Η αγγλίδα Marta Altés δεν αφήνει τίποτα να πέσει κάτω ούτε τα ξύσματα του μολυβιού της! Τοποθετώντας τα στο χαρτί και σκιτσάροντας γύρω τους, δημιουργεί μοναδικές διασκεδαστικές εικόνες.
Τετάρτη 7 Νοεμβρίου 2012
Κυριακή 4 Νοεμβρίου 2012
Η οικογένεια επηρεάζει τους βαθμούς
πηγή: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ Τα παιδιά μαθαίνουν σκάκι. Ζωγραφίζουν. Διαβάζουν περιοδικά. Παίζουν μουσική. Ασχολούνται με τον αθλητισμό. Διαβάζουν εξωσχολικά βιβλία. Από πού γεννήθηκαν τα ερεθίσματα; Ποιος τα παρακίνησε; Ποιος τους άνοιξε τον δρόμο; Η οικογένεια ανοίγει τους δρόμους και το σχολείο λειτουργεί ενισχυτικά για τη διαμόρφωση της προσωπικότητας των μαθητών του, με τα ιδιωτικά σχολεία να έχουν -σε γενικές γραμμές- το προβάδισμα έναντι των δημοσίων. Είναι ενδεικτικό ότι οι μαθητές του ιδιωτικού σχολείου έχουν, κατά 1,8 μονάδες, καλύτερες βαθμολογίες σε σχέση με τους συνομηλίκους τους που φοιτούν σε δημόσιο σχολείο. Επίσης, ενδιαφέρον είναι ότι όσα παιδιά συμμετέχουν σε κάποια καλλιτεχνική δραστηριότητα -και κυρίως σχετική με τη μουσική- έχουν καλύτερες επιδόσεις από τους συνομηλίκους τους που δεν το κάνουν.
«Το παιδί παίρνει τα πρώτα ερεθίσματα από την οικογένεια. Οχι με τη μορφή
υπόδειξης αλλά παραδείγματος. Χαρακτηριστικά, το παιδί εξοικειώνεται με το
εξωσχολικό διάβασμα όταν κοιτά τον μπαμπά και τη μαμά στις ελεύθερές τους ώρες
να διαβάζουν ένα βιβλίο. Οι εκπαιδευτικοί στο σχολείο μπορούν να παρακινήσουν
τους μαθητές. Μπορούμε, ίσως, να διακρίνουμε κάποια κλίση τους και να την
αναδείξουμε», λέει στην «Κ» εκπαιδευτικός σε ιδιωτικό σχολείο.
Τα στοιχεία αυτά προκύπτουν από την έρευνα με τίτλο «Σχολική επίδοση και
κοινωνική προέλευση: η περίπτωση ενός ιδιωτικού και ενός δημόσιου γυμνασίου»
(εκδόσεις Αδελφών Κυριακίδη) του εκπαιδευτικού κ. Νίκου Κολίτση, ο οποίος
μελέτησε τις επιδόσεις, τα ενδιαφέροντα, αλλά και το οικογενειακό προφίλ μαθητών
από ένα ιδιωτικό και ένα δημόσιο γυμνάσιο.
Κοινωνικό επίπεδο
Ενδεικτικά, οι μαθητές που φοιτούσαν στο ιδιωτικό σχολείο συγκέντρωσαν μέσο
όρο βαθμολογίας 18,24, ενώ οι μαθητές από το δημόσιο είχαν μέσο όρο βαθμολογίας
16,44. Σύμφωνα με την έρευνα, τόσο το κοινωνικό όσο και το μορφωτικό επίπεδο του
πατέρα και της μητέρας σχετίζονται σημαντικά με την επίδοση των μαθητών. Οσο
υψηλότερο είναι το μορφωτικό και κοινωνικό επίπεδο της οικογένειας τόσο
καλύτερες είναι οι μέσες σχολικές επιδόσεις.
Από την άλλη, ορισμένες διαφοροποιήσεις στη συμπεριφορά των μαθητών του
ιδιωτικού και του δημόσιου σχολείου έχουν πρωτίστως ποιοτικό αποτύπωμα. Αυτό
καταδεικνύεται κυρίως από τις ασχολίες των παιδιών στον ελεύθερό τους χρόνο.
Τόσο οι μαθητές του δημόσιου όσο και εκείνοι του ιδιωτικού σχολείου επιλέγουν
-με μικρές ποσοστιαία αποκλίσεις- τον αθλητισμό, τα περιοδικά, την τηλεόραση,
τις συναντήσεις με φίλους, τα παιχνίδια στον υπολογιστή, το download και το
facebook. Ομως, σύμφωνα με την έρευνα, οι σημαντικές διαφοροποιήσεις
εντοπίζονται στην ενασχόληση με τη μουσική και τις άλλες εξωσχολικές
δραστηριότητες εκτός από τις πιο συνηθισμένες. Ετσι, οι μαθητές του δημόσιου
σχολείου περισσότερο ακούνε μουσική, ενώ οι μαθητές του ιδιωτικού παίζουν
μουσική με κάποιο μουσικό όργανο.
Μάλιστα, όσοι ασχολούνται με τη μουσική έχουν καλύτερες επιδόσεις από τους
συνομηλίκους
Παρασκευή 2 Νοεμβρίου 2012
Αφιέρωμα της google στον Οδυσσέα Ελύτη
Τον Οδυσσέα Ελύτη τιμά η Google με ένα ειδικό Doodle στο λογότυπό της
στο google.gr. Σήμερα, 2 Νοεμβρίου συμπληρώνονται 101 χρόνια από τη
γέννησή του μεγάλου ποιητή και Νομπελίστα, το 1911. Η εικόνα στο
λογότυπο της Google απεικονίζει τον ποιητή με ένα καράβι, ένα τσαμπί
σταφύλι και μια ελιά, παραπέμποντας στη ρήση του ποιητή: «Εάν
αποσυνθέσεις την Ελλάδα, στο τέλος θα δεις να σου απομένουν μια ελιά,
ένα αμπέλι κι ένα καράβι. Που σημαίνει, με άλλα τόσα την ξαναφτιάχνεις».
Η
ΠΟΔΗΛΑΤΙΣΣΑ
Το
δρόμο πλάι στη
θάλασσα
περπάτησα
που' κανε κάθε μέρα η ποδηλάτισσα
που' κανε κάθε μέρα η ποδηλάτισσα
Βρήκα
τα φρούτα που 'χε
το πανέρι της
το δαχτυλίδι που 'πεσε απ' το χέρι της
το δαχτυλίδι που 'πεσε απ' το χέρι της
Βρήκα
το κουδουνάκι
και το σάλι της
τις ρόδες το τιμόνι το πεντάλι της
τις ρόδες το τιμόνι το πεντάλι της
Βρήκα
τη ζώνη της
βρήκα σε μιαν
άκρη
μια πέτρα
διάφανη που 'μοιαζε
με δάκρυ
Τα
μάζεψα ένα ένα
και τα κράτησα
κι έλεγα που 'ναι
που 'ναι η
ποδηλάτισσα
Την
είδα να περνά
πάνω απ' τα κύματα
την άλλη μέρα πάνω από τα μνήματα
την άλλη μέρα πάνω από τα μνήματα
Την
τρίτη νύχτωσ'
έχασα τ' αχνάρια της
στους ουρανούς
άναψαν τα
φανάρια της.
Πέμπτη 1 Νοεμβρίου 2012
Το Έπος του 1940 μέσα από πίνακες ζωγραφικής και φωτογραφίες
Το
πρώτο μέρος της γιορτής μας, αφιερωμένο στη σημαία, αναφέρεται στη Δέσποινα
Αχλαδιώτου, την κυρά της Ρω, που μέχρι τα βαθιά της γεράματα έκανε μόνη της έπαρση
και υποστολή της ελληνικής σημαίας στη βραχονησίδα που ζούσε. Αμέσως μετά θα
ορίσουμε το σημαιοφόρο του σχολείου μας, τους παραστάτες και θα δοθούν τα
αριστεία και βραβεία επίδοσης.
Το
δεύτερο μέρος της γιορτής αναφέρεται στο έπος του 1940 μέσα από πίνακες
ζωγραφικής και φωτογραφίες εκείνης της περιόδου. Τα κείμενα που θα ακούσετε από
τους μαθητές της Γ΄ τάξης του σχολείου μας είναι προϊόν δικής τους εργασίας και
συνεργασίας, καθώς αναζήτησαν, σχολίασαν, αυτοσχεδίασαν και κοπίασαν, για να
σας παρουσιάσουν ό,τι καλύτερο μπορούσαν.
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ (26/10/2012)
Γιορτή για τη σημαία
- Εισαγωγή
- Η κυρά της Ρω (βίντεο)
- Ανάγνωση
πρακτικού (Ορισμός σημαιοφόρου και
παραστατών, απονομή βραβείων και αριστείων)
Γιορτή για το Έπος
του 1940
- Το Έπος του 1940 μέσα από πίνακες ζωγραφικής και
φωτογραφίες (προβολή διαφανειών, κείμενα)
- Ο Ναπολιτάνος (τραγούδι)
- Στην πρώτη γραμμή του πολέμου (μονόπρακτο)
- Βάζει ο Ντούτσε τη στολή του (τραγούδι)
- Στην πρώτη γραμμή του πολέμου (συνέχεια)
- Ο έφεδρος (τραγούδι)
- Οι Ηπειρώτισσες (τραγούδι)
- Ο μικρός στρατιώτης (βίντεο-τραγούδι)
- Κλείσιμο
- ΕΘΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ
Κυριακή 28 Οκτωβρίου 2012
Το γάλα του Κωστάκη
Μεγάλη ἦταν ἡ χαρὰ τῶν παιδιῶν ἐκείνη τὴν ἡμέρα. Στὰ παιδικὰ συσσίτια γιὰ πρώτη φορὰ θὰ ἐμοίραζαν γάλα, ποὺ εἶχεν ἐξαφανισθῆ ἀπὸ τὰς Ἀθήνας πολλοὺς μῆνες. Λίγο ἔπειτα ἀπὸ τὴν εἴσοδο τῶν
Γερμανῶν εἶχε κι αὐτὸ γίνει εἶδος πολυτελείας. Μὰ τώρα εὐτυχῶς ἔφθασεν ἡ πρώτη ἀποστολὴ τοῦ Διεθνοῦς Ἐρυθροῦ Σταυροῦ.
Τὸ γάλα ἐβραζόταν σὲ μεγάλα καζάνια στὰ σχολεῖα καὶ ὅπου ἀλλοῦ ἐλειτουργοῦσαν παιδικὰ συσσίτια. Καὶ τὰ πεινασμένα Ἑλληνόπουλα δὲν ἐχόρταιναν νὰ τὸ ρουφοῦν μὲ τὰ μάτια, πρὶν ἀκόμη γίνῃ ἡ διανομή. Τὰ φασόλια, τὰ μπιζέλια καὶ τὸ πληγούρι μόλις τὰ εἶχαν συγκρατήσειὣς τώρα στὴ ζωή. Καὶ τὰ εἶχαν πιὰ βαρεθῆ. Τὸ γάλα ὅμως θὰ τοὺς ξανάφερνε τὸ ρόδινο χρῶμα τῆς ὑγείας.
Σ’ ἕνα συνοικιακὸ δημοτικὸ σχολεῖο τοῦ Πειραιῶς ἦταν μαθητὴς κι ὁ Κωστάκης, παιδὶ πτωχοῦ ὑπαλλήλου. Ἡ οἰκογένειά του εἶχεν ὑποφέρει πολύ, ἑνάμισυ χρόνο ἀπὸ τὶς στερήσεις. Ἀφοῦ ἀναγκάσθηκαν στὴν ἀρχὴνὰ πουλήσουν τὰ λίγα κοσμήματα τῆς μητέρας, τὰ περισσότερα ἔπιπλα καὶ πολλὰ ροῦχά τους, τώρα
τελευταῖα ἐστήριζαν ὅλες τὶς ἐλπίδες τους στὰ συσσίτια καὶ στὶς διανομές.
Ὁ πατέρας ἔπαιρνε συσσίτιο ἀπὸ τὴν ὑπηρεσία του καὶ τὰ δύο παιδιά, ἡ Λέλα κι ὁ Κωστάκης, ἀπὸ τὰ σχολεῖά τους. Ὁ μισθὸς τοῦ πατέρα ἐκείνη τὴν ἐποχὴ δὲν ἦταν ἀρκετὸς νὰ τοὺς θρέψῃ οὔτε πέντε ἡμέρες τὸ μῆνα. Κι ἡ καημένη ἡ μητέρα ἔπρεπε νὰ βάλῃ ὅλη τὴν τέχνη της, γιὰ νὰ ἔχουν πέντε πιάτα
φαγητὸ τὸ μεσημέρι καὶ πέντε τὸ βράδυ.
Ἡ πτωχὴ οἰκογένεια εἶχε κι ἕνα φιλοξενούμενο σὲ ὅλο αὐτὸ τὸ διάστημα. Ἦταν ἕνας Κύπριος, στρατιώτης στὸν Ἀγγλικὸ στρατό,καὶ τὸν ἔλεγαν Μιχάλη. Εἶχε πολεμήσει γενναῖα τοὺς Γερμανούς,ἐπληγώθηκε ἐλαφρὰ στὸ δεξὶ χέρι καὶ εἶχε πιασθῆ αἰχμάλωτος. Ἀλλὰ κατώρθωσε νὰ
δραπετεύσῃ καὶ τυχαῖα εἶχε κτυπήσει τὴν πόρτα τοῦ πτωχοῦ ὑπαλλήλου. Τὸν ἐδέχθηκαν μὲ ὅλη τὴν καρδιά τους, τὸν ἔκρυψαν ἀπὸ κάθε ὕποπτο μάτι κι ἐμοιράσθηκαν μαζί του τὸ λίγο φαγητό
τους.Κι οὔτε ἤθελαν ν’ ἀκούσουν τὶς
παρακλήσεις του νὰ τὸν ἀφήσουν νὰ παραδοθῇ. Τὸν κίνδυνο νὰ
τουφεκισθοῦν οἱ γονεῖς, ἂν τὸν ἀνεκάλυπτανοἱ ἐχθροί, ἡ οἰκογένεια δὲν τὸν ἐλογάριαζε.
- Τὸ γάλα σας θὰ τὸ πίνετε ὅλοι ἐδῶ κι ὅταν φεύγετε, θὰ μοῦ δείχνετε ἄδειο τὸ τενεκάκι σας, εἶπεν ἡ διευθύντρια στὰ παιδιὰ τὴν ὥρα τῆς διανομῆς.
Τὰ παιδιὰ εἶχαν μπῆ στὴ σειρὰ κι ἐπερνοῦσαν
μπροστὰ ἀπὸ τὸ καζάνι, ἀπὸ τὸ ὁποῖο δύο διδασκάλισσες
μὲ δύο μεγάλες κουτάλες ἔχυναν τὸ γάλα
στὰ τενεκάκια
τους. Καὶ τὸ καθένα ἐκαθόταν σ’ ἕνα θρανίο καὶτὸ ροφοῦσε γρήγορα καὶ μὲ μεγάλη εὐχαρίστησι. Κι ὅταν
Σάββατο 27 Οκτωβρίου 2012
Τρίτη 23 Οκτωβρίου 2012
Ο Αστερίξ και ο Οβελίξ στη Βρετανία
Οι ένδοξες ρωμαϊκές
λεγεώνες, οδηγημένες από τον Καίσαρα, έχουν εισβάλλει στη Βρετανία. Ένα
μόνο χωριό εξακολουθεί να αντιστέκεται, αλλά οι δυνάμεις του έχουν
αρχίσει να εξασθενούν. Η Βασίλισσα των Βρετανών στέλνει τον έμπιστο
αξιωματικό της Αντικλίμαξ στη Γαλατία, για να ζητήσει βοήθεια από ένα
άλλο χωριό, φημισμένο για τη γενναία του αντίσταση στους Ρωμαίους… Στο
μεταξύ, ο Αστερίξ κι ο Οβελίξ έχουν αναλάβει μια ευαίσθητη αποστολή: να
κάνουν άντρα τον Γιακλωτσίξ, τον μπελαλή ανιψιό του Αρχηγού, που έχει το
μυαλό του μόνο στα κορίτσια και τη μουσική. Όταν ο Αντικλίμαξ τους
περιγράφει την απελπιστική κατάσταση, οι Γαλάτες του δίνουν ένα βαρέλι
με το διάσημο μαγικό τους φίλτρο, και ο Αστερίξ κι ο Οβελίξ τον
συνοδεύουν πίσω στην πατρίδα του, σέρνοντας μαζί και τον Γιακλωτσίξ.
Έξαλλος, ο Καίσαρας αποφασίζει να επιστρατεύσει τους Νορμανδούς ως
μισθοφόρους, για να συντρίψουν τους Βρετανούς μια και καλή. Στο
Λονδίνιουμ, ο Γιακλωτσίξ ερωτεύεται την Οφηλία, την αξιαγάπητη
αρραβωνιαστικιά του Αντικλίμαξ, ενώ ο Οβελίξ γοητεύεται από τη δασκάλα
της. Με την προσοχή τους αποσπασμένη από την αποστολή, οι ήρωές μας
χάνουν το βαρέλι και ο Γιακλωτσίξ πέφτει αιχμάλωτος των Νορμανδών.
Σύντομα Γαλάτες, Βρετανοί, Νορμανδοί και Ρωμαίοι μπλέκονται σ’ ένα τρελό
κυνηγητό για ν’ αποκτήσουν το μαγικό φίλτρο, από το οποίο εξαρτάται η
σωτηρία ενός έθνους…
Ώρες προβολής στο Παραλίμνιο Ιωαννίνων εδώ
Πέμπτη 18 Οκτωβρίου 2012
Δευτέρα 15 Οκτωβρίου 2012
Σάββατο 13 Οκτωβρίου 2012
Ένα διαφορετικό...σπουργίτι!
Μαθητές του σχολείου δημιούργησαν με τα σώματά τους το
τεράστιο σπουργίτι στην Ινδία. Τα παιδιά θέλησαν με αυτό το τεράστιο γλυπτό να
ευαισθητοποιήσουν το κοινό για την σωτηρία των πουλιών.
Παρασκευή 12 Οκτωβρίου 2012
Ο πατέρας, ο γιος και τα καρφιά
Ήταν μια φορά ένας νεαρός, ο οποίος συμπεριφερόταν μερικές φορές βίαια.
Ο πατέρας του, του έδωσε ένα σακουλάκι με καρφιά και του είπε να καρφώνει ένα καρφί στο πεζοδρόμιο μπροστά από τον κήπο κάθε φορά που θα έχανε την υπομονή του και θα μάλωνε με κάποιον.
Την πρώτη μέρα έφτασε στο σημείο να καρφώσει 37 καρφιά στο πεζοδρόμιο. Κατά τις εβδομάδες που ακολούθησαν έμαθε να ελέγχει τον εαυτό του και ο αριθμός των καρφιών που κάρφωνε στο πεζοδρόμιο λιγόστευε συνεχώς μέρα με τη μέρα: είχε ανακαλύψει ότι ήταν πιο εύκολο να συγκρατείται από το να καρφώνει καρφιά.
Τελικά, έφτασε η μέρα κατά την οποίa ο νεαρός δεν έβαλε ούτε ένα καρφί στο πεζοδρόμιο. Τότε πήγε στον πατέρα του και του είπε ότι εκείνη την ημέρα δεν χρειάστηκε να βάλει ούτε ένα καρφί.
Τότε ο πατέρας του, του είπε να βγάζει ένα καρφί για κάθε μέρα που θα περνούσε χωρίς να χάσει την υπομονή του.
Οι μέρες πέρασαν και ο νεαρός τελικά μπόρεσε να πει στον πατέρα του ότι είχε βγάλει όλα τα καρφιά απ το πεζοδρόμιο.
Ο πατέρας τότε, οδήγησε τον υιό του στο πεζοδρόμιο μπροστά από τον κήπο και του είπε:
- «Παιδί μου, συμπεριφέρθηκες καλά, αλλά κοίτα πόσες τρύπες έχει το πεζοδρόμιο. Αυτό δεν θα είναι πια όπως πριν. Όταν μαλώνεις με κάποιον και του λες κάτι προσβλητικό, του αφήνεις μια πληγή όπως αυτή. Μπορείς να μαχαιρώσεις έναν άνθρωπο και μετά να του βγάλεις το μαχαίρι, ωστόσο όμως θα του μείνει πάντα μια πληγή.»
«Λίγη σημασία έχει πόσες φορές θα ζητήσεις συγνώμη, η πληγή που γίνεται με τα λόγια κάνει τόση ζημιά όσο και μία πληγή στο σώμα σου. Οι φίλοι είναι σπάνιοι, σε κάνουν να γελάς και σου φτιάχνουν το κέφι. Πάντα είναι διαθέσιμοι να σε ακούσουν όταν το χρειάζεσαι, σε αγαπάν και σε δέχονται στο σπίτι τους.»
Ο πατέρας του, του έδωσε ένα σακουλάκι με καρφιά και του είπε να καρφώνει ένα καρφί στο πεζοδρόμιο μπροστά από τον κήπο κάθε φορά που θα έχανε την υπομονή του και θα μάλωνε με κάποιον.
Την πρώτη μέρα έφτασε στο σημείο να καρφώσει 37 καρφιά στο πεζοδρόμιο. Κατά τις εβδομάδες που ακολούθησαν έμαθε να ελέγχει τον εαυτό του και ο αριθμός των καρφιών που κάρφωνε στο πεζοδρόμιο λιγόστευε συνεχώς μέρα με τη μέρα: είχε ανακαλύψει ότι ήταν πιο εύκολο να συγκρατείται από το να καρφώνει καρφιά.
Τελικά, έφτασε η μέρα κατά την οποίa ο νεαρός δεν έβαλε ούτε ένα καρφί στο πεζοδρόμιο. Τότε πήγε στον πατέρα του και του είπε ότι εκείνη την ημέρα δεν χρειάστηκε να βάλει ούτε ένα καρφί.
Τότε ο πατέρας του, του είπε να βγάζει ένα καρφί για κάθε μέρα που θα περνούσε χωρίς να χάσει την υπομονή του.
Οι μέρες πέρασαν και ο νεαρός τελικά μπόρεσε να πει στον πατέρα του ότι είχε βγάλει όλα τα καρφιά απ το πεζοδρόμιο.
Ο πατέρας τότε, οδήγησε τον υιό του στο πεζοδρόμιο μπροστά από τον κήπο και του είπε:
- «Παιδί μου, συμπεριφέρθηκες καλά, αλλά κοίτα πόσες τρύπες έχει το πεζοδρόμιο. Αυτό δεν θα είναι πια όπως πριν. Όταν μαλώνεις με κάποιον και του λες κάτι προσβλητικό, του αφήνεις μια πληγή όπως αυτή. Μπορείς να μαχαιρώσεις έναν άνθρωπο και μετά να του βγάλεις το μαχαίρι, ωστόσο όμως θα του μείνει πάντα μια πληγή.»
«Λίγη σημασία έχει πόσες φορές θα ζητήσεις συγνώμη, η πληγή που γίνεται με τα λόγια κάνει τόση ζημιά όσο και μία πληγή στο σώμα σου. Οι φίλοι είναι σπάνιοι, σε κάνουν να γελάς και σου φτιάχνουν το κέφι. Πάντα είναι διαθέσιμοι να σε ακούσουν όταν το χρειάζεσαι, σε αγαπάν και σε δέχονται στο σπίτι τους.»
Τρίτη 9 Οκτωβρίου 2012
Δευτέρα 8 Οκτωβρίου 2012
Μια παραλία κρυμμένη μέσα στο βουνό!
Μία από τις πιο εντυπωσιακές παραλίες
στον κόσμο υπάρχει καλά κρυμμένη σε ένα απομακρυσμένο μέρος του πλανήτη,
και πιο συγκεκριμένα στα ...
περίφημα Marieta Islands που βρίσκονται στην ακτή Nayarit στο Μεξικό.
Στο εσωτερικό ενός βουνού, που δημιουργήθηκε από επαναλαμβανόμενες εκρήξεις ηφαιστείων από το 1900 και μετά, οι επισκέπτες βρίσκονται κυριολεκτικά μπροστά σε ένα φυσικό θαύμα που όμοιό του δεν υπάρχει αλλού.
Μια μικρή παραλία μέσα στο βουνό δημιουργεί ένα από τα πιο ασυνήθιστα φυσικά τοπία που υπάρχουν στον κόσμο, η πρόσβαση στην οποία γίνεται μόνο με σκάφος ή κολυμπώντας 15 περίπου μέτρα μέσα σε μια σπηλιά.
Τα Marieta Islands αποτελούν έναν μικρό ακατοίκητο παράδεισο, που το 1960 χαρακτηρίστηκε ως εθνικό πάρκο, μετά από την παγκόσμια κατακραυγή που ξέσπασε εξαιτίας των στρατιωτικών δοκιμών που πραγματοποιούσε εκεί το Μεξικό.
Με πρωτεργάτη τον Ζαν Ζακ Κουστό, που κατά καιρούς έκανε διάφορα ερευνητικά ταξίδια στο αρχιπέλαγος των νησιών, το πρόβλημα στα Marieta Islands έγινε διεθνώς γνωστό, αναγκάζοντας τους Μεξικανούς να υποχωρήσουν, σταματώντας κάθε στρατιωτική δραστηριότητα.
Πέρα από το κολύμπι, το ψαροντούφεκο και το καγιάκ, κάθε άλλη δραστηριότητα είναι απαγορευμένη στην περιοχή, που συγκεντρώνει μόνο λίγους τυχερούς επισκέπτες κάθε χρόνο, δίνοντάς τους την ευκαιρία να ζήσουν για λίγο στον παράδεισο!
περίφημα Marieta Islands που βρίσκονται στην ακτή Nayarit στο Μεξικό.
Στο εσωτερικό ενός βουνού, που δημιουργήθηκε από επαναλαμβανόμενες εκρήξεις ηφαιστείων από το 1900 και μετά, οι επισκέπτες βρίσκονται κυριολεκτικά μπροστά σε ένα φυσικό θαύμα που όμοιό του δεν υπάρχει αλλού.
Μια μικρή παραλία μέσα στο βουνό δημιουργεί ένα από τα πιο ασυνήθιστα φυσικά τοπία που υπάρχουν στον κόσμο, η πρόσβαση στην οποία γίνεται μόνο με σκάφος ή κολυμπώντας 15 περίπου μέτρα μέσα σε μια σπηλιά.
Τα Marieta Islands αποτελούν έναν μικρό ακατοίκητο παράδεισο, που το 1960 χαρακτηρίστηκε ως εθνικό πάρκο, μετά από την παγκόσμια κατακραυγή που ξέσπασε εξαιτίας των στρατιωτικών δοκιμών που πραγματοποιούσε εκεί το Μεξικό.
Με πρωτεργάτη τον Ζαν Ζακ Κουστό, που κατά καιρούς έκανε διάφορα ερευνητικά ταξίδια στο αρχιπέλαγος των νησιών, το πρόβλημα στα Marieta Islands έγινε διεθνώς γνωστό, αναγκάζοντας τους Μεξικανούς να υποχωρήσουν, σταματώντας κάθε στρατιωτική δραστηριότητα.
Πέρα από το κολύμπι, το ψαροντούφεκο και το καγιάκ, κάθε άλλη δραστηριότητα είναι απαγορευμένη στην περιοχή, που συγκεντρώνει μόνο λίγους τυχερούς επισκέπτες κάθε χρόνο, δίνοντάς τους την ευκαιρία να ζήσουν για λίγο στον παράδεισο!
Πέμπτη 4 Οκτωβρίου 2012
Πώς πρέπει να διαβάζει το παιδί;
Πολλοί γονείς ρωτούν πού πρέπει να διαβάζει το παιδί, πώς να είναι διαμορφωμένο το δωμάτιό του, τι να υπάρχει και τι όχι.
Τα παιδιά σχολικής ηλικίας θα πρέπει καταρχάς να έχουν μία συγκεκριμένη ώρα να διαβάζουν. Σίγουρα, όχι αμέσως μόλις γυρίσουν από το σχολείο, γιατί θα είναι κουρασμένα, ούτε, όμως, και αργά το βράδυ. Το ιδανικό είναι να φάνε το μεσημεριανό τους, να παίξουν ή να κοιμηθούν λίγο, και το απογευματάκι που θα είναι ξεκούραστα και με καθαρό μυαλουδάκι να ξεκινήσουν την μελέτη τους. Έτσι, και λιγότερο χρόνο θα ξοδέψουν αλλά και θα είναι πιο αποδοτικά.
Επιπλέον, σταθερός επιβάλλεται να είναι και ο χώρος. Πολλά παιδιά προτιμούν να διαβάζουν στην κουζίνα για να έχουν κοντά την μαμά, άλλα στο πάτωμα ξαπλωμένα, άλλα στη δουλειά του μπαμπά, στη γιαγιά, στο σαλόνι. Ο ιδανικός χώρος είναι σαφέστατα το δωμάτιο του παιδιού, ή αν δεν έχει δικό του και το μοιράζεται με τα αδέρφια του, τότε κάποιο σημείο του σπιτιού όπου θα υπάρχει το δικό του γραφείο μελέτης.
Τι πρέπει όμως, να υπάρχει στο δωμάτιο του παιδιού;
1.
Καταρχάς, ένα γραφείο, πάνω στο οποίο θα υπάρχουν μόνο τα απολύτως
απαραίτητα (π.χ. βιβλία και τετράδια σύμφωνα με το σχολικό πρόγραμμα για
την επόμενη μέρα, κασετίνα, ένα ποτήρι νερό για να μην χρειάζεται να
κάνει μεγάλα διαλλείματα αν διψάει). Επίσης, ένα φωτιστικό (αριστερά αν
πρόκειται για δεξιόχειρα, δεξιά αν πρόκειται για αριστερόχειρα) για να
έχει καλύτερη ορατότητα όταν γράφει ή διαβάζει.
2. Ένα ρολόι στον τοίχο με μεγάλους αριθμούς ώστε να μπορεί να οργανώνει τον χρόνο του.
3. Σε ένα ευδιάκριτο σημείο να υπάρχει αναρτημένο το εβδομαδιαίο σχολικό πρόγραμμα του παιδιού.
4. Μπορείτε , επιπλέον, να φτιάξετε ένα «πρόγραμμα διαβάσματος», πχ : ξεκινάω με την αντιγραφή, έπειτα ορθογραφία, διάλλειμα, μαθηματικά κτλ. Χρησιμοποιείστε λίστα και όχι κείμενο, λίγα λόγια, αρκετές εικόνες. Το διάβασμα του παιδιού θα είναι πιο
οργανωμένο αν γνωρίζει ακριβώς τι και
με ποια σειρά πρέπει να τα κάνει.Τα παιδιά σχολικής ηλικίας θα πρέπει καταρχάς να έχουν μία συγκεκριμένη ώρα να διαβάζουν. Σίγουρα, όχι αμέσως μόλις γυρίσουν από το σχολείο, γιατί θα είναι κουρασμένα, ούτε, όμως, και αργά το βράδυ. Το ιδανικό είναι να φάνε το μεσημεριανό τους, να παίξουν ή να κοιμηθούν λίγο, και το απογευματάκι που θα είναι ξεκούραστα και με καθαρό μυαλουδάκι να ξεκινήσουν την μελέτη τους. Έτσι, και λιγότερο χρόνο θα ξοδέψουν αλλά και θα είναι πιο αποδοτικά.
Επιπλέον, σταθερός επιβάλλεται να είναι και ο χώρος. Πολλά παιδιά προτιμούν να διαβάζουν στην κουζίνα για να έχουν κοντά την μαμά, άλλα στο πάτωμα ξαπλωμένα, άλλα στη δουλειά του μπαμπά, στη γιαγιά, στο σαλόνι. Ο ιδανικός χώρος είναι σαφέστατα το δωμάτιο του παιδιού, ή αν δεν έχει δικό του και το μοιράζεται με τα αδέρφια του, τότε κάποιο σημείο του σπιτιού όπου θα υπάρχει το δικό του γραφείο μελέτης.
Τι πρέπει όμως, να υπάρχει στο δωμάτιο του παιδιού;
2. Ένα ρολόι στον τοίχο με μεγάλους αριθμούς ώστε να μπορεί να οργανώνει τον χρόνο του.
3. Σε ένα ευδιάκριτο σημείο να υπάρχει αναρτημένο το εβδομαδιαίο σχολικό πρόγραμμα του παιδιού.
4. Μπορείτε , επιπλέον, να φτιάξετε ένα «πρόγραμμα διαβάσματος», πχ : ξεκινάω με την αντιγραφή, έπειτα ορθογραφία, διάλλειμα, μαθηματικά κτλ. Χρησιμοποιείστε λίστα και όχι κείμενο, λίγα λόγια, αρκετές εικόνες. Το διάβασμα του παιδιού θα είναι πιο
5. Συρτάρια όπου εκεί θα βρίσκονται όλα τα σχολικά είδη , π.χ. στο πρώτο συρτάρι τα μολύβια,
Τετάρτη 3 Οκτωβρίου 2012
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)




















