Η φύση χάνεται από τα παιδικά βιβλία...

πηγή:Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Ηταν μια φορά κι έναν καιρό τρεις αρκούδες που ζούσαν σε ένα σπιτάκι στο δάσος... Η Κοκκινοσκουφίτσα πήγαινε κάθε μέρα στο δάσος και μάζευε άγριες φράουλες και τις πήγαινε στη γιαγιά της...

Πόσες και πόσες αναφορές δεν θυμόμαστε σε δάση και κάμπους στα βιβλία των παιδικών μας χρόνων, αναφορές σε ένα φυσικό περιβάλλον, το οποίο αναζητούσαμε, με τη φαντασία μας φουντωμένη ειδικά εμείς, τα παιδιά της πόλης, να βρούμε με κάθε ευκαιρία, σε κάθε εκδρομή στη φύση. Ειδικά η έννοια του δάσους είχε κάτι μαγικό, εκεί μέσα, στην πυκνή βλάστηση, συνέβαιναν πράγματα τρομερά, κυκλοφορούσαν λύκοι, ξωτικά και αρκούδες, καλές και κακές νεράιδες, κατοικούσαν μάγισσες και δράκοι. Κατοικούσαν όμως και ζώα, όπως ο Μπάμπι το ελαφάκι, μεγάλωναν παιδιά, όπως ο Μόγλης που ζούσε μια «περίεργη» ζωή, είχε φίλους κολλητούς τα ζώα...

Ομως, όλες αυτές οι εικόνες φαντάζουν τόσο μακρινές όσο και η παιδική μας ηλικία, και τα παιδιά μας σήμερα συγκεντρώνουν άλλες εικόνες στο μυαλό, αφού σταδιακά το φυσικό περιβάλλον φαίνεται να εξαφανίζεται από τα παιδικά βιβλία και να αντικαθίσταται από άλλες αναφορές, σε περιβάλλοντα που μπορεί να έχουν σχέση με τη φύση, είναι όμως τεχνητά, κατασκευασμένα από τον άνθρωπο.

Νέα μελέτη που ήρθε πρόσφατα στο φώς της δημοσιότητας δείχνει ότι κατά τη διάρκεια των τελευταίων δύο δεκαετιών οι εικόνες του φυσικού περιβάλλοντος στα παιδικά βιβλία μειώνονται σταδιακά, με αποτέλεσμα σήμερα να έχουν σχεδόν εξαφανιστεί, δίνοντας τη θέση τους σε εικόνες ενός τεχνητού φυσικού περιβάλλοντος όπως είναι ένα πάρκο ή ένας ζωολογικός κήπος, αντικατοπτρίζοντας, σύμφωνα με τους επιστήμονες, τη γενικότερη τάση απομάκρυνσης του σημερινού ανθρώπου από το φυσικό περιβάλλον. Πόσα παιδιά αλήθεια έχουν την ευκαιρία να μαζέψουν σήμερα φρούτα του δάσους, πόσα γνωρίζουν ότι τα βατόμουρα και τα κούμαρα τρώγονται;

Η μελέτη διενεργήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες, από ομάδα επιστημόνων του Πανεπιστημίου της Νεμπράσκα με επικεφαλής τον Allen Williams Jr, οι οποίοι επεξεργάστηκαν τις εικόνες των παιδικών βιβλίων που από το 1938 έως σήμερα τιμώνται με το βραβείο παιδικού βιβλίου Caldecott Medal, της σημαντικότερης διάκρισης παιδικού βιβλίου στις Ηνωμένες Πολιτείες. «Τα αποτελέσματα της μελέτης αφήνουν να εννοηθεί ότι η σημερινή γενιά παιδιών δεν κατανοούν ούτε εκτιμούν τον φυσικό κόσμο και τη θέση του ανθρώπου μέσα σ' αυτόν υπογραμμίζουν οι επιστήμονες, επισημαίνοντας ειδικότερα ότι κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας υπάρχει σταθερή μείωση των αναφορών στην άγρια φύση και τα πλάσματα που την κατοικούν, παρά την ενίσχυση του περιβαλλοντικού κινήματος.

Το γεγονός αυτό αναμφίβολα αντικατοπτρίζει την απομάκρυνση όλων μας από το φυσικό περιβάλλον - στη μελέτη περιλαμβάνονται στοιχεία ερευνών που δείχνουν ότι όλοι, μικροί και μεγάλοι, έχουν χάσει από καιρό την επαφή τους με το φυσικό περιβάλλον και κάτι τέτοιο λογικά δεν θα έπρεπε να προκαλεί έκπληξη. Είναι πράγματι τόσο ανησυχητικό το γεγονός ότι πια τα παιδιά δεν μεγαλώνουν

Ένα μοναδικό ταξίδι στη Νέα Ζηλανδία!

Τα αρχαία ελληνικά στα σχολεία της Μ.Βρετανίας

Τα αρχαία ελληνικά περιλαμβάνονται στις ξένες γλώσσες, που θα διδάσκονται οι μαθητές στη Βρετανία από την ηλικία των επτά ετών, σύμφωνα με το νέο σχολικό πρόγραμμα που έθεσε προς δημόσια διαβούλευση η βρετανική κυβέρνηση και πρόκειται να τεθεί σε εφαρμογή από το 2014.

Η υποχρεωτική διδασκαλία των ξένων γλωσσών από τις πρώτες τάξεις του δημοτικού είναι μία από τις επτά μεταρρυθμίσεις που εισηγείται η βρετανική κυβέρνηση, σύμφωνα με το ΑΠΕ.

Οι μαθητές θα μαθαίνουν να διατυπώνουν ολοκληρωμένες προτάσεις με τη σωστή προφορά και να εκφράζουν απλές ιδέες. Ανάμεσα στις προτεινόμενες ξένες γλώσσες είναι τα αρχαία ελληνικά, τα λατινικά και τα μανδαρίνικα.

Τραγούδια και ποιήματα θα χρησιμοποιηθούν ως εκπαιδευτικά εργαλεία που θα φέρουν σε επαφή τους μαθητές με τη γλώσσα, δια μέσου της αποστήθισης.

Η εισαγωγή της διδασκαλίας των ξένων γλωσσών στο δημοτικό φαίνεται να τυχαίνει ευρείας συναίνεσης. Ο σκιώδης υπουργός Παιδείας Στίβεν Τουίγκ δήλωσε στο BBC, ότι η κυβέρνηση έχει «απόλυτο δίκιο» να κάνει υποχρεωτική τη διδασκαλία των ξένων γλωσσών από την ηλικία των επτά ετών. Πρότεινε μάλιστα να ξεκινάει σε ακόμη μικρότερες ηλικίες.

«Τα παιδιά θα αγαπήσουν τις γλώσσες εάν τους δοθεί η ευκαιρία να τις μάθουν από μικρή ηλικία. Η κυβέρνηση προτείνει τα επτά χρόνια. Θα ενθάρρυνα τα σχολεία να αρχίσουν τη διδασκαλία από ακόμη μικρότερες ηλικίες» ανέφερε χαρακτηριστικά.

Στη Βρετανία σήμερα, οι ξένες γλώσσες είναι προαιρετικό μάθημα στο γυμνάσιο. Όπως διαπιστώθηκε, όμως, το ενδιαφέρον των μαθητών μειωνόταν χρόνο με τον χρόνο. Είναι χαρακτηριστικό ότι το 2010 μόλις το 43% των 14χρονων μαθητών ζήτησε να διδαχθεί κάποια ξένη γλώσσα όταν το ποσοστό αυτό ήταν 75% το 2002.
πηγή:ΤΟ ΕΘΝΟΣ

"Σερφάροντας"...σε σεντόνι

"Εφυγε" η αγαπημένη συγγραφέας των παιδιών, Ζωρζ Σαρρή

Ένα δυσαναπλήρωτο κενό αφήνει πίσω της η ενδεχομένως πιο αγαπητή συγγραφέας των παιδιών, Ζωρζ Σαρρή. Η Σαρρή «έφυγε» σε ηλικία 87 ετών το πρωί του Σαββάτου στο σπίτι της.

Από Μικρασιάτη πατέρα και Γαλλίδα μητέρα, γεννήθηκε το 1925 στην Αθήνα και άρχισε από μικρή να ασχολείται με το θέατρο, με δάσκαλο το Βασίλη Ρώτα. Φοίτησε στη Δραματική Σχολή του Ροντήρη, ενώ στη διάρκεια του πολέμου συμμετείχε στην Αντίσταση και στην ΕΠΟΝ. 

Το 19447 αναγκάστηκε να φύγει εξόριστη στο Παρίσι, αλλά συνέχισε τις σπουδές της στη σχολή του Σαρλ Νιτλέν, στο Παρίσι. Εκεί γνώρισε και παντρεύτηκε τον Αιγυπτιώτη χειρούργο Μάρκελλο Καρακώστα, από τον οποίο απέκτησε δυό παιδιά. Το 1962 επέστρεψε στην Ελλάδα και άρχισε να εμφανίζεται στο θέατρο και τον κινηματογράφο μέχρι το 1967, ώσπου, με την κήρυξη της χούντας έμεινε άνεργη και στράφηκε στο γράψιμο.

Πρωτοεμφανίστηκε ως συγγραφέας το 1969 με το «Θησαυρό της Βαγίας», που έγινε επιτυχία και μεταφέρθηκε στην τηλεόραση.  Συνέχισε γράφοντας πολλά βιβλία κυρίως για μικρά παιδιά και νέους, όπως επίσης και θεατρικά έργα. Η θεματολογία της αρκετές φορές περιστρέφεται γύρω από σημαντικές στιγμές της νεότερης ελληνικής ιστορίας, όπως το δίπτυχο «Όταν ο Ήλιος... και Οι Νικητές», που αναφέρονται στην Κατοχή και τον Εμφύλιο, ή το μυθιστόρημα Τα γενέθλια, που εκτυλίσσεται κατά τη διάρκεια της Χούντας. 

Το 1994 βραβεύτηκε με το Βραβείο Παιδικού Λογοτεχνικού Βιβλίου για το μυθιστόρημα Νινέτ. Το 1995 και το 1999 βραβεύτηκε από τον Κύκλο Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου. Το 1988 προτάθηκε για το βραβείο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Ως ηθοποιός έχει βραβευτεί το 1960 με το βραβείο Β' Γυναικείου ρόλου του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Μυθιστορήματα

Ο Θησαυρός της Βαγίας (1969)

Το Ψέμα (1970)

Όταν ο Ήλιος… (1971)

Κόκκινη κλωστή δεμένη… (1974)

Τα γενέθλια (1977)

Τα στενά παπούτσια (1979)

Οι νικητές (1983)

Τα Χέγια (1987)

Το παραράδιασμα (1989)

Κρίμα κι άδικο (1990)

Nινέτ (1993)

Zoυμ (1994)

E.Π. (1995)

Μια αγάπη για δύο (με την Αργυρώ Κοκορέλη, 1996)

Ο Χορός της ζωής (1998)

Σοφία (2000)

Κλειστά Χαρτιά (με την Μελίνα Καρακώστα, 2001)

Ο Κύριός μου (2002)

Τότε... (2004)

Γράμμα από την Οδησσό (2005)

Το προτελευταίο σκαλοπάτι (2009)

Παιδικά

Το κουμπί και μια βελόνα (2010)

Το γαϊτανάκι (1973)

Ο Φρίκος ο Κοντορεβυθούλης μου (1980)

Η σοφή μας η δασκάλα (1982)

Η κυρία Κλοκλό (οκτώ βιβλία) (1986-1987)

Ο Τοτός και η Τοτίνα (οκτώ βιβλία, 1988 - 1990)

Ο Αρλεκίνος (1993)

Η Πολυλογού (1993)

Νουβέλλα [Επεξεργασία]

Η αντιπαροχή (1989)

Θεατρικά [Επεξεργασία]

Το τρακ (1988)

πηγή

Ο ιδιαίτερος χαρακτήρας των σπίνων γκούλντιαν

Μια λαϊκή ρήση λέει οτι δεν πρέπει να κρίνουμε ένα βιβλίο από το εξώφυλλο του. Ωστόσο, όσον αφορά το απειλούμενο υποτροπικό είδος των σπίνων γκούλντιαν, αυτή η ρήση δεν ισχύει.

Σύμφωνα με τους ζωολόγους, το χρώμα της κεφαλής υποδεικνύει τη προσωπικότητα και τα χαρακτηριστικά κάθε πτηνού του είδους. Για παράδειγμα τα κόκκινα είναι πιο επιθετικά και όταν είναι πεινασμένα επιτίθενται ακόμα και στα ομοειδή τους.

Οι σπίνοι γκούλντιαν χαρακτηρίζονται από το πολύχρωμο φτέρωμα τους, το οποίο χωρίζεται σε ζώνες, εξ ου και ο χαρακτηρισμός τους ως «ουράνιο τόξο». Ανάλογα με το χρώμα του κεφαλιού τους διακρίνονται σε κοκκινοκέφαλα, κιτρινοκέφαλα (ή πορτοκαλοκέφαλα) και μαυροκέφαλα. Ζουν σε ανοικτά υποτροπικά δάση, φωλιάζουν σε αποικίες και τρέφονται κυρίως με σπόρους.

Μια ομάδα επιστημόνων από το John Moores University του Λίβερπουλ διαπίστωσε ότι τα πουλιά με τα κόκκινα κεφάλια παρουσιάζουν επιθετικές τάσεις, ενώ εκείνα με τα μαύρα κεφάλια είναι περισσότερα τολμηρά και πολλές φορές διακινδυνεύουν τις ζωές τους στη προσπάθεια εύρεσης τροφής. Τα ξανθά δεν έχουν ακόμη εξετασθεί πλήρως.



Δυστυχώς αυτό όπως και πολλά άλλα είδη απειλούνται με εξαφάνιση, καθώς η αναπαραγωγή τους είναι αρκετά δύσκολη. Το είδος τους μειώνεται συνεχώς και δραματικά τα τελευταία χρόνια.

πηγή

Standing still (Roman Lob)

Δείτε τους στίχους του τραγουδιού εδώ.

Για τους λάτρεις της σοκολάτας...!

Το φαινόμενο του εθισμού σε ορισμένες τροφές είναι γνωστό στους περισσότερους από εμάς. Όταν μιλάμε για διατροφικό εθισμό βέβαια, το μυαλό μας αυτόματα πάει στη σοκολάτα. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε το γεγονός ότι το 40% γυναικών και το 15% των ανδρών αυτοαποκαλούνται chocoholics, δηλαδή άτομα με εθισμό στη σοκολάτα.

Η σοκολάτα είναι σε όλους μας αγαπητή, καθώς την έχουμε συνδέσει με όμορφες στιγμές και γλυκιές απολαύσεις. Τις πιο πολλές φορές όμως αισθανόμαστε ενοχή μετά την κατανάλωσή της, γιατί εστιάζουμε κατά κύριο λόγο στο θερμιδικό της περιεχόμενο και αισθανόμαστε ότι ‘χαλάσαμε’ τη διατροφή μας τρώγοντας σοκολάτα. Για να δούμε λοιπόν, πολλές από τις ευεργετικές της δράσεις, ώστε την επόμενη φορά να είναι λιγότερες οι τύψεις μας!

Οι πρώτες αναφορές για τη χρήση σοκολάτας έχουν τις ρίζες τους 3.000 χρόνια πριν, όπου οι φυλές των Μάγια και των Ατζέκων χρησιμοποιούσαν με διάφορους τρόπους τους καρπούς του κακάο. Όταν ο Χριστόφορος Κολόμβος μετέφερε τους καρπούς της στην Ευρώπη δεν έτυχαν ιδιαίτερης προσοχής, μάλλον λόγω της διαδεδομένης αντίληψης εκείνης της εποχής ότι η πικρή γεύση υποδηλώνει φαρμάκι. Δεκαετίες όμως αργότερα όταν οι Ισπανοί πρόσθεσαν ζάχαρη κατά την επεξεργασία της κακαόμαζας τότε η σοκολάτα άρχισε να γίνεται δημοφιλής και οι διάφοροι τρόποι επεξεργασίας που έχουν αναπτυχθεί από τότε μέχρι σήμερα της έχουν προσδώσει μια κορυφαία θέση στις διατροφικές μας επιλογές.

Πρόσφατες διατροφικές έρευνες εντόπισαν πολλά οφέλη για την υγεία μας από την κατανάλωση σοκολάτας, αν και οι περισσότερες από αυτές αναφέρονται σε απλό κακάο και στα προιόντα του, χωρίς να έχει αναμειχθεί αυτό με γαλακτοκομικά προιόντα ή τεχνητές γλυκαντικές ουσίες. Ας δούμε πιο αναλυτικά τις ευεργετικές δράσεις της σοκολάτας για την υγεία.

Η σοκολάτα, και πιο συγκεκριμένα η μαύρη, περιέχει εξαπλάσια περίπου περιεκτικότητα σε ασβέστιο από την γάλακτος, που ως γνωστό είναι απαραίτητο για την ανάπτυξη και την καλή υγεία των οστών και των δοντιών. Αν και η μαύρη περιέχει παράλληλα και ελαφρώς μεγαλύτερη ποσότητα οξαλικών οξέων, που δυσχεραίνουν τη διαθεσιμότητα του ασβεστίου από τον οργανισμό, ωστόσο η διαφορά είναι μικρή που δεν αλλάζει τη θρεπτική υπεροχή της μαύρης όσον αφορά το ασβέστιο.

Το μαγνήσιο επίσης βρίσκεται σε σημαντικές ποσότητες στη σοκολάτα και ιδιαίτερα η μαύρη σοκολάτα αποτελεί ξανά μια πολύ καλή πηγή. Το μαγνήσιο παίζει σημαντικό ρόλο στη διαδικασία της μνήμης, καθώς συμβάλλει στην καλή λειτουργία των νευρικών συνάψεων του εγκεφάλου προάγοντας τη διαδικασία της απομνημόνευσης. Έρευνες έχουν δείξει ότι διατήρηση των επιπέδων μαγνησίου στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό συμβάλλει στην πλαστικότητα (δυνατότητα αλλαγής) των συνάψεων και συνεπώς διατηρεί τη δυνατότητα μάθησης και απομνημόνευσης.

Επιπλέον η σοκολάτα ξεχωρίζει για την περιεκτικότητά της σε θεοβρωμίνη. Η θεοβρωμίνη ανήκει στην κατηγορία των μεθυλξανθινών (κυριότερος αντιπρόσωπος της κατηγορίας αυτής είναι η θεοφυλίνη στο τσάι). Έχει διουρητική δράση και συνεισφέρει στη χαλάρωση των λείων μυϊκών κυττάρων.

Επίσης έχει βρεθεί ότι παρουσιάζει ελαφρά διεγερτική δράση, όπως και η καφεΐνη, σε μικρότερο βέβαια βαθμό. Πιο συγκεκριμένα, βοηθάει στη μείωση της αίσθησης της κόπωσης και ενισχύει

Ένας βιολιστής στο μετρό...

Όπως θα δείτε και στο video που ακολουθεί, ένας άντρας  ξεκίνησε να παίζει το βιολί του σε κεντρικό σταθμό του μετρό. Έπαιξε για περίπου 45 λεπτά. Κατά τη διάρκεια αυτών των 45 λεπτών, δεδομένου ότι ήταν ώρα αιχμής, πέρασαν από μπροστά του αρκετές χιλιάδες άνθρωποι, οι περισσότεροι πηγαίνοντας στη δουλειά τους. Τρία λεπτά μετά την έναρξη της μουσικής, ένας μεσήλικος κύριος παρατήρησε ότι υπήρχε ένας μουσικός που έπαιζε βιολί, τον κοίταξε για λίγα δευτερόλεπτα και συνέχισε το βιαστικό του βηματισμό. Ένα λεπτό αργότερα, ο βιολιστής εισέπραξε το πρώτο του δολάριο, από μια κυρία που το πέταξε στο καπέλο του καθώς περνούσε από μπροστά του χωρίς να σταματήσει καθόλου. Λίγο αργότερα, κάποιος ακούμπησε στον τοίχο και τον άκουσε για λίγο, αλλά μετά κοίταξε το ρολόι του και έφυγε βιαστικός.

Περισσότερο από όλους τους περαστικούς, ασχολήθηκε μαζί του ένα αγόρι,περίπου τριών χρονών, το οποίο ήθελε να σταματήσει για να ακούσει, αλλά η μητέρα του το τράβηξε για να συνεχίσουν τη διαδρομή τους. Το παιδί κοιτούσε συνεχώς προς τα πίσω καθώς απομακρυνόταν. Το ίδιο επαναλήφθηκε και με άλλα παιδιά και τους γονείς τους, οι οποίοι,χωρίς καμία εξαίρεση, τα τράβαγαν για να συνεχίσουν το δρόμο τους. Στα 45 λεπτά μουσικής, συνολικά σταμάτησαν για να ακούσουν μόνο 6 άνθρωποι, ενώ περίπου 20 άνθρωποι έριξαν λεφτά στο καπέλο καθώς συνέχιζαν να περπατούν, χωρίς να ελαττώσουν την ταχύτητα τους. Η συνολική είσπραξη ήταν 32 δολάρια. Όταν η μουσική σταμάτησε και υπήρξε σιωπή, κανείς δεν το πρόσεξε. Κανείς δε χειροκρότησε, ούτε υπήρξε κανενός άλλου είδους αναγνώριση.

Αυτό που δεν ήξερε κανείς ήταν ότι ο συγκεκριμένος βιολιστής ήταν ο Joshua Bell, ένας από τους καλύτερους μουσικούς του κόσμου, και έπαιζε με ένα βιολί Stradivarius αξίας 3,5 εκατομμυρίων δολαρίων, κατασκευασμένο από τον ίδιο τον Antonio Stradivari το 1713. Δύο ημέρες νωρίτερα, ο Joshua Bell έπαιξε σε ένα κατάμεστο θέατρο της  Βοστώνης και η τιμή ενός κάτω-του-μετρίου εισιτηρίου ήταν 100 δολάρια. Ο Bell αμείβεται με περίπου 1000 δολάρια το λεπτό!

Το συγκεκριμένο πείραμα,  οργανώθηκε από την εφημερίδα Washington Post, ως μέρος μιας κοινωνικής μελέτης περί του τι εκλαμβάνουμε ως σημαντικό, τι μας αρέσει, και σε τι δίνουμε προτεραιότητα. Η γενική περιγραφή του πειράματος ήταν: « Σε ένα συνηθισμένο περιβάλλον, σε μια ακατάλληλη ώρα, αντιλαμβανόμαστε το ωραίο;  Σταματάμε για να το ευχαριστηθούμε;  Αναγνωρίζουμε το ταλέντο σε ένα μη-αναμενόμενο περιβάλλον;» Δείτε το video παρακάτω.. μια και έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον..

Η πρωτότυπη αυτή έρευνα της εφημερίδας με τον τίτλο «Μαργαριτάρια πριν από το πρωινό»,

(«Pearls before breakfast”), χάρισε στο συντάκτη της ένα από τα μεγαλύτερα δημοσιογραφικά

Καλό καλοκαίρι!!!

Δύο 18χρονοι εναντίον της γερμανικής κατοχής...

 Τη νύχτα της 30ής προς την 31η Μαϊου του 1941, κι ενώ η σκληρή γερμανική κατοχή έχει ήδη ξεκινήσει (οι Γερμανοί κατέλαβαν την Αθήνα στις 27 Απριλίου 1941), δύο άφοβοι δεκαοχτάχρονοι φοιτητές, ο Απόστολος Σάντας κι ο Μανώλης Γλέζος, αποτολμούν την πιο ριψοκίνδυνη πράξη που θα μπορούσε να φανταστεί κάποιος εκείνη τη στιγμή: να κατεβάσουν από την Ακρόπολη τη γερμανική πολεμική σημαία.  Με τη συμβολική αυτή ενέργεια  θέλουν να αποδείξουν ότι ο γερμανικός στρατός δεν είναι αήττητος και ότι ο αγώνας των Ελλήνων κατά του ναζισμού συνεχίζεται.

 «Ήταν η πρώτη ανάσα της αντίστασης» είπαν στη Βουλή, τιμώντας τον Λάκη Σάντα και το Μανώλη Γλέζο, το Νοέμβριο του 2008. «Δύο δεκαοκτάχρονα που έπαιξαν με την ιστορία, είδαν ένα σύμβολο και αποφάσισαν να γίνουν σύμβολα οι ίδιοι».

«Κι έξαφνα ένα δειλινό που ήμαστε στο Ζάππειο και ο ήλιος έγερνε λούζοντας τον ορίζοντα με εκείνα τα χρώματα που μόνο ο αττικός ουρανός έχει, τα μάτια μας γύρισαν στον βράχο της Ακροπόλεως.

  Μέσα στο υπέροχο φόντο της δύσης σταθήκαμε και κοιτούσαμε. Και τότε... το βλέμμα μας έπεσε πάνω στη σημαία τους που υπερήφανα κυμάτιζε ψηλά-ψηλά και η βαριά σκιά της πλάκωνε καταθλιπτικά όλη την Αθήνα, όλη την αττική γη.

  Να τι πρέπει να τους κάνομε! Ήρθε η σκέψη σαν σπίθα. Να τους την πάρουμε. Να την γκρεμίσουμε και να την ξεσχίσουμε και να πλύνουμε έτσι τη βρωμιά από τον Ιερό Βράχο. Την είχαν στήσει αυτήν την ίδια την πολεμική τους σημαία οι ναζί θριαμβευτικά ως τότε στη Βαρσοβία, στη Βιέννη, στην Αμβέρσα, στη Νορβηγία, στο Παρίσι και στο Βελιγράδι και απειλούσαν να τη στήσουν σε όλο τον κόσμο τότε.

  Μα εδώ είναι Ελλάδα. Είναι η μικρή χώρα που απ' αυτή ξεπετάχτηκε η φλόγα του Πολιτισμού. Είναι η χώρα που δίνει το παράδειγμα πάντα στις κρίσιμες στιγμές της Ιστορίας» .

Εδώ θα βρείτε λεπτομέρειες της ηρωικής πράξης από το βιβλίο του Απ.Σάντα.

Τώρα που τελείωσαν τα μαθήματα...

οι μαθητές αποχαιρετούν το σχολείο τους, 

οι καθηγητές τους όμως έχουν άλλη άποψη...

πηγή: Στο τελευταίο θρανίο της Πάτρας

Δικαιώνεται ο Σωκράτης 25 αιώνες μετά...

Είκοσι πέντε αιώνες μετά την καταδίκη σε θάνατο του Αθηναίου φιλόσοφου Σωκράτη, ανώτατοι δικαστές από την Ευρώπη και τις ΗΠΑ, αλλά και πλήθος κοινού, αθώωσαν σήμερα τον αρχαίο στοχαστή, στην αναπαράσταση της δίκης του που έγινε στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση.                                                                

Οι δικαστές ισοψήφισαν στην απόφασή τους, με ψήφους πέντε υπέρ και πέντε κατά της καταδίκης του Σωκράτη και ως εκ τούτου δεν καταδίκασαν τον Σωκράτη. Περισσότερο ένθερμο υπέρ του Αθηναίου φιλοσόφου ήταν το κοινό που ψήφισε με 584 ψήφους υπέρ της αθώωσής του, έναντι 282 που ψήφισαν την ενοχή του.

Το 399 π.Χ. ο Σωκράτης αντιμετώπισε στην Αθήνα τις κατηγορίες της διαφθοράς των νέων και της ασέβειας προς τους θεούς. Δικάστηκε από το Δικαστήριο της Ηλιαίας που απαρτιζόταν από 500 Αθηναίους πολίτες. Κατά τη σημερινή αναπαράσταση της δίκης κατήγοροι και συνήγοροι του Σωκράτη εξέθεσαν στο δικαστήριο τις απόψεις τους, σκιαγραφώντας και το γενικότερο κοινωνικό και πολιτικό πλαίσιο της εποχής, που στιγματίστηκε από την επιβολή της τυραννίας των Τριάκοντα το 404 π.Χ. και την επαναφορά του δημοκρατικού καθεστώτος σε λιγότερο από ένα χρόνο. Ο Σωκράτης κατηγορήθηκε ότι γνώριζε προσωπικά ορισμένους από τους τυράννους και διατέλεσε δάσκαλός τους.

Εκπροσωπώντας την κατηγορούσα αρχή, ο πρόεδρος του Ιδρύματος Ωνάση, Αντώνης Παπαδημητρίου, εξήγησε ότι ο Σωκράτης φέρει την ευθύνη πράξεων που οι κατηγορίες δεν έχουν αποδώσει στην έκταση και το βάθος που πρέπει.

«Ο Σωκράτης ήταν ο πνευματικός, ο ιδεολογικός ηγέτης των Τριάκοντα Τυράννων της Αθήνας, που εγκατέστησαν την ολιγαρχία το 404 π.Χ και εκτέλεσαν 1.500 δημοκράτες Αθηναίους. Ο Σωκράτης διαφθείρει τους νέους κάνοντάς τους οπαδούς της ολιγαρχίας και εχθρούς της δημοκρατίας. Επίσης, κατηγορείται γιατί δεν σέβεται τους θεούς αυτής της πόλης, δηλαδή τους δημοκρατικούς θεούς και άρα τους δημοκρατικούς θεσμούς», είπε.
Ο Φρανσουά Τερέ, μέλος της Ακαδημίας Ηθικών και Πολιτικών Επιστημών της Γαλλίας, που ψήφισε υπέρ της αθώωσης του Σωκράτη, υπογράμμισε: «Ο Σωκράτης ήταν φιλόσοφος και ένας φιλόσοφος είναι εύκολος στόχος. Ωστόσο, μας έδωσε το μεγαλύτερο δώρο του κόσμου, το δικαίωμα στην αμφιβολία».

Σημειώνεται ότι αντίστοιχη εκδήλωση είχε διοργανώσει το Ίδρυμα Ωνάση και πριν από ένα χρόνο στο Ομοσπονδιακό Δικαστήριο της Νέας Υόρκης, το οποίο είχε αθωώσει τον Σωκράτη.

Η "Δίκη του Σωκράτη" επαναλαμβάνεται...

Τεράστια είναι η ανταπόκριση του κοινού στην «Δίκη του Σωκράτη» που θα επαναληφθεί 2.500 χρόνια μετά, στις 25 Μαΐου 2012 στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών. Τα εισιτήρια εξαντλήθηκαν και οι παρευρισκόμενοι στη δίκη θα παρακολουθήσουν διακεκριμένους δικαστές και νομικούς να διασταυρώνουν τα ξίφη τους όσον αφορά την αθωότητα ή την ενοχή του μεγάλου φιλοσόφου.

Για την τύχη του Σωκράτη θα αποφασίσει όμως το κοινό, που θα κρίνει τα επιχειρήματα κάθε πλευράς. Η νέα δίκη θα πραγματοποιηθεί στην ελληνική, αγγλική και γαλλική γλώσσα με ταυτόχρονη μετάφραση ενώ η παρακολούθησή της θα γίνεται και μέσω διαδίκτυου (με live streaming).

Αιώνες μετά από το θάνατο του Σωκράτη (399 π. Χ.) το ερώτημα που τίθεται όμως τώρα είναι, αν μπορεί να επανεξετασθεί η υπόθεση υπό το πρίσμα του χρόνου που μεσολάβησε και σύμφωνα με τη επικρατούσα σήμερα αντίληψη για τη δικαιοσύνη.

Οπως είναι γνωστό οι κατηγορίες εναντίον του Σωκράτη ήταν ασέβεια προς τους θεούς της πόλης, εισαγωγή «καινών δαιμονίων» και διαφθορά των νέων. Από τους 500 αθηναίους πολίτες που είχαν ψηφίσει τότε στη δίκη, ένοχο τον είχαν κρίνει οι 280. Σήμερα οι δύο πλευρές (κατήγοροι και υπερασπιστές) θα επιχειρήσουν μία επαναπροσέγγιση στην συμβολή του Σωκράτη στο πεδίο της φιλοσοφίας αφενός και αφετέρου στη δημόσια ζωή της αρχαίας Αθήνας.

Η μαγεία της φύσης...

Θέαμα μοναδικής ομορφιάς χαρίζουν θαλάσσιοι μικροοργανισμοί στα νησιά Raa Atoll στις Μαλδίβες. Στο σημείο Vaadhoo βρέθηκε ο φωτογράφος Doug Perrine, ο οποίος τράβηξε την εντυπωσιακή φωτογραφία.

Πρόκειται για ένα φυσικό φαινόμενο, το οποίο ονομάζεται βιοφωτισμός ή βιοφωταυγεία. Οι μικροοργανισμοί εκπέμπουν ένα γαλάζιο χρώμα στην επιφάνεια της θάλασσας και αιτία αυτού του φαινομένου είναι η οξείδωση της πρωτεΐνης λουκιφερίνης. Το συγκεκριμένο φαινόμενο παρουσιάζεται σε πολλές βιο-ομάδες πολύ διαφορετικές μεταξύ τους όπως τα βακτήρια, οι μύκητες, οι πυγολαμπίδες καθώς και σε διάφορους θαλάσσιους οργανισμούς.

Παρουσίαση περιβαλλοντικού προγράμματος: Αώος - Αχέροντας (16/5/2012)

Presentation of Enviromental Program: Aoos-Acherontas Slideshow: Perispomeni’s trip from Αθήνα, Αττική, Ελλάδα to Gardiki (near Πάργα, Ήπειρος) was created by TripAdvisor. See another Πάργα slideshow. Take your travel photos and make a slideshow for free.

"Ούτε το όνομά μου": μια αληθινή ιστορία του Πόντου

Η Thea Halo, αμερικανίδα υπήκοος, ποντιακής καταγωγής από μητέρα και ασσυριακής καταγωγής από πατέρα, είναι συγγραφέας και ζωγράφος που έχει βραβευθεί για τα ποιήματα και τα δοκίμιά της. Έχει παρουσιάσει τα έργα της σε εκθέσεις στη Νέα Υόρκη και αλλού. Ζει στη Νέα Υόρκη. Το βιβλίο της ''Ούτε το όνομά μου'' αποτελεί την ιστορία της μητέρας της για την κόλαση που ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Τσαρλς Έβανς Χιουζ απέδωσε στη ''βαρβαρική απανθρωπιά των Τούρκων''. Συνολικά τρία εκατομμύρια χριστιανοί της Τουρκίας (Έλληνες, Αρμένιοι, Ασσύριοι) σφαγιάστηκαν, ενώ εκατομμύρια άλλοι εξορίστηκαν. Έτσι, έληξε με βάρβαρο τρόπο η τρισχιλιόχρονη ιστορία και παρουσία τους στη Μ. Ασία.

 Εξαιτίας των συστηματικών προσπαθειών διαφόρων κυβερνήσεων και ενδιαφερομένων να αποσιωπήσουν τις βαρβαρότητες της χώρας τους, όπως η Τουρκία, και να δημιουργήσουν μια πλασματική ιστορία, οι μαρτυρίες όσων επιβίωσαν, όπως της μητέρας της συγγραφέως, συχνά παρέχουν τις πιο αυθεντικές και έγκυρες πηγές της αλήθειας.

      Κεντρικό πρόσωπο στην αφήγηση είναι η μητέρα της Thea Halo, η Θυμία-Σάνο, μια Ελληνίδα του Πόντου που έζησε το 1920 τη γενοκτονία των Ποντίων. Στο πρώτο μέρος του βιβλίου, η συγγραφέας μαζί με τη μητέρα της φτάνουν από την Αμερική στην Άγκυρα σε μια αναζήτηση, μετά τον ξεριζωμό, του χωριού της Θυμίας-Σάνο, στον Πόντο. Στο δεύτερο μέρος του βιβλίου η Θυμία- Σάνο αφηγείται στην κόρη της την ιστορία της ζωής της. Περιγράφει την ευτυχισμένη παιδική ηλικία της στα βουνά του Πόντου και τις συνήθειες και τα έθιμα των Ποντίων. Το μέρος αυτό του βιβλίου κλείνει με τον διωγμό τους από τους Τούρκους. Το τραγικότερο από όλα, όπως τονίζεται, είναι ότι οι Τούρκοι επιζητούσαν τον ολοκληρωτικό αφανισμό των Ελλήνων και δεν αρκούνταν στον διωγμό τους. Το τρίτο μέρος περιγράφει τον ξεριζωμό των Ποντίων. Η Θυμία-Σάνο στην πορεία θανάτου έχασε όλη της την οικογένεια. Στα 15 της παντρεύτηκε τον Ασσύριο Αβραάμ Χάλο και έτσι βρέθηκε στην Αμερική. Στο τέταρτο μέρος περιγράφει τη ζωή της στην Αμερική. Στο τελευταίο μέρος ξαναγυρίζουμε στο παρόν, στην πορεία τους προς το Αϊοντόν, όπου φτάνουν και αναζητούν το σπίτι της μητέρας της συγγραφέως.

     Το βιβλίο αυτό είναι μια προσωπική μαρτυρία της Θυμίας-Σάνο, μιας Ελληνίδας του Πόντου, που μας αφηγείται την ιστορία της. Η συγγραφέας, που είναι η κόρη της Θυμίας, έχει η ίδια τη σκυτάλη της αφήγησης στην αρχή του βιβλίου, την οποία έπειτα παραδίδει στη μητέρα της για να αφηγηθεί η ίδια σε πρώτο πρόσωπο την ιστορία της. Στο τέλος του βιβλίου η σκυτάλη της αφήγησης επανέρχεται στα χέρια της συγγραφέως. H Thea Halo παραθέτει παράλληλα ένα ιστορικό κεφάλαιο, τεκμηριωμένο με βιβλιογραφικές παραπομπές και σημειώσεις, με πηγές και αριθμούς και έτσι φωτίζει τα ιστορικά γεγονότα της περιόδου εκείνης βοηθώντας τους αναγνώστες να κατανοήσουν τη σημασία της μαρτυρίας και το ιστορικό πλαίσιο της εποχής σε συνδυασμό με την προσωπική εμπειρία. Η απλότητα του λόγου, η ζωντάνια των διαλόγων και της περιγραφής θέλγουν τον αναγνώστη. Το σύνολο των φωτογραφιών των πρωταγωνιστών του βιβλίου συντελεί στη δημιουργία μιας ιδιαίτερης σχέσης μεταξύ των ίδιων και των αναγνωστών.

πηγή

Aχέροντας - Αώος: τα βίντεο των εκδρομών μας

Στα πλαίσια της παρουσίασης των περιβαλλοντικών προγραμμάτων "Αχέροντας: το ποτάμι του τόπου μας" και "Ο Αώος και η χαράδρα του" δημιουργήσαμε και προβάλαμε -εκτός των άλλων- τα παρακάτω βίντεο, για να περιγράψουμε τα όσα ζήσαμε κατά τη διάρκεια των 2 εκδρομών  μας στον Αχέροντα ποταμό και κατά τη 2ημερη εκδρομή μας στον Αώο. Τα λόγια δεν μπορούν να αποτυπώσουν τα συναισθήματα...

Δημιουργοί βίντεο Άκης Σ. και Ε.Μ.

Αφιερωμένο εξαιρετικά στη Γ΄ Γυμνασίου του 2012...!

Εξαιρετικά αφιερωμένο σε όλες τους!!

Όλοι μας έχουμε να θυμηθούμε στιγμές από την οικογένειά μας και ιδιαίτερα ατάκες της μαμάς… σε περίεργες φάσεις όπως όταν μόλις έχεις πέσει και ματώσει το γόνατό σου, όταν χύνεις το γάλα σου στο χαλί, όταν παίρνεις βαθμούς, αλλά και αργότερα όταν γυρνάς ξενυχτισμένος στο σπίτι, μόλις πας να κοιμηθείς, όταν ανοίγεις το ψυγείο στις 2 το πρωί….

 15 ατάκες που όλοι μας έχουμε ακούσει… και κάθε μάνα έχει πει!! 

Στο φαγητό: «Κλείσε το στόμα σου και φάε το φαγητό σου!»
Στο παιχνίδι: «Έτσι που τρέχεις, αν πέσεις και χτυπήσεις… θα τις φας και από πάνω!»
 Στην γκρίνια: «Σταμάτα να κλαις δίχως λόγο, γιατί θα τις φας και τότε θα έχεις λόγο!»
Στη συμπεριφορά: «Πού τα’ μαθες αυτά που κάνεις; Δεν βλέπεις τον αδελφό σου; Από πού πήρε αυτό το παιδί;»
Στην αταξία: «Καλά! Περίμενε να πάμε σπίτι και θα δεις!»
Στην τελευταία μπουκιά: «Τρώγε όλο σου το φαϊ! Μην αφήνεις την δύναμή σου!»
Στους βαθμούς: «Ας μην είναι καλοί οι βαθμοί σου και θα τα πούμε!»
Στις ερωτήσεις: «Δεν έχει γιατί! Γιατί το λέω εγώ»
 Στις παρέες: «Στα’ λεγα εγώ για τους φίλους σου! Δεν είναι του επιπέδου σου!»
Στο DNA: «Ίδιος/α ο πατέρας σου είσαι»
Στην έξοδο: «Πάλι ξημερώματα γύρισες; Μα που έχεις μπλέξει;»
Στο αποτέλεσμα: «Είδες που είχα δίκιο! Μόνο την μέρα που θα πεθάνω δεν ξέρω!»
Στις αγορές: «Όλο θες και θες! Τι νομίζεις ότι είμαι πια; Μηχανή που βγάζει λεφτά; Εγώ στην ηλικία σου δεν είχα ούτε τα μισά!»
 Στους αδελφικούς καβγάδες: «Σταματήστε να τσακώνεστε! Θα με πεθάνετε πια!»
 Στην σοφία της ζωής…. «Καλά θα κάνεις και εσύ παιδιά και θα δεις! Να σου κάνουν αυτά που μου κάνεις και εσύ τώρα!»

 Παρ’ όλα αυτά η «μάνα» είναι το πολυτιμότερο αγαθό για τον καθένα μας! 

πηγή:my family

Πλάτωνας - Ο μύθος του σπηλαίου

Βοηθητικά στη διδασκαλία των Φιλοσοφικών Κειμένων (Γ΄ Γυμνασίου) είναι τα παρακάτω βίντεο σχετικά με τη ζωή και τη φιλοσοφία του Πλάτωνα. Ενδεικτική είναι η αλληγορία του σπηλαίου.

Η "σούπερ" σελήνη σε διάφορα μέρη του κόσμου...

Το βράδυ του Σαββάτου άνθρωποι σε όλο τον κόσμο απόλαυσαν το μεγαλύτερο φεγγάρι για τη φετινή χρονιά, καθώς βρέθηκε στο κοντινότερο σημείο σε σχέση με τη Γη, και έτσι μας χάρισε ένα ξεχωριστό θέαμα.

 Η αποκαλούμενη και «σούπερ σελήνη» οφείλεται στην ελλειπτική τροχιά που ακολουθεί το φεγγάρι στην περιφορά του γύρω από τη γη και στην ευθυγράμμισή του με τον Ήλιο τα ξημερώματα βρέθηκε στο λεγόμενο «περίγειο», δηλαδή στην μικρότερη δυνατή απόσταση από τη γη. Η ευθυγράμμιση με τον Ήλιο (πανσέληνος) παράλληλα με το περίγειο δεν συμβαίνει συχνά, εξ’ ου και η μοναδικότητα της βραδιάς.

 Δείτε φωτογραφίες της μοναδικής αυτής πανσέληνου από όλο τον κόσμο:

 1) Ουάσιγκτον: Το φεγγάρι λαμπερό πάνω από το κτίριο Capitol των ΗΠΑ 

 2) Νότιο Ημισφαίριο: Φωτογραφία από το Mount Eden στο Όκλαντ της Νέας Ζηλανδίας 

3) Ένας δρομέας περπατάει κατά μήκος ενός μονοπατιού μπροστά από τη σελήνη , στο Πάρκο Papago στο Φοίνιξ της Αριζόνα 

4) Βόρεια Φλόριντα: Το φεγγάρι εμφανίζεται πίσω από τον Century Tower στο Πανεπιστήμιο της Φλόριντα στο Gainesville 

5) Η πανσέληνος υψώνεται πίσω από ένα καμπαναριό με σταυρούς της ορθόδοξης εκκλησίας στην πόλη της Novogrudok της Λευκορωσίας

 6) Αλιείς κοντά στο Bal Harbour στην υπόλοιπη Φλόριντα σε μια προβλήτα, την ώρα που το φεγγάρι ανατέλλει στον Ατλαντικό Ωκεανό

 7) Ένα αεροπλάνο προσγειώνεται στο Λος Άντζελες στο Διεθνές Αεροδρόμιο στο Inglewood, και η Σελήνη ισορροπεί μεταξύ από τους φοίνικες 

8) Σε ένα άλλο τμήμα του Λος Άντζελες, ένα ελικόπτερο του LAPD πετάει με σκηνικό το πανέμορφο φεγγάρι 

9) Το φεγγάρι ρίχνει το φως του στο ξενοδοχείο Pere Marquette στην Peoria 

10) Βόρεια στο San Francisco, το φεγγάρι «προκαλεί» τον Coit Tower 

11) Η πανσέληνος σε ένα εντυπωσιακό σκηνικό μαζί με το Άγαλμα της Ελευθερίας στην κορυφή ενός ξενοδοχείου στην Πρίστινα 

12) Το υπέρλαμπρο φεγγάρι σήμερα υψώνεται πάνω από το Ναό του Ποσειδώνα στο Σούνιο

 13) Μια μοναδική εικόνα με το φεγγάρι στο Αμμάν την ώρα που ένα σμήνος από πουλιά πέταξε πάνω από ένα τζαμί 

14) Supermoon: Η πανσέληνος εμφανίζεται ροζ πίσω από τα αγάλματα των αγγέλων στο καθεδρικό ναό του Αγίου Ισαάκ στην Αγία Πετρούπολη στη Ρωσία

 πηγή: Πρώτο Θέμα

Απρόσκλητοι βοηθοί...από την αρχαιότητα ως σήμερα!!!

Μια εντυπωσιακή σχέση έχει αναπτυχθεί μεταξύ των δελφινιών και των ντόπιων ψαράδων στη Λαγκούνα της Βραζιλίας. Τα ρινοδέλφινα παρασύρουν κοπάδια μπαρμπουνιών προς τους αλιείς και στη συνέχεια τους ενημερώνουν πότε είναι η κατάλληλη στιγμή για να αρχίσουν τη διαδικασία ψαρέματος, χτυπώντας την ουρά τους πάνω στο νερό. Σύμφωνα με τους ντόπιους, αυτό το φαινόμενο συνεχίζεται για πολλές γενιές και οι ερευνητές προσπαθούν τα τελευταία δύο χρόνια να κατανοήσουν τη συμπεριφορά των δελφινιών. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι από τον συνολικό πληθυσμό των 150 δελφινιών, τα 50 συμμετείχαν στο «αλιευτικό» έργο, ενώ τα υπόλοιπα απείχαν. Τα συμμετέχοντα επιτελούσαν ουσιαστικά το έργο ενός τσοπανόσκυλου, παρασύροντας δηλαδή τα υπόλοιπα ψάρια προς το επιθυμητό σημείο. Όταν φτάνουν προς εκείνο το σημείο – κοντά στην ακτή – τα δελφίνια χτυπούν με δύναμη την ουρά ή το κεφάλι τους στην επιφάνεια του νερού, ειδοποιώντας έτσι τους ψαράδες. Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης ότι τα 50 δελφίνια ήταν και τα πιο κοινωνικά μεταξύ του κοπαδιού και παρέμεναν ενωμένα σχεδόν συνέχεια. Ωστόσο, το πιο ενδιαφέρον ερώτημα της έρευνας είναι πως τα νεότερα δελφίνια εκπαιδεύονται για αυτή τη διαδικασία. Προς το παρόν θα παραμείνει αναπάντητο το ερώτημα, όπως επίσης μυστήριο θα παραμείνει και ο λόγος της συμμετοχής τους στην αλιεία. Ουσιαστικά δεν έχουν κανένα απολύτως κέρδος από την όλη διαδικασία. Πρόκειται για την «ανθρώπινη» πλευρά του δελφινιού; Είναι αρχή μιας νέας συμμαχίας, δελφινιών-ψαράδων; Ή πρόκειται τελικά για έναν δούρειο ίππο δελφινιών, προτού αυτά στραφούν εναντίον μας;

Όπως και να έχει το παρακάτω βίντεο είναι απολαυστικό…

πηγή: newsbeast

Παρόμοιο περιστατικό βρίσκουμε στην ενότητα 14 του σχολικού βιβλίου Αρχαίας ελληνικής γλώσσας Β΄Γυμνασίου.

Ο Κλαύδιος Αιλιανός (περ. 170-235 μ.Χ.) στο έργο τον Περὶ ζῴων ἰδιότητος, μέσα από διηγήσεις παράξενων ιστοριών που αφορούν τα διάφορα είδη του ζωικού βασιλείου, προωθεί τη στωική αντίληψη για τη σοφία της φύσης. Χαρακτηριστική είναι η διήγησή του για τη βοήθεια που προσφέρουν τα δελφίνια στους ψαράδες της Εύβοιας.

Οἱ Εὐβοεῖς ἁλιεῖς ἀπονέμουσι τοῖς δελφῖσι ἰσομοιρίαν τῆς θήρας .	Οι αλιείς της Εύβοιας δίνουν στα δελφίνια ίσο μερίδιο από την ψαριά.
Καὶ ἡ ἄγρα τοιαύτη ἐστί	Κι ο τρόπος του ψαρέματος είναι τέτοιος.
Τῆς πρῴρας τῶν ἀκατίων κοίλας τινὰς ἑξαρτῶσιν ἐσχαρίδας	Κρεμούν από την πλώρη των πλοιαρίων μικρές κοίλες σχάρες
πυρὸς ἐνακμάζοντος·	που πάνω τους καίει φωτιά·
καὶ εἰσί διαφανεῖς, ὡς καὶ στέγειν τὸ πῦρ καὶ μὴ κρύπτειν τὸ φῶς.	και είναι διαφανείς, ώστε να προστατεύουν τη φωτιά και να μη κρύβουν το φως.
Οἱ τοίνυν ἰχθύες δεδιότες τὴν αὐγὴν πλησιάζουσι	Τα ψάρια, λοιπόν, επειδή φοβούνται τη λάμψη, πλησιάζουν
βουλόμενοι μαθεῖν τοῦ φοβοῦντος σφᾶς τὴν αἰτίαν·	γιατί θέλουν να μάθουν την αιτία αυτού που τα φοβίζει·
εἶτα ἐπλαγέντες πρὸς τινι πέτρα ἠσυχάζουσιν	έπειτα, σαστισμένα κουρνιάζουν κοντά σε κάποιο βράχο
παλλόμενοι ἀθρόοι τῷ δέει.	τρέμοντας όλα μαζί από το φόβο τους.
Οἱ δὲ παρανηχόμενοι δελφῖνες	Και τα δελφίνια που κολυμπούν εκεί κοντά
ὠθοῦσι τοὺς ἐξωτέρω τῶν ἰχθύων φοβοῦντες	σπρώχνουν τα ψάρια που είναι απ’ έξω φοβίζοντας  τα
καὶ ἀναστέλλουσιν τοῦ διαδιδράσκειν.	και τα εμποδίζουν να ξεφύγουν
Οὐκοῦν ἐκεῖνοι πιεζόμενοι πανταχόθεν	Εκείνα λοιπόν επειδή πιέζονται από παντού
καὶ τρόπον τινὰ κεκυκλωμένοι ἁλίσκονται.	και έχουν κατά κάποιο τρόπο περικυκλωθεί, συλλαμβάνονται.
Καὶ οἱ δελφῖνες προσίασιν	Και τα δελφίνια πλησιάζουν
ὡς ἀπαιτοῦντες τοῦ κοινοῦ πόνου τὴν ἐπικαρπίαν	σαν να απαιτούν το μερίδιο από τον κοινό μόχθο
τὴν ὀφειλομένην σφίσιν ἐκ τῆς νομῆς,	που τους οφείλεται για τα ψάρια που πιάστηκαν,
καὶ οἵ γε ἁλιεῖς πιστῶς καὶ εὐγνωμόνως	και οι ψαράδες βέβαια με πίστη και ευγνωμοσύνη
ἀφίστανται τοῖς συνθήροις τοῦ δικαίου μέρους,	αποχωρίζονται για χάρη των συντρόφων τους στο ψάρεμα το μερίδιο που αναλογεί σ’ αυτούς
εἰ βούλονται καὶ πάλιν σφίσι συμμάχους ἀκλήτους παρεῖναι.	αν θέλουν και πάλι να παρευρίσκονται σ’ αυτούς ως απρόσκλητοι σύμμαχοι.
	Αἰλιανός, Περὶ ζῴων ἰδιότητος 2.8 (διασκευὴ)

πηγή: Ελληνικός πολιτισμός

Περίπατος στον Αχέροντα (2)

Πραγματοποιήσαμε σήμερα τη δεύτερη περιήγησή μας στον ποταμό Αχέροντα στα πλαίσια του περιβαλλοντικού μας προγράμματος. 

Ακολουθήσαμε μια σύντομη διαδρομή ως τις πηγές, 

καταγράψαμε τις εντυπώσεις μας για το πρόγραμμα, 

απολαύσαμε την εμπειρία του rafting (το συστήνουμε ανεπιφύλακτα!) 

και 

γευτήκαμε τις σπιτικές λιχουδιές μας...

Θεωρούμε βέβαιη την επισκέψή σας στον τόπο μας!!!

Η μυστηριώδης νήσος (Ιουλίου Βερν)