

Στο μακρινό σου το αστέρι

να μου κρατάς σφιχτά το χέρι

μικρέ μου πρίγκηπα κοιμήσου

κι εγώ θα μείνω εδώ μαζί σου...

Σαν τον Καραγκιόζη

.
Κείνο που με τρώει

κείνο που με σώζει

είναι π’ ονειρεύομαι

σαν τον καραγκιόζη

Φίλους και εχθρούς

στις φριχτές μου πλάτες

όμορφα να σήκωνα

σαν να `ταν επιβάτες

Λευκό μου σεντονάκι

λάμπα μου τρελή

Ποια αγάπη τάχα μας φυσάει

Βάλε στη σκιά σου

τούτο το παιδί

Που δεν έχει απόψε

πού να πάει πού να πάει

Σαν κουκιά μετρώ

τα λόγια του καμπούρη

πίσω απ’ το λευκό πανί

μέσα στο κιβούρι

Μα όσο κι αν μετρώ

κάτι περισσεύει

Τρύπια ειν’ η αγάπη μας

και δε μας προστατεύει

Λευκό μου σεντονάκι

λάμπα μου τρελή

Κόκκινα αυγά ή καρναβάλια

μέσα από την κάλπη τη στατιστική

Μας κοιτάζει ο Χάρος

και του τρέχουνε τα σάλια

Σαν σκιές γλιστρούν

λόγια και εικόνες

Κάρα σκουπιδιάρικα,

φεύγουν οι χειμώνες

Αν δε ντρέπεσαι

να καθίσεις πίσω

Έλα Ηπείρου κι Αχαρνών

να σε γιουχαΐσω

Λευκό μου σεντονάκι

λάμπα μου τρελή

Ποια αγάπη τάχα μας φυσάει

Βάλε στη σκιά σου

τούτο το παιδί

Που δεν έχει απόψε

πού να πάει πού να πάει

Μικροί...Καραγκιοζοπαίχτες...

Ο αγαπημένος μας ..."Μικρός πρίγκιπας"

Διαβάσαμε το απόσπασμα από το βιβλίο της Λογοτεχνίας Β΄ Γυμνασίου, 

αγοράσαμε όλοι μας το βιβλίο, 

το διαβάσαμε στην τάξη και στο σπίτι, 

 συζητήσαμε, 

είδαμε τα κινούμενα σχέδια, 

φτιάξαμε σελιδοδείκτες...

Η έννοια της φιλίας...

Περιμένοντας την κα Λίτσα Ψαραύτη

Βιογραφικά στοιχεία της συγγραφέως και το λογοτεχνικό έργο της

Λίτσα Ψαραύτη: http://www.psarafti.gr/gr/writer.html

http://www.i-read.i-teen.gr/author/litsa-psarayti

Συνέντευξη στην εφημερίδα Καθημερινή 

 Άρθρο στην εφημερίδα Έθνος

Η συγγραφέας Λότη Πέτροβιτς μιλά για τη Λίτσα Ψαραύτη 

Δείγματα δημιουργικής γραφής...

...με αφορμή το τραγούδι του Διονύση Σαββόπουλου "Τι έπαιξα στο Λαύριο" που περιλαμβάνεται στο σχολικό εγχειρίδιο της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας Β΄ Γυμνασίου.

Κι ο χρόνος σαν μπάλα που την κλωτσάμε είναι που κυλά,
όμως όλα αλλάζουν ξαφνικά.  
Ο χρόνος γρήγορα περνά και ο χάρος θα γίνει Θεός δίπλα μας.
Ο ασχημοπαπαγάλος τότε 
θα βρεί ομορφιά  και πολλά φτερά  
σαν παιδικές ζωγραφιές.   

Τα όνειρα γίνονται νέα ξανά 
με τα παιδιά να φωνάζουν δυνατά 
παίζοντας ξέγνοιαστα, γεμάτα χαρά.  
Οι ασχημομούρηδες ξαφνικά πανέμορφοι  
θα γίνουν με μιας!  
Παιδιά θα γεμίσει η γη δίχως 
μεγάλους κουασιμόδους.

Είμαστε όλοι ανάλαφροι σαν πούπουλα,  
πετάμε ψηλά στον ουρανό σαν αετοί
και τραγουδάμε  όλοι μ' όμορφες φωνές  
ευτυχισμένοι, σαν άγγελοι αθώοι,  
χαρούμενοι όλοι μαζί, σαν τα σχολιαρόπαιδα.

Γέλια αντηχούν υπέροχα, 
λαμπερά χαρούμενα πρόσωπα, κι οι τοίχοι τρέμουν  
από χαρά.  
Κι ο χρόνος σαν μπάλα που την κλωτσάμε.  
Καρδιές χαρούμενες και ευτυχισμένες 
κι ο ήλιος μάς χαμογελά λαμπερά. 

Στρατούλα Τσουρά, μαθήτρια Β΄ τάξης Γυμνασίου  Γαρδικίου 

Μια απόπειρα...θεάτρου σκιών

Ο Καραγκιόζης προφήτης

Μια γεύση από Καραγκιόζη...

.

Τραγούδια της ξενιτιάς

Ξενιτεμένο μου πουλί

Ξενιτεμένο μου πουλί

Πουλάκι ξένο

Γιάννη μου το μαντίλι σου

Τζιβαέρι

Στο 'πα και στο ξαναλέω

Δημοτικά τραγούδια της ξενιτιάς

πηγή

Η αποδημία, δηλαδή η απομάκρυνση κάποιων ανθρώπων από τον τόπο στον οποίο γεννήθηκαν και μεγάλωσαν και η μόνιμη ή για μεγάλο χρονικό διάστημα εγκατάσταση τους σε ξένο τόπο, οφείλεται σε κάποιες συνθήκες ιστορικές, πολιτικές ή κοινωνικές. Ο κυριότερος όμως λόγος που αναγκάζει τους ανθρώπους να ξενιτεύονται είναι οι δύσκολες οικονομικές συνθήκες της πατρίδας τους και γι' αυτό φεύγουν για τη βελτίωση των οικονομικών τους και για καλύτερες συνθήκες ζωής. Αυτοί είναι οι οικονομικοί μετανάστες. Πέρα από αυτούς υπάρχουν και εκείνοι που εκπατρίζονται, που εκδιώκονται ή φεύγουν από την πατρίδα τους για λόγους πολιτικούς, και κυρίως οι πρόσφυγες, δηλαδή οι πληθυσμοί που αναγκάζονται για λόγους δικούς τους ή εξαναγκάζονται από κάποιο φορέα εξουσίας να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους ή τον τόπο της μόνιμης κατοικίας τους και να καταφύγουν σε μια ξένη χώρα ή στη χώρα της εθνικής τους προέλευσης (όπως, για παράδειγμα, οι Έλληνες πρόσφυγες που ήρθαν στην Ελλάδα από τη Μ. Ασία το 1922 ή οι νεοπρόσφυγες Έλληνες Πόντιοι που ήρθαν τελευταία στην Ελλάδα από χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης).

Τα δηµοτικά τραγούδια της ξενιτιάς αποτυπώνουν καταστάσεις από τη ζωή των απλών ανθρώπων που φεύγουν από την πατρίδα τους για να βρουν καλύτερη τύχη σε µια άλλη, ισχυρότερη οικονοµικά χώρα. Εδώ πρέπει να επισηµανθεί ότι η εµπειρία του ξενιτεµένου µετανάστη δεν αφορούσε τόσο τα σηµερινά ελληνόπουλα, αφού δεν υπήρχε πριν μερικά χρόνια (γιατί τώρα δυστυχώς επανεμφανίζεται) στη χώρα µας µεταναστευτικό ρεύµα. Αντίθετα, τα τελευταία χρόνια παρατηρείται έντονο ρεύµα εισόδου άλλων, Βαλκάνιων κυρίως µεταναστών, στη χώρα µας. Ωστόσο, αυτή η κοινωνική µορφή ζωής, δηλαδή ο ξενιτεµός, υπήρξε µακρόχρονη ελληνική εµπειρία, της οποίας τα οικονοµικά και κοινωνικά αποτελέσµατα υπήρξαν θετικά για τη χώρα µας.

Τα τραγούδια της ξενιτιάς φανερώνουν τα αισθήµατα αγάπης που συνδέουν τον ξενιτεµένο µε την οικογένεια και την πατρίδα του. Εκφράζουν τόσο τη νοσταλγία αυτού που έφυγε όσο και την πίκρα αυτού που έµεινε. Τα επιλεγμένα τραγούδια παρουσιάζουν αυτές τις δύο εκδοχές του πόνου που προκαλεί ο ξενιτεµός του αγαπηµένου προσώπου.

Στο πρώτο τραγούδι διακρίνονται δύο νοηµατικές ενότητες.

Για όσους δεν έχουν απολαύσει τον Μικρό Πρίγκιπα...

Διαβάστε εδώ τον Μικρό Πρίγκιπα.

O MIKROS PRIGKIPAS by NIKOS GIANNOPOULOS

Διαβάστε εδώ το βιβλίο του εκπαιδευτικού με ιδέες για την προσέγγιση του βιβλίου.

Πραγματική φιλία είναι...

Τι έπαιξα στο Λαύριο (Διονύσης Σαββόπουλος)

     Το Λαύριο  είναι μια μικρή πόλη στο νοτιοανατολικό μέρος της Αττικής. Είναι γνωστό από την αρχαιότητα σχετικά με την εξόρυξη αργύρου, που ήταν μια από τις κύριες πηγές εισοδήματος της πόλης-κράτους της Αθήνας για την κατασκευή δημοσίων έργων, για την παραγωγή νομισμάτων και την χρηματοδότηση του Αθηναϊκού στόλου. 

    Τα ορυχεία της Λαυρεωτικής επαναλειτούργησαν το 1864 όταν η εταιρεία Γαλλο-ιταλικών συμφερόντων εξασφάλισε από την ελληνική πολιτεία το δικαίωμα εκμετάλλευσης της περιοχής. Η εταιρεία εξαγοράστηκε από την εταιρεία «Ελληνική Εταιρεία των Μεταλλουργείων Λαυρίου» ώστε να λυθεί η διαμάχη του ελληνικού κράτους με την γαλλοϊταλική εταιρεία, ένα ζήτημα που έμεινε γνωστό ως Λαυρεωτικά ή Λαυρεωτικό Ζήτημα. Τα επόμενα χρόνια δραστηριοποιήθηκαν στην περιοχή κυρίως η Ελληνική Εταιρεία των Μεταλλείων Λαυρίου (που έκλεισε το 1917) και η Γαλλική Εταιρεία Μεταλλείων Λαυρίου (που έκλεισε το 1977) με σκοπό την εξόρυξη μολύβδου και αργύρου.

      Η ανάπτυξη της περιοχής μετά το 1864 ήταν ραγδαία και άρχισε σταδιακά να οικίζεται η νέα πόλη του Λαυρίου. Μεγάλος αριθμός εργατών προσελκύστηκε στην περιοχή. Το Λαύριο υπήρξε άλλοτε μια ανθηρή βιομηχανική πόλη με πλήθος βιομηχανιών, όμως μετά το οριστικό κλείσιμο των μεταλλείων και των περισσοτέρων βιομηχανιών σαν συνέπεια της γενικότερης αποβιομηχάνισης της χώρας, πέρασε μια περίοδο οικονομικής κρίσης και αυξημένης ανεργίας.

      Η οικονομική ανάπτυξη της περιοχής είχε σημαντικές περιβαλλοντικές συνέπειες για την περιοχή, τον 19ο και 20ο αιώνα. Λόγω της παντελούς έλλειψης μέτρων για το περιβάλλον, επήλθε μια μαζική περιβαλλοντική καταστροφή, της οποίας τα αποτελέσματα και οι συνέπειες είναι ορατές ακόμα και σήμερα. Στα παράλια της πόλης στοιβάζονται εκατομμύρια τόνοι επεξεργασμένου υλικού και υπάρχει εκτενής συσσώρευση βαρέων στοιχείων στο έδαφος, τα οποία απαγορεύουν την καλλιέργεια της γης.

Σήμερα, το Λαύριο δείχνει να έχει ξεπεράσει τις πληγές του,  η βιομηχανική περιοχή έχει μετατραπεί σε τεχνολογικό πάρκο.

Ψηφιακό σχολείο

100 χρόνια από τον ηρωικό θάνατο του ποιητή Λορέντζου Μαβίλη

 
Ποιητής, βουλευτής, φλογερός πατριώτης και οραματιστής, έφεδρος λοχαγός και αρχηγός εθελοντικού σώματος στον πόλεμο του 1912, τραυματίστηκε θανάσιμα στο Δυτικό Μέτωπο του Αγώνα, στο Δρίσκο Ιωαννίνων, 28 Νοεμβρίου 1912. άφησε την τελευταία του πνοή με τα λόγια: " Δεν είχα φανταστεί ποτέ ότι θα είχα τη μεγάλη τιμή να πεθάνω για την Ελλάδα". 

Αφιέρωμα της ΕΡΤ για τον ποιητή εδώ

 Στην Πατρίδα

Πατρίδα, σὰν τὸν ἥλιο σου ἥλιος ἀλλοῦ δὲ λάμπει.
Πῶς εἰς τὸ φῶς του λαχταροῦν ἡ θάλασσα κι οἱ κάμποι,
πῶς λουλουδίζουν τὰ βουνά, τὰ δάσ᾿, οἱ λαγκαδιὲς
στέρνοντάς του θυμίαμα μυριάδες μυρωδιές! 

............................................................................

Οἱ νύχτες σου δροσοβολοῦν χιλιόπλουμα λουλούδια
καὶ στῶν παιδιῶν σου τὶς καρδιὲς ἀμάραντα τραγούδια,
σταλάζουνε στὰ σπλάγχνα τους θεράπειο λησμονιᾶς,
ἐλευτεριᾶς ἀγάλλιαση καὶ μίσος τυραννιᾶς.

 ...........................................................................

Κι ἀνάμεσα στὰ χρώματ᾿ ἀπὸ χίλια οὐράνια τόξα,
προβαίνει πάλ᾿ ὁ ἥλιος εἰς ὅλη του τὴ δόξα.
Καί, σὰν τοῦ μεγαλείου σου σύμβολο φωτεινό,
ἕως τὸ χρυσὸ βασίλεμα λάμπει στὸν οὐρανό.
Ἑλλάς, τὸ μεγαλεῖο σου βασίλεμα δὲν ἔχει,
καὶ δίχως γνέφια τοὺς καιροὺς ἡ δόξα σου διατρέχει.
Ὅσες φορὲς ὁ ἥλιος σου νὰ σὲ φωτίσει ἐρθεῖ,
θὲ νὰ σὲ βρεῖ πεντάμορφη, στεφανωμένη ὀρθή.

Αφιέρωμα της google στον Οδυσσέα Ελύτη

Τον Οδυσσέα Ελύτη τιμά η Google με ένα ειδικό Doodle στο λογότυπό της στο google.gr. Σήμερα, 2 Νοεμβρίου συμπληρώνονται 101 χρόνια από τη γέννησή του μεγάλου ποιητή και Νομπελίστα, το 1911. Η εικόνα στο λογότυπο της Google απεικονίζει τον ποιητή με ένα καράβι, ένα τσαμπί σταφύλι και μια ελιά, παραπέμποντας στη ρήση του ποιητή: «Εάν αποσυνθέσεις την Ελλάδα, στο τέλος θα δεις να σου απομένουν μια ελιά, ένα αμπέλι κι ένα καράβι. Που σημαίνει, με άλλα τόσα την ξαναφτιάχνεις».

 

Η ΠΟΔΗΛΑΤΙΣΣΑ

Το δρόμο πλάι στη θάλασσα περπάτησα
    που' κανε κάθε μέρα η ποδηλάτισσα

Βρήκα τα φρούτα που 'χε το πανέρι της
    το δαχτυλίδι που 'πεσε απ' το χέρι της

Βρήκα το κουδουνάκι και το σάλι της
    τις ρόδες το τιμόνι το πεντάλι της

Βρήκα τη ζώνη της βρήκα σε μιαν άκρη

    μια πέτρα διάφανη που 'μοιαζε με δάκρυ

Τα μάζεψα ένα ένα και τα κράτησα

    κι έλεγα που 'ναι που 'ναι η ποδηλάτισσα

Την είδα να περνά πάνω απ' τα κύματα
    την άλλη μέρα πάνω από τα μνήματα

Την τρίτη νύχτωσ' έχασα τ' αχνάρια της

    στους ουρανούς άναψαν τα φανάρια της.

"Εφυγε" η αγαπημένη συγγραφέας των παιδιών, Ζωρζ Σαρρή

Ένα δυσαναπλήρωτο κενό αφήνει πίσω της η ενδεχομένως πιο αγαπητή συγγραφέας των παιδιών, Ζωρζ Σαρρή. Η Σαρρή «έφυγε» σε ηλικία 87 ετών το πρωί του Σαββάτου στο σπίτι της.

Από Μικρασιάτη πατέρα και Γαλλίδα μητέρα, γεννήθηκε το 1925 στην Αθήνα και άρχισε από μικρή να ασχολείται με το θέατρο, με δάσκαλο το Βασίλη Ρώτα. Φοίτησε στη Δραματική Σχολή του Ροντήρη, ενώ στη διάρκεια του πολέμου συμμετείχε στην Αντίσταση και στην ΕΠΟΝ. 

Το 19447 αναγκάστηκε να φύγει εξόριστη στο Παρίσι, αλλά συνέχισε τις σπουδές της στη σχολή του Σαρλ Νιτλέν, στο Παρίσι. Εκεί γνώρισε και παντρεύτηκε τον Αιγυπτιώτη χειρούργο Μάρκελλο Καρακώστα, από τον οποίο απέκτησε δυό παιδιά. Το 1962 επέστρεψε στην Ελλάδα και άρχισε να εμφανίζεται στο θέατρο και τον κινηματογράφο μέχρι το 1967, ώσπου, με την κήρυξη της χούντας έμεινε άνεργη και στράφηκε στο γράψιμο.

Πρωτοεμφανίστηκε ως συγγραφέας το 1969 με το «Θησαυρό της Βαγίας», που έγινε επιτυχία και μεταφέρθηκε στην τηλεόραση.  Συνέχισε γράφοντας πολλά βιβλία κυρίως για μικρά παιδιά και νέους, όπως επίσης και θεατρικά έργα. Η θεματολογία της αρκετές φορές περιστρέφεται γύρω από σημαντικές στιγμές της νεότερης ελληνικής ιστορίας, όπως το δίπτυχο «Όταν ο Ήλιος... και Οι Νικητές», που αναφέρονται στην Κατοχή και τον Εμφύλιο, ή το μυθιστόρημα Τα γενέθλια, που εκτυλίσσεται κατά τη διάρκεια της Χούντας. 

Το 1994 βραβεύτηκε με το Βραβείο Παιδικού Λογοτεχνικού Βιβλίου για το μυθιστόρημα Νινέτ. Το 1995 και το 1999 βραβεύτηκε από τον Κύκλο Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου. Το 1988 προτάθηκε για το βραβείο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Ως ηθοποιός έχει βραβευτεί το 1960 με το βραβείο Β' Γυναικείου ρόλου του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Μυθιστορήματα

Ο Θησαυρός της Βαγίας (1969)

Το Ψέμα (1970)

Όταν ο Ήλιος… (1971)

Κόκκινη κλωστή δεμένη… (1974)

Τα γενέθλια (1977)

Τα στενά παπούτσια (1979)

Οι νικητές (1983)

Τα Χέγια (1987)

Το παραράδιασμα (1989)

Κρίμα κι άδικο (1990)

Nινέτ (1993)

Zoυμ (1994)

E.Π. (1995)

Μια αγάπη για δύο (με την Αργυρώ Κοκορέλη, 1996)

Ο Χορός της ζωής (1998)

Σοφία (2000)

Κλειστά Χαρτιά (με την Μελίνα Καρακώστα, 2001)

Ο Κύριός μου (2002)

Τότε... (2004)

Γράμμα από την Οδησσό (2005)

Το προτελευταίο σκαλοπάτι (2009)

Παιδικά

Το κουμπί και μια βελόνα (2010)

Το γαϊτανάκι (1973)

Ο Φρίκος ο Κοντορεβυθούλης μου (1980)

Η σοφή μας η δασκάλα (1982)

Η κυρία Κλοκλό (οκτώ βιβλία) (1986-1987)

Ο Τοτός και η Τοτίνα (οκτώ βιβλία, 1988 - 1990)

Ο Αρλεκίνος (1993)

Η Πολυλογού (1993)

Νουβέλλα [Επεξεργασία]

Η αντιπαροχή (1989)

Θεατρικά [Επεξεργασία]

Το τρακ (1988)

πηγή

Το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ

ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ

πηγή:Θέατρο Άνεσις

Με την επιτυχία της περσινής σεζόν στις αποσκευές και την εξαιρετική αποδοχή του κοινού, Το Ημερολόγιο της Άννας Φρανκ δίνει νέο ραντεβού με τους θεατές στη σκηνή του Θεάτρου Άνεσις - Θεατρική Σκηνή Ανδρέας Βουτσινάς, όπου από τις 6 Οκτωβρίου θα παρουσιάζεται με ανανεωμένο θίασο.

Το έργο των Φράνσες Γκούντριχ και Άλμπερτ Χάκετ, βασισμένο στο πασίγνωστο ημερολόγιο της έφηβης Γερμανοεβραίας από τη Φρανκφούρτη παραμένει ένα έργο διαχρονικό, που συγκινεί το κοινό κάθε ηλικίας.

Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι Το Ημερολόγιο της Άννας Φρανκ εξακολουθεί να είναι το πιο πολυδιαβασμένο βιβλίο σε όλο τον κόσμο μετά τη Βίβλο. Η πρώτη του έκδοση έγινε το 1947 στην Ολλανδία και το 1952 στην Αμερική. Από τότε μεταφράστηκε σε παραπάνω από 67 γλώσσες και έχει πουλήσει περισσότερα από 31 εκατομμύρια αντίτυπα.

Το θεατρικό έργο είναι ένα έργο - ντοκουμέντο, μια καταγραφή του απάνθρωπου φυλετικού κατατρεγμού. Ανέβηκε για πρώτη φορά στο Μπρόντγουεη το 1955 και αποτέλεσε κορυφαία στιγμή στην καριέρα των συγγραφέων του, που τιμήθηκαν με Βραβεία Tony, Pulitzer και το βραβείο της Ένωσης Θεατρικών Κριτικών Νέας Υόρκης.

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

πηγή:παιδίον τόπος

Επιστολές από τη 14η Ιουνίου 1942 έως την 1η Αυγούστου 1944. Η οριστική έκδοση του Ημερολογίου της Άννας Φρανκ, χωρίς περικοπές, με ορισμένες προσθήκες και αλλαγές που είχε κάνει η ίδια λίγους μήνες πριν από τη σύλληψή της, όταν άκουσε στο ραδιόφωνο ότι γραπτά σαν τα δικά της θα δημοσιεύονταν μετά τον πόλεμο ως μαρτυρίες των απλών ανθρώπων για τη ζωή τους κάτω από τη γερμανική κατοχή στην Ολλανδία.

Το Ημερολόγιο της Άννας Φρανκ ή ημερολόγιο μιας νέας, όπως είναι ο ακριβής τίτλος, ονομάζεται το ημερολόγιο που κρατούσε που κρατούσε η Άννα Φρανκ, Γερμανοεβραία, στο Άμστερνταμ, για όσο καιρό κρυβόταν με την οικογένειά της από τους Γερμανούς, κατά τη διάρκεια του Β Παγκοσμίου Πολέμου στο καταφύγιο της οικογένειας στο Πρίσενγκρατς, που λειτουργεί σήμερα ως κέντρο νεότητας με την ονομασία «Οίκος Άννα Φρανκ»। Η Άννα Φρανκ και η οικογένειά της συνελήφθησαν από τη Γκεστάπο. Επέζησε μόνον ο πατέρας της, Όττο Φρανκ, χάρη στον οποίο εκδόθηκε το ημερολόγιο. Το ημερολόγιο έχει μεταφραστεί σε 30 γλώσσες και ως σήμερα έχει πουλήσει χιλιάδες αντίτυπα σε όλον τον κόσμο.

Πατήστε, για να δείτε όλο το βιβλίο, Fullscreen
Το ημερολόγιο της Άννα Φρανκ