Κυριακή, 22 Σεπτεμβρίου 2013

Η τέχνη ...του δρόμου!

Η τέχνη του δρόμου αποτελεί έναν ευφάνταστο τρόπο για να περάσει ο δημιουργός τα μηνύματά του στο κοινό αλλά και για να ομορφύνει τους τοίχους και τους δρόμους της πόλης. Κι όταν μάλιστα επιλέγει τα ιδανικά σημεία για να ζωγραφίσει αυτό που επιθυμεί, τότε το αποτέλεσμα είναι το λιγότερο απίθανο. Κάτι τέτοιο συνέβη και με τις πρόσφατες δημιουργίες του Γάλλου street artist OakOak, ο οποίος βλέπει τους δρόμους του Παρισιού σαν… παιδική χαρά και ξεδιπλώνει το ταλέντο αλλά και το χιούμορ του. Στα κάγκελα μιας σκάλας, στο φανάρι του δρόμου, στη ρωγμή μιας πόρτας ή επάνω στον κισσό της αυλής, ο δημιουργός ξέρει οια φιγούρα θα τοποθετήσει δημιουργώντας ξεκαρδιστικά σκηνικά δράσης. Σε τυχαία σημεία του δρόμου που κάτι του θυμίζουν αλλά και σε έναν τοίχο που μπορεί να γίνει ο καμβάς της δημιουργικότητάς του, ο καλλιτέχνης μεγαλουργεί!








Τρίτη, 17 Σεπτεμβρίου 2013

"Το να προσφέρεις είναι η καλύτερη επικοινωνία"

Ενα συγκλονιστικό βίντεο απασχολεί τις τελευταίες ημέρες το Διαδίκτυο και παρά το γεγονός ότι πρόκειται για της διαφήμιση μιας εταιρείας κινητής τηλεφωνίας εκείνο που συγκλονίζει είναι η ιστορία που εκτυλίσσεται στη διάρκεια αυτής.
Η ιστορία ξεκινά με ένα μικρό αγόρι σε κάποια φτωχογειτονιά της Ταϊλάνδης το οποίο κλέβει ένα σιρόπι και μερικά παυσίπονα. Η ιδιοκτήτρια του φαρμακείου τον πιάνει και αρχίζει να τον βρίζει ενώ εκείνος της λέει ότι έκλεψε τα φάρμακα για την άρρωστη μητέρα του.
Εκείνη τη στιγμή εμφανίζεται ο ιδιοκτήτης ενός μικρού μαγαζιού ο οποίος πληρώνει τα φάρμακα για λογαριασμό του παιδιού και του δίνει επιπλέον λίγο φαγητό να πάει στη μητέρα του.
Τριάντα χρόνια μετά και ενώ ο ηλικιωμένος, πλέον, γενναιόδωρος άνδρας συνεχίζει να βοηθάει όσο μπορεί τους απόρους παθαίνει ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας και βρίσκεται για νοσηλεία στο νοσοκομείο.
Η κόρη του απελπισμένη καθώς δεν μπορεί να ανταποκριθεί στα υπέρογκα έξοδα βάζει πωλητήριο στο μαγαζί του πατέρα της, ωστόσο, όταν επιστρέφει στο νοσοκομείο συνειδητοποιεί ότι τα νοσήλια έχουν ήδη πληρωθεί.
Εκείνο το άπορο παιδί που είχε κλέψει φάρμακα για τη μητέρα του είχε γίνει ένας επιτυχημένος γιατρός ο οποίος, από σύμπτωση, βρέθηκε να παρακολουθεί τον άτυχο ηλικιωμένο.
Το σημείωμα που άφησε στην κοπέλα έγραφε: «Το ποσό έχει εξοφληθεί 30 χρόνια πριν με τρία κουτιά πενικιλίνης και μία μερίδα σούπας».


Δευτέρα, 16 Σεπτεμβρίου 2013

Παρασκευή, 13 Σεπτεμβρίου 2013

Τι έπαιξα στο Λαύριο (Διονύσης Σαββόπουλος)


     Το Λαύριο  είναι μια μικρή πόλη στο νοτιοανατολικό μέρος της Αττικής. Είναι γνωστό από την αρχαιότητα σχετικά με την εξόρυξη αργύρου, που ήταν μια από τις κύριες πηγές εισοδήματος της πόλης-κράτους της Αθήνας για την κατασκευή δημοσίων έργων, για την παραγωγή νομισμάτων και την χρηματοδότηση του Αθηναϊκού στόλου. 
    Τα ορυχεία της Λαυρεωτικής επαναλειτούργησαν το 1864 όταν η εταιρεία Γαλλο-ιταλικών συμφερόντων εξασφάλισε από την ελληνική πολιτεία το δικαίωμα εκμετάλλευσης της περιοχής. Η εταιρεία εξαγοράστηκε από την εταιρεία «Ελληνική Εταιρεία των Μεταλλουργείων Λαυρίου» ώστε να λυθεί η διαμάχη του ελληνικού κράτους με την γαλλοϊταλική εταιρεία, ένα ζήτημα που έμεινε γνωστό ως Λαυρεωτικά ή Λαυρεωτικό Ζήτημα. Τα επόμενα χρόνια δραστηριοποιήθηκαν στην περιοχή κυρίως η Ελληνική Εταιρεία των Μεταλλείων Λαυρίου (που έκλεισε το 1917) και η Γαλλική Εταιρεία Μεταλλείων Λαυρίου (που έκλεισε το 1977) με σκοπό την εξόρυξη μολύβδου και αργύρου.
      Η ανάπτυξη της περιοχής μετά το 1864 ήταν ραγδαία και άρχισε σταδιακά να οικίζεται η νέα πόλη του Λαυρίου. Μεγάλος αριθμός εργατών προσελκύστηκε στην περιοχή. Το Λαύριο υπήρξε άλλοτε μια ανθηρή βιομηχανική πόλη με πλήθος βιομηχανιών, όμως μετά το οριστικό κλείσιμο των μεταλλείων και των περισσοτέρων βιομηχανιών σαν συνέπεια της γενικότερης αποβιομηχάνισης της χώρας, πέρασε μια περίοδο οικονομικής κρίσης και αυξημένης ανεργίας.
      Η οικονομική ανάπτυξη της περιοχής είχε σημαντικές περιβαλλοντικές συνέπειες για την περιοχή, τον 19ο και 20ο αιώνα. Λόγω της παντελούς έλλειψης μέτρων για το περιβάλλον, επήλθε μια μαζική περιβαλλοντική καταστροφή, της οποίας τα αποτελέσματα και οι συνέπειες είναι ορατές ακόμα και σήμερα. Στα παράλια της πόλης στοιβάζονται εκατομμύρια τόνοι επεξεργασμένου υλικού και υπάρχει εκτενής συσσώρευση βαρέων στοιχείων στο έδαφος, τα οποία απαγορεύουν την καλλιέργεια της γης.
Σήμερα, το Λαύριο δείχνει να έχει ξεπεράσει τις πληγές του,  η βιομηχανική περιοχή έχει μετατραπεί σε τεχνολογικό πάρκο.


Πέμπτη, 12 Σεπτεμβρίου 2013

Παρασκευή, 6 Σεπτεμβρίου 2013

Ζωγραφική στις άκρες των βιβλίων

Η ζωγραφική στις εξωτερικές άκρες των σελίδων των βιβλίων είναι σίγουρα μια επίπονη διαδικασία αλλά όταν ολοκληρωθεί το έργο, το αποτέλεσμα όχι μόνο εκπλήσσει αλλά προκαλεί κιόλας μεγάλο θαυμασμό για τον δημιουργό. Η συγκεκριμένη διαδικασία χρονολογείται ήδη από το 1650 και ξεκίνησε αρχικά ως ένας τρόπος να κρύψει κάποιος τη ζωγραφική του, η οποία φαίνεται μόνο όταν το βιβλίο είναι κλειστό και οι σελίδες κολλημένες μεταξύ τους. Κι αν αυτό είναι πράγματι εντυπωσιακό όταν το πρωτοδεί κάποιος σε ένα βιβλίο, φανταστείτε πόσο μαγικό μοιάζει σε εικόνες gif σαν αυτές που θα δείτε στη συνέχεια.