Κυριακή, 30 Ιανουαρίου 2011

Η γιορτή των Γραμμάτων

Ο Αγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος γράφει: «Από την τέχνη αυτή (της αγωγής) δεν υπάρχει άλλη μεγαλύτερη. Γιατί τι είναι ίσο με το να διαπαιδαγωγήσεις την ψυχή και να διαπλάσεις τη διάνοια του νέου;» ...«Οι μαθητές τότε προ πάντων αγαπούν και μιμούνται το καλό, όταν έχουν τέτοια παραδείγματα από τους δασκάλους τους… Εκείνος που εφαρμόζει πρώτος εκείνα που συμβουλεύει στους άλλους, με την έμπρακτη τήρηση της συμβουλής πείθει περισσότερο απ’ όλα τον ακροατή. Ο καλός δάσκαλος είναι απαλλαγμένος από φθόνο και έπαρση. Θέλει οι αρετές να γίνουν κοινό κτήμα των μαθητών του, θέλει μόνο να τους εξισώσει σε όλα με τον εαυτό του. Γιατί αυτό κυρίως είναι το γνώρισμα του πραγματικού δασκάλου, το να συμπάσχει στις συμφορές των μαθητών του, το να θρηνεί και να πενθεί για τα τραύματα αυτών που έχει στην ευθύνη του. "
Αλλά και ο Μέγας Βασίλειος, δάσκαλος και αυτός, προσθέτει: «(Ο δάσκαλος) Να είναι ευπροσήγορος, ακόμα και όταν πρόκειται να επιτιμήσει, διότι μόνο έτσι γίνεται ευπρόσδεκτος. Τα σφάλματα των νέων πρέπει να διορθώνονται με πατρική ευσπλαχνία και με επιστημονικό λόγο».
Από τις απόψεις των δυο προαναφερομένων αγίων δεν απομακρύνεται και ο Αγ. Γρηγόριος λέγοντας: «Στο φόβο ανάμιξε την ηπιότητα. Μετρίασε την απειλή με την ελπίδα. Γνωρίζω πως η καλοσύνη επιτυγχάνει πολλά και παρακινεί στην ανάλογη ανταπόδοση».

Πέμπτη, 27 Ιανουαρίου 2011

Ποίημα στους φίλους (του J.L.Borges)!


Δεν μπορώ να σου δώσω λύσεις
για όλα τα προβλήματα της ζωή σου.
Ούτε έχω απαντήσεις
για τις αμφιβολίες και τους φόβους σου.
Όμως μπορώ να σ’ ακούσω
και να τα μοιραστώ μαζί σου.

Δεν μπορώ ν’ αλλάξω
το παρελθόν ή το μέλλον σου.
Όμως όταν με χρειάζεσαι
θα είμαι εκεί μαζί σου.

Δεν μπορώ να αποτρέψω τα παραπατήματα σου.
Μόνο μπορώ να σου προσφέρω το χέρι μου
να κρατηθείς και να μη πέσεις.

Οι χαρές σου, οι θρίαμβοι και οι επιτυχίες
σου δεν είναι δικές μου.
Όμως ειλικρινά απολαμβάνω
να σε βλέπω ευτυχισμένο.

Δεν κρίνω τις αποφάσεις
που παίρνεις στη ζωή σου.
Αρκούμαι να σε στηρίξω να σου δώσω κουράγιο
και να σε βοηθήσω αν μου το ζητήσεις.

Δεν μπορώ να περιορίσω μέσα σε όρια
αυτά που πρέπει να πραγματοποιήσεις,
Όμως θα σου προσφέρω τον ελεύθερο χώρο
που χρειάζεσαι για να μεγαλουργήσεις.

Δεν μπορώ να αποτρέψω τις οδύνες σου
όταν κάποιες θλίψεις
σου σκίζουν την καρδιά,
Όμως μπορώ να κλάψω μαζί σου
Και να μαζέψω τα κομμάτια
Για να τη φτιάξουμε ξανά πιο δυνατή.

Δεν μπορώ να σου πω ποιος είσαι
ούτε ποιος πρέπει να γίνεις.
Μόνο μπορώ
να σ΄ αγαπώ όπως είσαι
Και να είμαι φίλος σου.

Αυτές τις μέρες σκεφτόμουν
τους φίλους μου και τις φίλες μου,
δεν ήσουν πάνω
ή κάτω ή στη μέση.

Δεν ήσουν πρώτος
ούτε τελευταίος στη λίστα.
Δεν ήσουν το νούμερο ένα ούτε το τελευταίο.

Να κοιμάσαι ευτυχισμένος.
Να εκπέμπεις αγάπη.
Να ξέρεις ότι είμαστε εδώ περαστικοί.
Ας βελτιώσουμε τις σχέσεις μας.

Να αρπάζουμε
τις ευκαιρίες.
Να ακούμε την καρδιά μας.
Να εκτιμούμε τη ζωή.

Πάντως δεν έχω την αξίωση να είμαι
ο πρώτος
ο δεύτερος
ή ο τρίτος
στη λίστα σου.

Μου αρκεί που με θέλεις σαν φίλο.
Ευχαριστώ που είμαι.

(Ευχαριστούμε πολύ τη Βούλα Μ. για τη συνεργασία!)

Τρίτη, 25 Ιανουαρίου 2011

Γυάλινα Γιάννενα


Με αφορμή το ποίημα του Μιχάλη Γκανά στη Λογοτεχνία της Α΄ Γυμνασίου παραθέτουμε τα δύο πρώτα ποιήματα από την ομότιτλη συλλογή του Ηπειρώτη ποιητή.

Στο βίντεο που ακολουθεί έχουμε την ευκαιρία ν΄ απολαύσουμε την απαγγελία των στίχων από το δημιουργό τους.





ΓΥΑΛΙΝΑ ΓΙΑΝΝΕΝΑ
Ι
Χάραζε ο τόπος με βουνά πολλά
κι ανάτελλε τα ζωντανά του,
καλούς ανθρώπους και κακούς, νυφίτσες,
αλεπούδες, μια λίμνη ως κόρην
οφθαλμού και κάστρα πατημένα.
Θα 'ναι τα Γιάννενα, ψιθύρισα,
στο χιόνι και στον άγριο καιρό
γυάλινα και μαλαματένια.
Κι όσο πήγαινε η μέρα,
σαν το βαπόρι σε καλά νερά,
είδα και μιναρέδες κι άκουσα
τα μπακίρια να βελάζουν.


ΙΙ
Μια τέτοια νύχτα, πριν από χρόνια,
κάποιος περπάτησε μόνος, δεν ξέρω πόσα
λασπωμένα χιλιόμετρα.
Νύχτα και συννεφιά χωρίς άστρα.
Ξημερώματα μπήκε στα Γιάννενα.

Στο πρώτο χάνι έφαγε, και κοιμήθηκε
τρία μερόνυχτα. Ξύπνησε απ’ το χιόνι
που έπεφτε μαλακά, στάθηκε στο παράθυρο
κι άκουγε τα κλαρίνα.
Πότε θαμπά και πότε δίπλα του,
όπως τα ’φερνε ο άνεμος.
Κι άκουσε μετά τη φωνή
πεντακάθαρη, από κάπου κοντά,
σαν αλύχτημα και σαν να την έσφαζαν
τη γυναίκα κι ούτε καβγάς ούτε
τίποτε άλλο, χιόνιζε όλη νύχτα στα Γιάννενα.
Ξημερώματα πλήρωσε τι χρωστούσε
και γύρισε στο χωριό του.

Στα πενήντα του θα `τανε
με γκρίζα μαλλιά και τρεις θυγατέρες
ανύπαντρες, χήρος τέσσερα χρόνια,
με τη μαύρη κάπα στις πλάτες,
και τι χιόνι σήκωσαν τούτες οι πλάτες
κανένας δεν το ’μαθε.
(Μιχάλης Γκανάς, από τη συλλογή "Γυάλινα Γιάννενα",Καστανιώτης, Αθήνα 1989)

Σάββατο, 22 Ιανουαρίου 2011

Ένα παραμύθι για τη φιλία!

Μια φορά και ένα καιρό ήταν ένα παιδάκι που το καλύτερο παιχνίδι του ήταν να σκαρφαλώνει σε μια μηλιά στο δασός. Αλλά και η μηλιά ήταν ευτυχισμένη. Είχε ένα φίλο που του πρόσφερε τον ίσκιο της , τα μήλα και τα μεγάλα κλαδιά της για να σκαρφαλώνει το παιδάκι και να μένει αγκαλιασμένο επάνω της. Καθώς περνούσαν όμως τα χρόνια το παιδάκι μεγάλωνε και έπαιξε όλο και λιγότερο με την μηλιά. Ώσπου κάποτε άργησε πολύ να φανεί. Όταν τον είδε η μηλιά χάρηκε και του είπε:
-Έλα φίλε μου ανέβα στα κλαδιά μου.
-Μεγάλωσα πια, είπε ο νέος, δεν έχω όρεξη και είμαι και στεναχωρεμενος.
-Γιατί καλέ μου φίλε; είπε η μηλιά.
-Χρειάζομαι χρήματα .
-Χρήματα δεν έχω αλλά κόψε τα μήλα μου και πούλησε τα.
Ο νέος έκανε ότι του είπε η μηλιά . Μετά από πολύ καιρό εμφανίστηκε πάλι ο νέος. Η μηλιά χάρηκε και του ζήτησε να παίξουν.
-Δεν μπορώ είμαι μεγάλος πια. Θέλω να παντρευτώ αλλά δεν έχω σπίτι.
-Δυστυχώς, είπε η μηλιά, σπίτι δεν μπορώ να σου δώσω. Το σπίτι μου είναι αυτό το λιβάδι. Αλλά μπορείς να κόψεις τα κλαδιά μου και να τα χρησιμοποιήσεις.
Ο νέος έκανε ότι του είπε η μηλιά. Πέρασαν χρόνια μέχρι να εμφανισθεί πάλι ο νέος ως άνδρας. Η μηλιά τον είδε πάλι στεναχωρεμενο. Και ο νέος εξήγησε πως ήθελε να κάνει μια βάρκα να ψαρεύει, για να θρέψη την οικογένεια του.
-Κόψε τον κορμό μου, είπε η μηλιά, και κάνε την βάρκα.
Ο άνδρας υπάκουσε και αυτή την φορά. Πέρασαν παρά πολλά χρόνια ώσπου να εμφανισθεί πάλι ο άνδρας. Γέρος πλέον με άσπρη γενειάδα . Η μηλιά με το ζόρι τον γνώρισε.
-Πού είσαι φίλε μου; τον ρώτησε.
- Η ζωή με κούρασε, είπε ο άνδρας. Το μόνο που θέλω είναι να ηρεμήσω και να χαλαρώσω...
Η μηλιά τον κοίταξε με λύπηση.
-Φίλε μου, δεν ξέρω αν έχω να σου δώσω κάτι. Σου έδωσα τους καρπούς μου, τα κλαδιά μου, ακόμα και τον κορμό μου. Είμαι πια ένα ξερό κουφάρι. Αλλά αν θέλεις κάθισε κάτω και ακούμπησε την πλάτη σου επάνω μου να ξαποστάσεις...
(Μας έστειλε η Μαρία Μ., Β΄τάξη)

Τρίτη, 18 Ιανουαρίου 2011

Διαγωνισμός μαθητικών εντύπων

πηγή:esos.gr
Το Ίδρυμα Προαγωγής Δημοσιογραφίας Αθανασίου Βασ. Μπότση θα βραβεύσει το Μάρτιο του 2011 τα καλύτερα μαθητικά έντυπα (εφημερίδες, περιοδικά) που εκδόθηκαν κατά το σχολικό έτος 2009-2010 από μαθητές των σχολείων της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.
  • Κατά την εκδήλωση βράβευσης των μαθητικών εντύπων θα απονεμηθούν από το Ίδρυμα Προαγωγής Δημοσιογραφίας Αθανασίου Βασ. Μπότση:
    Τέσσερα Βραβεία – ένα σε έντυπο του Δημοτικού, ένα σε έντυπο του Γυμνασίου, ένα σε έντυπο του Γενικού Λυκείου και ένα σε έντυπο του ΕΠΑ.Λ. ή ΕΠΑ.Σ. καθώς και
    Τέσσερις Έπαινοι.
  • Κάθε Βραβείο θα συνοδεύεται από χρηματικό ποσό 1.000 € και κάθε Έπαινος από χρηματικό ποσό 500 €, ως συμβολή στη δημοσιογραφική προσπάθεια των σχολείων.

Τα έντυπα θα αξιολογηθούν από ειδική επιτροπή, η οποία θα απαρτίζεται από επαγγελματίες δημοσιογράφους και συνεργάτες του Ιδρύματος.
Η απονομή των Βραβείων και των Επαίνων θα γίνει από την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων σε ειδική τελετή στο Πολεμικό Μουσείο και θα ακολουθήσουν τα εγκαίνια της Πανελλήνιας Έκθεσης Μαθητικού Τύπου.
Το υπ. Παιδείας καλεί τις Διευθύνσεις ΠΕ και ΔΕ να ενημερώσουν τα σχολεία, προκειμένου να αποστείλουν ένα φύλλο εφημερίδας ή τεύχος περιοδικού (του σχολικού έτους 2009-2010) στις οικείες Διευθύνσεις Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.
Οι Διευθύνσεις Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης χρειάζεται να αποστείλουν τα μαθητικά έντυπα συγκεντρωτικά μέχρι τις 11 Φεβρουαρίου 2011 στην ταχυδρομική διεύθυνση: Ίδρυμα Προαγωγής Δημοσιογραφίας Αθανασίου Βασ. Μπότση, Βασ. Σοφίας 27, 106 74 Αθήνα (Τηλ: 210-72.45.550, 210-72.45.558, 210-72.39.291 & Fax: 210-72.20.590 & 210-72.25.301).

Κυριακή, 16 Ιανουαρίου 2011

Πέμπτη, 13 Ιανουαρίου 2011

Για τους φίλους...

Η μελέτη του "Μικρού Πρίγκηπα" και η ενότητα για τη φιλία στη Νεοελληνική Γλώσσα μάς έδωσαν ερεθίσματα να προσεγγίσουμε το θέμα της φιλίας σταδιακά και με ποικίλους τρόπους...

Δευτέρα, 10 Ιανουαρίου 2011

Η καλύτερη φωτογραφία!

H εφτάχρονη πιτσιρίκα που πουλάει τα γλυκά στο δρόμο της Δαμασκού και ταυτόχρονα γράφει τα μαθήματά της (!) δεν άφηνε με τίποτε τον Wasim Kheir Beik να την φωτογραφήσει. Τελικά ο φωτογράφος του πρακτορείου SANA πήρε αυτό που ήθελε με φακό από 30 μέτρα απόσταση (μαζί και το πρώτο βραβείο για το 2007 από την Ένωση Αραβικών Πρακτορείων Ειδήσεων), χαρίζοντας και σε μας τη θαυμάσια αυτή εικόνα με τα συγκινητικά μηνύματα...

Παρασκευή, 7 Ιανουαρίου 2011

Τετάρτη, 5 Ιανουαρίου 2011

Οι χελώνες Leatherback με το μοναδικό GPS τους!

πηγή: newsbeast
Οι χελώνες Leatherback φημίζονται για δύο πράγματα, πρώτον για το μέγεθος τους και δεύτερον για τα μεγάλα ταξίδια τους. Το συγκεκριμένο είδος χελώνας διασχίζει ωκεανούς σε σχηματισμό γραμμής με τη μια χελώνα πίσω από την άλλη. Μέχρι σήμερα οι επιστήμονες δεν είχαν ασχοληθεί με τον τρόπο που μπορούν να προσανατολίζονται και να κατευθύνονται οι συγκεκριμένες χελώνες. Μια νέα μελέτη όμως, που μας έρχεται από τη Βρετανία, ανακάλυψε ότι τα μεγαλόσωμα θηλυκά μπορούν να κολυμπούν χιλιάδες μίλια ακριβώς πάνω στη γραμμή τους. Την κατεύθυνση που ακολουθούν θα τη ζήλευε κάθε τεχνολογικά εξελιγμένο GPS, αφού οι χελώνες καταγράφονται να ταξιδεύουν από την Κεντρική Αφρική στην Νότια Αμερική ακολουθώντας τη συντομότερη δυνατή διαδρομή! O χάρτης με τις τρεις διαδρομές που ακολουθούν οι χελώνες:

Παρόλο που ακόμα οι βιολόγοι δεν γνωρίζουν ακριβώς τον τρόπο με τον οποίο οι χελώνες το καταφέρνουν αυτό, πιστεύεται ότι χρησιμοποιούν ένα συνδυασμό όρασης –βασιζόμενης στα αστέρια και τον ήλιο- και αίσθησης του μαγνητικού πεδίου της Γης για να μπορούν να κατευθυνθούν.

Οι συγκεκριμένες χελώνες είναι οι μεγαλύτερες στον κόσμο, αφού φτάνουν μέχρι και τα 2 μέτρα. Ο πληθυσμός του αξιαγάπητου είδους φθίνει σημαντικά σε πολλά μέρη του πλανήτη εξαιτίας της ανθρώπινης επιρροής. Μπορούν να ζήσουν μέχρι 60 χρόνια.Οι μόνες στιγμές που βγαίνουν στη στεριά είναι όταν φυλάνε τα αυγά τους ή όταν τα μικρά τους ξεπηδούν από τα αυγά.

Τρίτη, 4 Ιανουαρίου 2011

"Μαλλιά κουβάρια (Tangled)" στους κινηματογράφους

Μαλλιά Κουβάρια (Tangled) είναι ο τίτλος της ταινίας των Νέιθαν Γκρένο, Μπάιρον Χάουαρντ με τις φωνές των Μάντι Μουρ, Ζάκαρι Λέβι και Ντόνα Μέρφι. Στα ελληνικά ακούγονται οι φωνές της Ιωάννας Παππά, της Άλκηστης Πρωτοψάλτη, του Παναγιώτη Μπουγιούρη.
Μόλις αποφάσισε η ωραία «Ραπουνζέλ» να λύσει τα μαλλιά της όλα έγιναν….«Μαλλιά Κουβάρια»
Η Walt Disney Pictures παρουσιάζει την ταινία «Μαλλιά Κουβάρια» – μια ιστορία …τραβηγμένη απ’ τα μαλλιά!
Πρόκειται για μια ιστορία γεμάτη δράση, συναίσθημα, χιούμορ και μαλλιά, πολλά μαλλιά.
Ένας καταζητούμενος αλλά και γοητευτικός ληστής, ο Φλιν Ράιντερ, κρύβεται σε ένα μυστηριώδη πύργο και γίνεται όμηρος της Ραπουνζέλ, μιας όμορφης και δυναμικής κοπέλας με 20 μέτρα μαγικά μαλλιά.
Η χρυσομαλλούσα δεσμοφύλακας του Φλιν ψάχνει τρόπο να βγει από τον Πύργο που είναι απομονωμένη για χρόνια και κάνει μια συμφωνία με τον όμορφο κλέφτη.
Το απίθανο δίδυμο οργανώνει μια συναρπαστική απόδραση με τη βοήθεια ενός ξεχωριστού αλόγου, ενός υπερπροστατευτικού χαμαιλέοντα και μιας άξεστης συμμορίας!
Η ταινία αναμένεται να προβληθεί στους κινηματογράφους σε 3D Disney Digital Αίθουσες στις 6 Ιανουαρίου 2011.


Δευτέρα, 3 Ιανουαρίου 2011

100 χρόνια από τα θάνατο του Αλ.Παπαδιαμάντη (3 Ιανουαρίου 1911)

πηγή: users.uoa.gr/~nektar
Τὸ ξημέρωμα τῆς 3ης Ἰανουαρίου τοῦ 1911 εκοιμήθη ο κοσμοκαλόγερος Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης. Τὸ σύντομο βιογραφικὸ ποὺ ἔφτιαξε ὁ ἴδιος ὁ πεζογράφος γιὰ τὸν ἑαυτό του κατὰ παράκληση τοῦ Γιάννη Βλαχογιάννη ἀναφέρει ὅτι:
Ἐγεννήθην ἐν Σκιάθῳ τῇ 4ῃ Μαρτίου 1851. Ἐβγῆκα ἀπὸ τὸ Ἑλληνικὸν Σχολεῖον εἰς τὰ 1863, ἀλλὰ μόνον τῷ 1867 ἐστάλην εἰς τὸ Γυμνάσιον Χαλκίδος, ὅπου ἤκουσα τὴν Α´ καὶ Β´ τάξιν. Τῇ Γ´ ἐμαθήτευσα εἰς Πειραιᾶ, εἶτα διέκοψα τὰς σπουδάς μου καὶ ἔμεινα εἰς τὴν πατρίδα. Κατὰ τὸν Ἰούλιο τοῦ 1872 ἐπῆγα εἰς τὸ Ἅγιον Ὄρος χάριν προσκυνήσεως, ὅπου ἔμεινα ὀλίγους μῆνας. Τῷ 1873 ἦλθα εἰς Ἀθήνας καὶ ἐφοίτησα εἰς τὴν Δ´ τοῦ Βαρβακείου. Τῷ 1874 ἐνεγράφην εἰς τὴν Φιλοσοφικὴν Σχολὴν ὅπου ἤκουσα κατ᾿ ἐκλογὴν ὀλίγα μαθήματα φιλολογικά, κατ᾿ ἰδίαν δὲ ἠσχολούμην εἰς τὰς ξένας γλώσσας....Μικρὸς ἐζωγράφιζα Ἅγίους, εἶτα ἔγραφα στίχους, κι ἐδοκίμαζα νἀ συντάξω κωμωδίας. Τῷ 1868 ἐπεχείρησα νὰ γράψω μυθιστόρημα. Τῷ 1879 ἐδημοσιεύθη ἡ «Μετανάστις» ἔργον μου, εἰς τὸν «Νεολόγον» Κωνσταντινουπόλεως. Τῷ 1881 ἓν θρησκευτικὸν ποιημάτιον εἰς τὸ περιοδικὸν «Σωτῆρα». Τῷ 1882 ἐδημοσιεύθησαν «Οἱ Ἔμποροι τῶν ἐθνῶν»εἰς τὸ «Μὴ χάνεσαι». Ἀργότερα ἔγραψα περὶ τὰ ἑκατὸν διηγήματα, δημοσιευθέντα εἰς διάφορα περιοδικὰ καὶ ἐφημερίδες. Α.Π.
Δείτε τις καταπληκτικές εργασίες και αφιερώματα των ιστολογίων Αρισμαρί και dreamteamk9 που αναφέρονται στον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη.

Κυριακή, 2 Ιανουαρίου 2011

"Τα μήλα": ένα ινδικό παραμύθι

Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ένας βασιλιάς που ήταν πολύ πλούσιος και πολύ καλός. Κάθε πρωί πήγαινε στην αίθουσα των ακροάσεων του παλατιού του και άκουγε με προσοχή και συγκατάβαση τα προβλήματα των υπηκόων του. Οι περισσότεροι από αυτούς τού προσέφεραν και ένα δώρο, ο καθένας με τις δυνατότητές του.
Πίσω από τον θρόνο του βασιλιά στεκόταν όρθιος ο θησαυροφύλακας, στον οποίο παρέδιδε ο βασιλιάς το δώρο που του προσφερόταν, και αυτός το μετέφερε στο θησαυροφυλάκιο.
Κάθε πρωί περνούσε μπροστά από τον βασιλιά και ένας ταπεινός άνθρωπος, ο οποίος όμως δεν ζητούσε τίποτε, μόνο προσέφερε στο βασιλιά ως δώρο ένα μήλο. Ο βασιλιάς αδιάφορος για το ευτελές δώρο το παρέδιδε στον θησαυροφύλακά του και αυτός περιφρονητικά το πετούσε μέσα από ένα φεγγίτη στο υπόγειο.
Ο ταπεινός ανθρωπάκος έκανε αυτή τη δουλειά κάθε μέρα επί πολλά χρόνια, χωρίς να του δώσει κανείς σημασία. Επάνω στο δέκατο χρόνο, ένα παρόμοιο πρωινό ακροάσεων, παρουσιάστηκε έξαφνα μπροστά στο θρόνο του βασιλιά ο πίθηκός του. Είχε ξεφύγει από τα πίσω διαμερίσματα του παλατιού.
Διέκρινε αμέσως το βασιλιά μέσα από το πλήθος των υπηκόων, έτρεξε προς αυτόν και κάθισε στο βραχίονα του θρόνου του. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή περνούσε ο ταπεινός μας άνθρωπος και παρέδιδε στον άρχοντα του τόπου το καθιερωμένο μήλο και αμέσως εξαφανίστηκε μέσα στο πλήθος.
Προτού ο βασιλιάς προλάβει να δώσει το ευτελές δώρο στον θησαυροφύλακά του, το αρπάζει ο πίθηκος και το δαγκώνει για να το φάει. Όμως τα δόντια του προσέκρουσαν σε σκληρό αντικείμενο.
Το αντελήφθη ο βασιλιάς, παίρνει το μήλο από το στόμα του πιθήκου και με τα χέρια του το ανοίγει στα δυο.
Και τι να δει! Στο κέντρο υπήρχε ένα θαυμάσιο διαμάντι!
Ρωτάει αμέσως το θησαυροφύλακα, πού έριχνε τα προηγούμενα μήλα. Ο θησαυροφύλακας του είπε στο υπόγειο και τρέχουν και οι δύο προς τα εκεί.
Και τι να δουν! Ένας μεγάλος σωρός από αστραφτερά διαμάντια ανάμεσα σε σαπισμένα μήλα.

Εδώ σταματάει το παλιό παραμύθι που αντιγράφει ο Χρίστος Μαλεβίτσης, σύγχρονος Έλληνας διανοούμενος, για να σχολιάσει την κρυμμένη του σοφία:
«Το παραμύθι λοιπόν λέει πως κάθε ημέρα της ζωής μας έρχεται προς εμάς ταπεινή και χωρίς να μας ζητήσει τίποτε.
Μας προσφέρει σιωπηλά το πολύτιμο δώρο της, που εμείς το θεωρούμε ευτελές και το απορρίπτουμε. Και νομίζουμε πως τα κριτήριά μας είναι άσφαλτα επειδή είναι βασιλικά...

Οι μετρημένες μέρες της ζωής μας είναι οι ίδιες διαμάντια. Η άπειρη αξία τους όμως μας διαφεύγει.»

Σάββατο, 1 Ιανουαρίου 2011

Το μοιρασμένο φλουρί (Παύλου Νιρβάνα)

Το μοιρασμένο φλουρί

2011…..Καλώς μας ήρθε! Ευτυχισμένο να ’ναι!



Ήρθε. Και…φεύγει! Κάθε λεπτό φεύγει, κάθε ώρα, κάθε μέρα. Ένα ποτάμι είναι κι ο χρόνος, που τα νερά του κυλούν γοργά. Δεν μπορούμε να τον σταματήσουμε αλλά μπορούμε να συνεργαστούμε μαζί του:
να εκμεταλλευόμαστε την κάθε στιγμή για τα ωραία όνειρά μας, για τις καλές μας επιλογές, για την προκοπή μας…
με εργατικότητα, αποφασιστικότητα, θάρρος, χαμόγελο!

Γιατί, όπως γράφει ο εθνικός μας ποιητής,
«Δεν το ’λπιζα να ’ναι η ζωή
μέγα καλό και πρώτο».


Καλή συνεργασία με τη νέα χρονιά!!!