Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2012

"Ο δικός μας Άγιος Βασίλης"



" Ο δικός μας Άγιος Βασίλης" είναι ένα υπέροχο βιβλίο του συγγραφέα Βαγγέλη Ηλιόπουλου για τη γιορτή της Πρωτοχρονιάς και του Μεγάλου Βασιλείου.

Τρίτη, 25 Δεκεμβρίου 2012

Είδα χτες βράδυ στ' όνειρό μου...



Είδα χτες το βράδυ στ' όνειρό μου
(Τέλλος Άγρας)
Είδα χτες το βράδυ στ' όνειρό μου,
το γεννημένο μας Χριστό,
τα βόδια επάνω του εφυσούσαν,
όλο το χνώτο τους ζεστό.

Το μέτωπό του ήταν σαν ήλιος,
και μέσα η φάτνη η φτωχική,
άστραφτε πιο καλά από μέρα,
με κάποια λάμψη μαγική.

Στα πόδια του έσκυβαν οι Μάγοι,
κι' έμοιαζε τ' άστρο από ψηλά,
πως θα καθίσει σαν κορώνα,
στης Παναγίτσας τα μαλλιά.

Βοσκοί πολλοί και βοσκοπούλες,
τον προσκυνούσαν ταπεινά,
ξανθόμαλλοι άγγελοι εστεκόνταν,
κι' έψελναν γύρω του «ωσαννά».

Μα κι' από αγγέλους κι' από μάγους,
δεν ζήλεψα άλλο πιο πολύ,
όσο της Μάνας Του το στόμα,
και το ζεστό - ζεστό φιλί.

Σάββατο, 22 Δεκεμβρίου 2012

Χριστουγεννιάτικες δημιουργίες...!

Κοσμήματα για την ενίσχυση της τριήμερης εκδρομής και γλυκά του Άι-Βασίλη ετοίμασαν οι μαθητές της Γ΄ τάξης του σχολείου μας.

Christmas , Gardiki 21/12/2012 Slideshow: Perispomeni’s trip to Thesprotia (near Ηγουμενίτσα, Ήπειρος) was created with TripAdvisor TripWow!
Και επειδή τα τρουφάκια είχαν επιτυχία, παραθέτουμε τη συνταγή της κ. Μαριάνθης Τσουκανέλη
ΥΛΙΚΑ: 1 βιτάμ λιωμένο, 1 κρόκο αυγού, λίγο ξύσμα λεμονιού, 1 φλιτζάνι γάλα χλιαρό, 3 κουταλιές της σούπας ζάχαρη, 6 κουταλιές κακάο, λίγη καρυδόψιχα, λίγο κονιάκ, 2 πακέτα μπισκότα πτι-μπερ τριμμένα στο multi, τρούφα
ΕΚΤΕΛΕΣΗ: Χτυπάμε τα 3 πρώτα υλικά, ανακατεύουμε όλα τα υπόλοιπα και όλα μαζί σε μια ζύμη, που την αφήνουμε στο ψυγείο για 4-5 ώρες. Πλάθουμε  μπαλάκια και τα τυλίγουμε στην τρούφα. Γίνονται περίπου 40.

Πέμπτη, 20 Δεκεμβρίου 2012

Τετάρτη, 19 Δεκεμβρίου 2012

Ο ρόλος της τηλεόρασης στην παιδική παχυσαρκία

Η παιδική παχυσαρκία τα τελευταία χρόνια έχει πάρει ανησυχητικές διαστάσεις. Όλο και περισσότερα παιδιά μπαίνουν στην ολοένα και αυξανόμενη αριθμητικά κατηγορία των υπέρβαρων και παχύσαρκων παιδιών. Οι αριθμοί μιλάνε από μόνοι τους, αφού το 2010 ο αριθμός των υπέρβαρων παιδιών, κάτω των 5 ετών έφτασε περίπου τα 43.000.000 παιδιά. Γιατί όμως υπάρχουν τόσα υπέρβαρα παιδιά; Ποιοι είναι οι παράγοντες που οδηγούν τα παιδιά να γίνονται υπέρβαρα;
Τέσσερις πολύ σημαντικοί παράγοντες είναι η μη κατανάλωση πρωινού, η κατανάλωση περισσότερων από δύο ποτηριών κάποιου γλυκού αφεψήματος ημερησίως, το παιχνίδι σε εξωτερικούς χώρους για λιγότερο από μία ώρα ημερησίως και τέλος η παρακολούθηση τηλεόρασης για πάνω από δύο ώρες ημερησίως. Κάθε ένας από αυτούς τους παράγοντες χωριστά αλλά και σε συνδυασμό μεταξύ τους, οδηγούν στην αύξηση των ποσοστών παιδικής παχυσαρκίας. Υπάρχουν σαφώς και πολλοί άλλοι παράγοντες διαφορετικοί για κάθε παιδί, όπως για παράδειγμα η κατανάλωση πολλών γλυκών, η συχνή κατανάλωση φαγητού απ’έξω, η αύξηση των μερίδων στα ταχυφαγεία, τα λανθασμένα διατροφικά πρότυπα που δίνουν οι γονείς και πολλοί άλλοι. Ας εστιάσουμε όμως στον ρόλο που παίζει η τηλεόραση. Μέσω ποιων μηχανισμών οδηγεί στην εμφάνιση παχυσαρκίας;
Όταν τα παιδιά παρακολουθούν πολλές ώρες τηλεόραση, εκτός από το πρόγραμμα βλέπουν και πολλές διαφημίσεις τροφίμων. Τα παιδιά φαίνεται ότι, όταν έλθει η ώρα να αγοράσουν κάποιο προϊόν προτιμούν να πάρουν αυτό που έχουν δει στην τηλεόραση και δεν θα υπήρχε κάποιο πρόβλημα με αυτό, αν στις τηλεοράσεις δεν διαφημίζονταινπροϊόντα πλούσια σε λίπος και ζάχαρη. Ένα δεύτερο αρνητικό της τηλεόρασης είναι ότι «κλέβει» χρόνο από το παιχνίδι. Αντί δηλαδή τα παιδιά να βγουν έξω να παίξουν και να εκτελέσουν οποιασδήποτε μορφής σωματική δραστηριότητα, προτιμούν να μείνουν κλεισμένα στο σπίτι και να παρακολουθούν τηλεόραση. Το πιο βλαβερό όμως απ’όλα φαίνεται να είναι η κατανάλωση φαγητού κατά την διάρκεια παρακολούθησης τηλεόρασης, διότι οδηγεί στην κατανάλωση περισσότερου φαγητού σε σχέση με εκείνο που θα κατανάλωναν αν δεν ήταν ανοιχτή η τηλεόραση. Αυτό συμβαίνει για δύο λόγους. Αφενός γιατί όταν βλέπουμε τηλεόραση δεν δίνουμε σημασία στα σήματα εκείνα που εκπέμπει το σώμα μας και μας ειδοποιούν για τον κορεσμό, πράγμα το οποίο σημαίνει ότι συνεχίζουμε να καταναλώνουμε φαγητό, ακόμη και αν έχουμε χορτάσει, αφετέρου γιατί οι συνεχείς διαφημίσεις δημιουργούν μια αυτόματη απόκριση που οδηγεί στο να τρώμε ακόμη και

Σάββατο, 15 Δεκεμβρίου 2012

Πέμπτη, 13 Δεκεμβρίου 2012

Η ορχήστρα της βροχής

Την αποκαλούν «ορχήστρα της βροχής» και όχι άδικα αφού η εν λόγω ομάδα μουσικών από τη Σλοβενία έχει καταφέρει να κλέψει τις εντυπώσεις τα τελευταία χρόνια με τις μοναδικές «ικανότητές» της. Η χορωδία «Perpetuum Jazzile» καταφέρνει να αναπαραστήσει με απίστευτο τρόπο τους ήχους της βροχής χρησιμοποιώντας μόνο τα χέρια και τα πόδια τους. Στο εν λόγω βίντεο τους απολαμβάνουμε στο κομμάτι «Africa». Η «βροχή» ξεκινά με μικρές σταγόνες, έπειτα δυναμώνει, ακούγονται βροντές και στο τέλος "σβήνει" απαλά...


Τρίτη, 11 Δεκεμβρίου 2012

Παγκόσμια ημέρα παιδιού


Αξίζει να αγαπάμε με την άδολη αγάπη των παιδιών...!

Δευτέρα, 10 Δεκεμβρίου 2012

Σαν σήμερα το "Δυστυχώς, επτωχεύσαμεν" του Χ.Τρικούπη

Τις θλιβερές ομοιότητες του χθες με το σήμερα φέρνει στον μυαλό η σημερινή μέρα, καθώς πριν από 112 χρόνια, στις 10 Δεκέμβρίου, 1893 ο Χαρίλαος Τρικούπης ανήγγειλε στην Βουλή την χρεοκοπία της Ελλάδας, εξαιτίας της αποτυχίας του να συνάψει ένα δάνειο αναχρηματοδότησης των όσων είχαν εισπραχθεί τα προηγούμενα χρόνια, και στα οποία στηρίχθηκε σε μεγάλο βαθμό το έργο ανόρθρωσης της χώρας στα τέλη του 19ου αιώνα.
Ο Χαρίλαος Τρικούπης έγινε για πρώτη φορά Πρωθυπουργός της Ελλάδας τoν Απρίλιο του 1875. Για είκοσι χρόνια κυριάρχησε στην πολιτική ζωή της χώρας και θεωρήθηκε κύριος εκπρόσωπος της ανερχόμενης αστικής τάξης. Ήταν πρωθυπουργός για συνολικά έντεκα χρόνια.

Από το 1879 μέχρι το 1890 είχαν συναφθεί οκτώ εξωτερικά δάνεια και πέντε εσωτερικά, ενώ παράλληλα ξεσπούσε η σταφιδική κρίση. Η νέα κυβέρνηση Τρικούπη, που εξελέγη τον Μάιο του 1892, παρουσιάστηκε στη Βουλή με ένα σκληρό πρόγραμμα περικοπών στις δημόσιες δαπάνες και με μέτρα αυστηρής λιτότητας (π.χ. έμμεσοι φόροι).

Το φιλόδοξο πρόγραμμα δημοσίων έργων και εκσυγχρονισμού του Τρικούπη είχε χρηματοδοτηθεί από δάνεια την περίοδο 1880-1890, και τα όποια έληγαν τότε. Τελικά ο Τρικούπης αποφάσισε να κυνηγήσει την αναχρηματοδότηση των παλαιότερων δανείων ζητώντας νέο δάνειο από την Αγγλία. Από αυτό το δάνειο εξαρτιόταν η εκτέλεση ή όχι του κρατικού προϋπολογισμού για το 1893.

Οι όροι που έθεταν οι δανειστές όμως ήταν πολύ σκληροί, εξαιτίας των συσσωρευμένων ελληνικών χρεών και της αρνητικής πορείας των ομολόγων των προηγούμενων δανείων. Οι τόκοι αυτών των δανείων έφταναν το 30% της συνολικής τους αξίας.

Εξάλλου, μέσα στους όρους ήταν το δάνειο να μην εγκριθεί από την Βουλή, αλλά απευθείας με διάταγμα που θα υπέγραφε ο βασιλιάς Γεώργιος.

Η αντιπολίτευση υπό τον Δηλιγιάννη αντέδρασε έντονα προβάλλοντας το επιχείρημα ότι ο δανεισμός αναιρούσε την εθνική κυριαρχία της χώρας και ότι ταπείνωνε την Ελλάδα.

Αντιδράσεις υπήρχαν επίσης στον Τύπο, από επιχειρηματίες γαλλικών συμφερόντων, αλλά κυρίως από την κοινή γνώμη.

Έτσι ο βασιλιάς αποφάσισε να μην πάρει πάνω του την ευθύνη και δεν υπέγραψε το διάταγμα.

Η οικονομία της εποχής δεν άντεξε το πρόγραμμα του Τρικούπη. Ο ίδιος προκάλεσε μεγάλη

Κυριακή, 9 Δεκεμβρίου 2012

10 φράσεις που πρέπει να λέμε καθημερινά στα παιδιά

Λέξεις και φράσεις που αξίζει, να χρησιμοποιούμε καθημερινά και συστηματικά, ανάλογα με την περίσταση, για να ενισχύσουμε την αυτοπεποίθηση και τον αυτοσεβασμό των παιδιών, καθώς και το πολύτιμο συναίσθημα σύνδεσης και μοιράσματος μέσα στην οικογένεια:
1. “Σ΄ ευχαριστώ! “: Μοιάζει αυτονόητο, αλλά πόσο συχνά ευχαριστούμε τα παιδιά μας, αναγνωρίζοντας την προσπάθειά τους να μας βοηθήσουν; “Σ΄ ευχαριστώ που έστρωσες το τραπέζι. Έφτιαξα τη σαλάτα όσο με βοηθούσες”. “Σ΄ ευχαριστώ που βρήκες τη χαμένη θήκη του cd μου” κοκ.
2. “Πες μου κι άλλα”: Η φράση – κλειδί για άμεση σύνδεση, χωρίς κριτική και υποδείξεις (τουλάχιστον άμεσα). Δίνει το πράσινο φως για να λυθεί η γλώσσα και ν΄ ανοίξει η καρδούλα του παιδιού, που μπορεί να αρχίσει να λέει οτιδήποτε το απασχολεί: από την προπαίδεια που μόλις έμαθε μέχρι το πόσο εντυπωσιακό ήταν το πολύχρωμο κασκόλ της δασκάλας του. Στην πραγματικότητα δεν έχει τόσο σημασία τι θα πει, όσο το να νιώθει άνετα να μιλάει με φυσικό τρόπο για την καθημερινότητα και η οικειότητα που αναπτύσσεται μέσα από μια επικοινωνία που ρέει.
3. “Μπορείς!”: Η λέξη – σφραγίδα που αντανακλά την εμπιστοσύνη μας στο δυναμικό του. Η παρότρυνση του γονιού είναι αυτή που κάνει τη διαφορά όταν το παιδί χρειάζεται ενθάρρυνση για να συνεχίσει την προσπάθεια, για να δοκιμάσει κάτι καινούργιο, για να κάνει το πρώτο βήμα, για να επιμείνει απέναντι στη δυσκολία.
4. “Πώς μπορώ να βοηθήσω;”: Η προθυμία μας να βοηθήσουμε (προσοχή, λέμε απλώς να βοηθήσουμε όχι να κάνουμε τη δουλειά για λογαριασμό του) προσφέρει το πολύτιμο συναίσθημα της υποστήριξης στο παιδί. Το εξοικειώνει επίσης με μια πιο γενναιόδωρη και ακομπλεξάριστη συμπεριφορά που μπορεί να υιοθετήσει το ίδιο απέναντι στους συνομηλίκους του.
5. “Ας βάλουμε όλοι ένα χεράκι για να…..”: συμμαζέψουμε το σπίτι, καθαρίσουμε το δωμάτιο, φυτέψουμε τον κήπο… κοκ. Υπάρχει πιο όμορφος τρόπος για να μάθουν τα παιδιά την αξία της συνεργασίας και της συλλογικότητας, ώστε να γίνονται όλα πιο αποτελεσματικά, πιο εύκολα και πιο γρήγορα;
6. “Τι θα ΄λεγες για μια αγκαλιά;”: Ο πιο γλυκός , άμεσος, υπέροχος τρόπος για να δείξουμε τρυφερότητα, υποστήριξη, αγάπη… Ίσως όσο τα παιδιά μεγαλώνουν να αλλάζει και ο τρόπος που θέλουν να τους εκδηλώνουμε την τρυφερότητά μας: μπορεί να θέλουν αγκαλιά “διαρκείας” ή ένα χτυπηματάκι στην πλάτη ή ένα φιλάκι

Σάββατο, 8 Δεκεμβρίου 2012

"Δεν υπάρχει μέλλον δίχως παρελθόν"

Το βίντεο είναι συγκλονιστικό και σε μια στιγμή του τρομακτικό. Έλληνες αρχαιολόγοι στέλνουν ένα μήνυμα που κανονικά θα έπρεπε να είναι συνείδηση σ΄ όλους ."Δεν υπάρχει μέλλον ,δίχως παρελθόν" . Και απευθύνεται όχι μόνο στους αρχαιοκάπηλους είτε αυτοί είναι πρόσωπα, είτε κράτη. Αλλά και σ΄ εμάς που ξεχνάμε την ίδια μας την ιστορία. Και σε πολλές περιπτώσεις δεν τη γνωρίζουμε καν.

Παρασκευή, 7 Δεκεμβρίου 2012

Το διάβασμα προστατεύει την υγεία

Ναι καλά διαβάσατε, το διάβασμα ωφελεί σημαντικά στην υγεία και κυρίως την ψυχική. Ειδικά αυτές τις μέρες της οικονομικής κρίσης, όπου μια απλή έξοδος για ένα φαγητό, ή ποτό στοιχίζει, ανοίξτε ένα βιβλίο και διαβάστε. Και φθηνότερα θα σας έρθει και κάνει καλό και στην υγεία. Εξάλλου μην ξεχνάτε όσο περισσότερο διαβάζουμε και βάζουμε το μυαλό μας να λειτουργεί, τόσο πιο πολύ θωρακιζόμαστε απέναντι σε νευροεκφυλιστικές ασθένειες, όπως το Αλτσχάιμερ...

Το συμπέρασμα αυτό προκύπτει από επιστημονικές μελέτες, οι οποίες εξέτασαν εάν και πως επηρεάζει το ψυχαγωγικό διάβασμα την ψυχή και το σώμα μας. Οι μελέτες λοιπόν έδειξαν τα εξής:
- Το διάβασμα βοηθά στη διεύρυνση της προσοχής. Η νευροεπιστήμονας, Σούζαν Γκρίνφιλντ, επίτιμη καθηγήτρια Φυσιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, λέει πως το διάβασμα μας βοηθά να συγκεντρωνόμαστε καλύτερα επειδή διευρύνει την προσοχή. “Τα μυθιστορήματα έχουν αρχή, μέση και τέλος – μία δομή η οποία ενθαρρύνει τον εγκέφαλό μας να σκέφτεται σε μία σειρά και να συσχετίζει τις αιτίες, τις συνέπειες και την σημασία τους”, εξηγεί.
“Είναι ζωτικό να μάθει κάποιος αυτή την αλληλουχία από την παιδική ηλικία, όταν ο εγκέφαλος είναι πιο εύπλαστος. Και γι’ αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία να διαβάζουν οι γονείς στα παιδιά τους από τη νηπιακή ηλικία. Όσο περισσότερο διαβάζουμε, τόσο καλύτερη γίνεται αυτή η ικανότητα”.
- Το διάβασμα βοηθά στην καταπολέμηση του στρες. Μελέτη του Πανεπιστημίου του Σάσεξ έδειξε ότι το διάβασμα είναι μία από τις πιο αγχολυτικές δραστηριότητες. Μόλις έξι λεπτά διάβασμα αρκούν για να μειωθούν τα επίπεδα του στρες που νιώθουμε κατά τα σχεδόν δύο τρίτα. Επίσης, το διάβασμα επιδρά πιο γρήγορα και είναι πιο αποδοτικό ως αγχολυτικό απ’ όσο η μουσική, μια βόλτα, ή από το να καθίσει κάποιος να πιει έναν καφέ ή να παίξει ένα βιντεοπαιχνίδι. Οι ψυχολόγοι αποδίδουν το όφελος αυτό στο ότι το ανθρώπινο μυαλό είναι αναγκασμένο να συγκεντρωθεί σε ότι διαβάζει, με αποτέλεσμα να αποσπάται η προσοχή μας από πράγματα που μας βασανίζουν.
“Η μελέτη μας έδειξε πως έπειτα από 6 λεπτά διάβασμα, τα επίπεδα στρες στον οργανισμό των εθελοντών μειώθηκαν κατά 68%”, εξήγησε ο νευροψυχολόγος δρ Ντέιβιντ Λιούις. «Αντίστοιχα, με την μουσική μειώθηκαν κατά 61%, με έναν καφέ κατά 54%, με μία βόλτα κατά 42% και με ένα βιντεοπαιχνίδι κατά 21%. Το να “χάνεται” κανείς σε ένα αγαπημένο του βιβλίο, αναδείχτηκε το καλύτερο μέσον χαλάρωσης”.
Η χαλάρωση των εθελοντών μετρήθηκε με βάση παραμέτρους όπως οι καρδιακοί παλμοί και η μυϊκή ένταση.
- Το διάβασμα βοηθάει στην εκγύμναση του μυαλού. Το διάβασμα δεν είναι μία παθητική

Κυριακή, 2 Δεκεμβρίου 2012

Σάββατο, 1 Δεκεμβρίου 2012

Προτάσεις για χριστουγεννιάτικες σχολικές γιορτές...

Όταν ζούσε ο ευτυχισμένος πρίγκιπας στο παλάτι του, πίσω από ψηλά τείχη, τίποτα δεν τάραζε την ευχάριστη κι ανέμελη ζωή του.
Κάποτε όμως ο πρίγκιπας σταμάτησε να ζει. Τότε οι άρχοντες της πολιτείας τον έφτιαξαν ένα πανέμορφο άγαλμα από χρυσό και πολύτιμους λίθους και το έστησαν στο ψηλότερο σημείο της πόλης.
Έτσι ο πρίγκιπας άρχισε να βλέπει από ψηλά όλη τη δυστυχία και τον πόνο των ανθρώπων του.
Όταν κάποια στιγμή στάθηκε στα πόδια του ένα χελιδόνι για να ξαποστάσει, πριν φύγει για τις ζεστές χώρες το παρακάλεσε να μείνει κοντά του όσο χρειαζόταν για να βοηθήσει τους ανθρώπους της πολιτείας του, απαλύνοντας τον πόνο και τη δυστυχία τους.
Άραγε με ποιο τρόπο θα το καταφέρει αυτό; Και ποιο θα είναι το τίμημα και γι’ αυτόν αλλά και για το χελιδόνι που τον αγάπησε μ’ όλη του την ψυχή;
Το σίγουρο είναι ότι ο πρίγκιπας νιώθει πια απόλυτα ευτυχισμένος.
Μια μαγευτική και συγκλονιστικά συγκινητική ιστορία...


Ο εγωιστής γίγαντας θέλει να χαίρεται μόνος του τον πανέμορφο κήπο του. Τη μέρα που επιστρέφει στο κάστρο του –ύστερα από πολύχρονο ταξίδι– διώχνει οργισμένος τα παιδιά που βρίσκει να παίζουν σ’ αυτόν. Από κείνη τη στιγμή, όμως, ο χειμώνας παγώνει όλα τα δέντρα και τα λουλούδια. Τίποτα πια δεν τολμά ν’ ανθίσει και η άνοιξη δείχνει να έχει ξεχάσει τον κήπο του εγωιστή γίγαντα μέχρι τη μέρα που εκείνος δέχεται το αναπάντεχο φιλί ενός μικρού αγοριού.
Τότε όλα αλλάζουν. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι αλλάζει η καρδιά του γίγαντα.
Ένα πανέμορφο παραμύθι που μας δείχνει ότι όλα τα καλά του κόσμου δεν αξίζουν τίποτα όταν η καρδιά μας είναι άδεια και παγωμένη.




Ανήμερα Χριστούγεννα και ο Μπάρμπα-Πανώφ περιμένει Τον επισκέπτη. Περνά η μέρα χωρίς να τον δει και απογοητεύεται. Όμως ο Χριστός ήταν εκεί και η ευτυχία επιστρέφει.



Μια μέρα έφτασαν στο χωριό οι τρεις Μάγοι και έμειναν στο σπίτι της Μπάμπουσκα. Της μίλησαν για τον Χριστό και την επόμενη μέρα έφυγαν, ζητώντας να τους ακολουθήσει. Μια όμορφη διαχρονική ρωσική ιστορία.


Μια συναρπαστική ιστορία για το πώς η αγάπη του Θεού φροντίζει για την εκπλήρωση των ονείρων μας, μέσα από την περιπέτεια των τριών μικρών δένδρων. 



Μικρά γιορταστικά διηγήματα, που μας μεταφέρουν στη χαρούμενη και ζεστή ατμόσφαιρα των γιορτών. 

Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2012

100 χρόνια από τον ηρωικό θάνατο του ποιητή Λορέντζου Μαβίλη

 
Ποιητής, βουλευτής, φλογερός πατριώτης και οραματιστής, έφεδρος λοχαγός και αρχηγός εθελοντικού σώματος στον πόλεμο του 1912, τραυματίστηκε θανάσιμα στο Δυτικό Μέτωπο του Αγώνα, στο Δρίσκο Ιωαννίνων, 28 Νοεμβρίου 1912. άφησε την τελευταία του πνοή με τα λόγια: " Δεν είχα φανταστεί ποτέ ότι θα είχα τη μεγάλη τιμή να πεθάνω για την Ελλάδα". 


 Στην Πατρίδα
Πατρίδα, σὰν τὸν ἥλιο σου ἥλιος ἀλλοῦ δὲ λάμπει.
Πῶς εἰς τὸ φῶς του λαχταροῦν ἡ θάλασσα κι οἱ κάμποι,
πῶς λουλουδίζουν τὰ βουνά, τὰ δάσ᾿, οἱ λαγκαδιὲς
στέρνοντάς του θυμίαμα μυριάδες μυρωδιές! 
............................................................................
Οἱ νύχτες σου δροσοβολοῦν χιλιόπλουμα λουλούδια
καὶ στῶν παιδιῶν σου τὶς καρδιὲς ἀμάραντα τραγούδια,
σταλάζουνε στὰ σπλάγχνα τους θεράπειο λησμονιᾶς,
ἐλευτεριᾶς ἀγάλλιαση καὶ μίσος τυραννιᾶς.
 ...........................................................................
Κι ἀνάμεσα στὰ χρώματ᾿ ἀπὸ χίλια οὐράνια τόξα,
προβαίνει πάλ᾿ ὁ ἥλιος εἰς ὅλη του τὴ δόξα.
Καί, σὰν τοῦ μεγαλείου σου σύμβολο φωτεινό,
ἕως τὸ χρυσὸ βασίλεμα λάμπει στὸν οὐρανό.
Ἑλλάς, τὸ μεγαλεῖο σου βασίλεμα δὲν ἔχει,
καὶ δίχως γνέφια τοὺς καιροὺς ἡ δόξα σου διατρέχει.
Ὅσες φορὲς ὁ ἥλιος σου νὰ σὲ φωτίσει ἐρθεῖ,
θὲ νὰ σὲ βρεῖ πεντάμορφη, στεφανωμένη ὀρθή.

Η πιο εμπνευσμένη διαφήμιση ψωμιού...!



Παρασκευή, 23 Νοεμβρίου 2012

Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον...

«Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον», τραγούδι με πολλά μηνύματα και εξίσου πολλούς αποδέκτες, «έγραψαν» με τις σχολικές τσάντες τους οι μαθητές του 6ου Γυμνασίου Νίκαιας για να δείξουν την αποστασιοποίησή τους από τα όσα συμβαίνουν στη χώρα μας. 


Πέμπτη, 22 Νοεμβρίου 2012

Τρένο από σοκολάτα...!

Η «Εβδομάδα Σοκολάτας» στις Βρυξέλες έκρυβε μια έκπληξη στους επισκέπτες της, η οποία μάλιστα έπασε όλα τα ρεκόρ και άφησε άφωνους τους παρευρισκομένους. 
Ο διάσημος chocolatier Andrew Farrugia παρακεύασε ένα εντυπωσιακό τρένο μήκους 34 μέτρα εξ ολοκλήρου από σοκολάτα, αποδίδοντας με λεπτομέρεια όλα τα χαρακτηριστικά ενός παλαιού συρμού.
Το περίπλοκο μοντέλο κατασκευάστηκε από 1.285 κιλά σοκολάτας, ενώ χρειάστηκαν 784 ώρες μέχρι να ολοκληρωθεί. Και όπως είναι φυσικό, βέβαια, δεν θα μπορούσε να απουσιάσει από το βιβλίο των Ρεκόρ Γκίνες, κερδίζοντας μάλιστα μαι περίοπτη θέση στη λίστα.


 Στο σιδηροδρομικό σταθμό Brussels South, που είχε την τιμητική του, όλοι συζητούσαν με ενθουσιασμό για το πώς μέσα σε μια στιγμή ο κόσμος των τρένων έγινε… πολύ νοστιμότερος, αλλά και πιο… παχυντικός, αφού οι θερμίδες του τρένου αριθμούν περί τα 6,5 εκατομμύρια! Αν και δεν νομίζω κανείς να τολμούσε…

Τετάρτη, 21 Νοεμβρίου 2012

Κυριακή, 18 Νοεμβρίου 2012

Σάββατο, 17 Νοεμβρίου 2012

Από την επέτειο του Πολυτεχνείου...

Μαθητές της Γ΄τάξης και η κα Μαριάνθη Τσουκανέλη μας παρουσίασαν μια συγκινητική γιορτή για την επέτειο του Πολυτεχνείου. Ευχαριστούμε πολύ!!!






Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2012

Γράμμα σ' έναν αθλητή που θαυμάζετε...

Νικητής του διεθνούς διαγωνισμού έκθεσης της Παγκόσμιας Ταχυδρομικής Ένωσης (UPU) αναδείχτηκε ένας 14χρονος μαθητής από τα Γιαννιτσά.
 Στον διαγωνισμό πήραν μέρος πάνω από 1 εκατομμύριο νέοι από 55 χώρες, μέσω των ταχυδρομείων τους με την έκθεση του 14χρονου να ξεχωρίζει.
 Το θέμα του φετινού διαγωνισμού ήταν: 
"Γράψτε μια επιστολή σε έναν αθλητή ή μια μορφή του αθλητισμού που θαυμάζετε, για να εξηγήσετε τι σημαίνουν για εσάς οι Ολυμπιακοί Αγώνες".
Τον περασμένο Απρίλιο ο 14χρονος είχε αναδειχτεί νικητής στον αντίστοιχο πανελλήνιο διαγωνισμό και η έκθεση διαβιβάστηκε στο διεθνές γραφείο της Π.Τ.Ε μέσω των ΕΛ.ΤΑ, όπου και έγινε η τελική κρίση των εκθέσεων των μαθητών από όλες τις χώρες.
 Ακολουθεί η έκθεση του Μάριου Χατζηδήμου:

"Γιαννιτσά, 25/01/12
Κύριο Ρότζερ Φεντερερ,
Tennis sport club of Bussel,
Switzerland.
Αγαπητέ Ρότζερ Φέντερερ,
Είμαι ο Μάριος, ένας από τους χιλιάδες, φαντάζομαι θαυμαστές σου. Ένας μικρός, ασήμαντος Μάριος, μπροστά σ' έναν γίγαντα του αθλητισμού. Κι ο λόγος που σου γράφω; Για να σ' ευχαριστήσω... να σ' ευχαριστήσω, που ξύπνησες μέσα μου την αγάπη για τον αθλητισμό και το τένις!
Χρόνια παρακολουθώ τους αγώνες και τις προσπάθειές σου στα γήπεδα, χειροκροτώ τις νίκες σου και θαυμάζω την επιμονή σου στις δύσκολες στιγμές. Το ανέβασμα σου όμως στο βάθρο του νικητή στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου, ήταν το «σερβίς», για την δική μου είσοδο στο άθλημα.

Άρπαξα την παρατημένη ρακέτα του αδελφού μου και αποφασιστικά μπήκα στο γήπεδο, έτοιμος να νικήσω. Τότε συνειδητοποίησα πόσο διαφορετικό είναι, να βλέπεις την ρακέτα στα χέρια του Φέντερερ από το να προσπαθείς να την κουμαντάρεις στα δικά σου χέρια. Παιδεύτηκα, ίδρωσα, άκουσα δικαιολογημένα τις φωνές του προπονητή μου, όμως δεν τα παράτησα. Η μορφή σου στο βάθρο του Ολυμπιονίκη, με κρατούσε εκεί και συνέχιζα...
Συνέχιζα και ονειρευόμουνα... Κάποια μέρα, κτυπώντας το μπαλάκι, εκ σφενδονίστηκε μαζί και η φαντασία μου, μακριά, πολύ μακριά στον χρόνο και στον τόπο. Βρέθηκα, λέει, εκεί, στην Αρχαία Ολυμπία, στην μεγάλη γιορτή του αθλητισμού, στους πρώτους επίσημους Ολυμπιακούς Αγώνες. 776 π.Χ.- οι κήρυκες γυρνούν όλη την Ελλάδα και αναγγέλλουν το γεγονός. Οι πόλεμοι σταματούν, γιατί ο αθλητισμός ενώνει και συμφιλιώνει τους ανθρώπους, έτσι τουλάχιστον ήταν τότε! Νέοι από κάθε άκρη της χώρας, καταφθάνουν εκεί με λεβέντικη ψυχή και σώμα, για ν' αγωνισθούν τον «καλόν αγώνα», το «Ευ αγωνίζεσθαι». Τι υπέροχες λέξεις, τι φανταστική ατμόσφαιρα!

Ήσουν κι εσύ, λέει, εκεί. Οι ιστορικές μου γνώσεις σε απορρίπτουν, όμως η φαντασία μου σε θέλει εκεί. Ν' αγωνίζεσαι και να στεφανώνεσαι με την αγριελιά. Να ποτίζεις με τον ιδρώτα σου, το χώμα της αρχαίας Ολυμπίας και να δοξάζεσαι μαζί με τον Διαγόρα της Ρόδου, τον Πολυδάμα, τον Θεαγένη.
Ναι, είμαι περήφανος, που η δική μου πατρίδα, η Ελλάδα, έθεσε τα θεμέλια του σύγχρονου αθλητισμού. Το αθλητικό πνεύμα, σαρκώθηκε και μορφοποιήθηκε στους αγώνες της αρχαιότητας. Η Ολυμπιακή φλόγα, λαμπρυνόμενη με τις άξιες του Ελληνικού πολιτισμού, φώτισε την οικουμένη. Η αγωνιστικότητα, η ευγενής άμιλλα, ο αυτοέλεγχος, η συνεργασία, μέσ' από τον αθλητισμό, εμπλούτισαν και όλη την στάση του ανθρώπου απέναντι στην ζωή...

...Στεκόσουν εκεί, στεφανωμένος, ακτινοβολώντας την χαρά της νίκης, όταν σε πλησίασα ντροπ αλά, σου έπιασα το χέρι, σε κοίταξα στα μάτια και σε ρώτησα:
- Πως νοιώθεις, Ρότζερ; Τι σημαίνουν για σένα όλα αυτά;
- Άκου μικρέ μου, μου απάντησες με μια φωνή κρυστάλλινη, που ακόμα αντηχεί ...

Δευτέρα, 12 Νοεμβρίου 2012

Ταξιδεύοντας στο Grand Canyon

Στη μαγική τοποθεσία του Grand Canyon μας ταξιδεύει το time-lapse βίντεο που ακολουθεί. Για τη δημιουργία του χρειάστηκαν περισσότερες από 80.000 φωτογραφίες και χρονικό διάστημα επτά εβδομάδων.

Το βίντεο γίνεται ακόμα πιο εντυπωσιακό χάρη στην ηλιακή έκλειψη που πραγματοποιήθηκε στις 20 Μαΐου του 2012, η οποία περιλαμβάνεται σε αυτό. 

Παρασκευή, 9 Νοεμβρίου 2012

Το αλησμόνητο δάκρυ (Παναγή Δημαράτου)

Παιδί ήμουνα και γέρασα και μήτε το ξέχασα, μήτε θα το ξεχάσω ποτέ μου εκείνο το δάκρυ.
Έτσι άρχιζε κάποτε κάποτε ο δάσκαλός μας, ένα κοντό γεροντάκι με κοντά άσπρα γενάκια, όταν τύχαινε να κάνουμε καμιά αταξία.
— Δε θυμάμαι, μας διηγόταν, τι του χάλασα του πατέρα μου και καθώς με βρήκε, μου είπε θυμωμένα, σχεδόν άγρια:
— Τώρα θα δης! Να σε κάμω εγώ να μην το ξεχάσης ποτέ σου! Κι έτρεξε, πηδώντας σχεδόν τα σκαλιά της σκάλας μας, να κατεβή στον κήπο να κόψη λιόβεργες.
Εγώ τάχασα. Να ξεφύγω από την πόρτα, ήταν αδύνατο. Να πηδήσω κάτω από το πίσω παράθυρο, ήταν ψηλό. Όπου και να κρυβόμουνα θα μ’ έβρισκαν. Κοίταξα γύρω μου σαστισμένος. Σε λίγο άκουσα τα πατήματα του πατέρα μου βαριά στη σκάλα. Ανέβαινε, η φωνή του πλησίαζε “Τώρα θα σου δείξω εγώ!”
Ξαφνικά μου ήρθε μια ιδέα. Άνοιξα την πόρτα του μεγάλου ρολογιού του τοίχου, κληρονομιά από τον παππού του πατέρα μου, που χωρούσε δυο σαν και μένα.
Άνοιξε η πόρτα του σπιτιού κι η φωνή του πατέρα μου ακούστηκε να λέη:
— Ορίστε τώρα να δης πώς παίζουν με τα πράματα και τα χαλούν. Ε...
Κι η φωνή του κόπηκε, με είχε χάσει. Σε λίγο άκουσα να φωνάζη της μητέρας μου.
— Πού τον έκρυψες; Πες μου πού τον έκρυψες! Δεν υποφέρεται πια.
— Σε καλό σου! ακούστηκε η φωνή της μητέρας μου, εγώ να τον κρύψω; Πού να τον κρύψω;
Ο πατέρας μου ήρθε πάλι μέσα.
— Δυστυχία μου, είπα με το νου μου, αν με καταλάβη πως είμαι κρυμμένος, χάθηκα. Και θα με καταλάβη... θα ιδή πως σταμάτησε το ρολόι, και θα ‘ρθη να το κοιτάξη και τότε αλίμονο!..

Όμως ο πατέρας μου δεν το παρατήρησε το σταμάτημα του ρολογιού. Ή, κι αν το παρατήρησε, δεν είχε καιρό να εξετάση την αιτία που σταμάτησε. Ήθελε καλά και σώνει να με βρη.
Κι αφού έψαξε σ’ όλες τις γωνιές της τραπεζαρίας, βγήκε και κλείδωσε την πόρτα. Φαίνεται σκέφτηκε πως μπορούσε να είμαι κάπου αλλού κρυμμένος, και να ξέφευγα από κει, να έμπαινα στη τραπεζαρία.
Έπειτα άκουσα στο άλλο σπίτι ν’ ανοίγουν ντουλάπια, να τραβιούνται κρεβάτια, ν’ ανοιγοκλείνονται πόρτες.
Σε λίγο κατάλαβα πως ο πατέρας κατέβηκε στο υπόγειο, κι έψαχνε παντού.
— Τι οργή Θεού έγινε! ακουγόταν να λέη κάθε τόσο. Η γη άνοιξε και τον κατάπιε;
Έπειτα τον άκουσα να ρωτάη τούς γειτόνους·
— Μαστρο-Γιώργη, να μην είδες να περνά ο Ντίνος;
— Όχι δεν τον είδα σήμερα. Δε γίνεται να μην τον έβλεπα. Εγώ δεν έφυγα από δω.
Το ίδιο του λέγανε κι οι άλλοι.
Σε λίγη ώρα, αφού φαίνεται πήγε και ρώτησε και πάρα πέρα, γύρισε στην τραπεζαρία. Ήρθε κει

Τετάρτη, 7 Νοεμβρίου 2012

Όταν το μολύβι συνάντησε τα ξύσματά του...!

Η αγγλίδα Marta Altés δεν αφήνει τίποτα να πέσει κάτω ούτε τα ξύσματα του μολυβιού της! Τοποθετώντας τα στο χαρτί και σκιτσάροντας γύρω τους, δημιουργεί μοναδικές διασκεδαστικές εικόνες.
 






Κυριακή, 4 Νοεμβρίου 2012

Η οικογένεια επηρεάζει τους βαθμούς

πηγή: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
Τα παιδιά μαθαίνουν σκάκι. Ζωγραφίζουν. Διαβάζουν περιοδικά. Παίζουν μουσική. Ασχολούνται με τον αθλητισμό. Διαβάζουν εξωσχολικά βιβλία. Από πού γεννήθηκαν τα ερεθίσματα; Ποιος τα παρακίνησε; Ποιος τους άνοιξε τον δρόμο; Η οικογένεια ανοίγει τους δρόμους και το σχολείο λειτουργεί ενισχυτικά για τη διαμόρφωση της προσωπικότητας των μαθητών του, με τα ιδιωτικά σχολεία να έχουν -σε γενικές γραμμές- το προβάδισμα έναντι των δημοσίων. Είναι ενδεικτικό ότι οι μαθητές του ιδιωτικού σχολείου έχουν, κατά 1,8 μονάδες, καλύτερες βαθμολογίες σε σχέση με τους συνομηλίκους τους που φοιτούν σε δημόσιο σχολείο. Επίσης, ενδιαφέρον είναι ότι όσα παιδιά συμμετέχουν σε κάποια καλλιτεχνική δραστηριότητα -και κυρίως σχετική με τη μουσική- έχουν καλύτερες επιδόσεις από τους συνομηλίκους τους που δεν το κάνουν.
«Το παιδί παίρνει τα πρώτα ερεθίσματα από την οικογένεια. Οχι με τη μορφή υπόδειξης αλλά παραδείγματος. Χαρακτηριστικά, το παιδί εξοικειώνεται με το εξωσχολικό διάβασμα όταν κοιτά τον μπαμπά και τη μαμά στις ελεύθερές τους ώρες να διαβάζουν ένα βιβλίο. Οι εκπαιδευτικοί στο σχολείο μπορούν να παρακινήσουν τους μαθητές. Μπορούμε, ίσως, να διακρίνουμε κάποια κλίση τους και να την αναδείξουμε», λέει στην «Κ» εκπαιδευτικός σε ιδιωτικό σχολείο.
Τα στοιχεία αυτά προκύπτουν από την έρευνα με τίτλο «Σχολική επίδοση και κοινωνική προέλευση: η περίπτωση ενός ιδιωτικού και ενός δημόσιου γυμνασίου» (εκδόσεις Αδελφών Κυριακίδη) του εκπαιδευτικού κ. Νίκου Κολίτση, ο οποίος μελέτησε τις επιδόσεις, τα ενδιαφέροντα, αλλά και το οικογενειακό προφίλ μαθητών από ένα ιδιωτικό και ένα δημόσιο γυμνάσιο.
Κοινωνικό επίπεδο
Ενδεικτικά, οι μαθητές που φοιτούσαν στο ιδιωτικό σχολείο συγκέντρωσαν μέσο όρο βαθμολογίας 18,24, ενώ οι μαθητές από το δημόσιο είχαν μέσο όρο βαθμολογίας 16,44. Σύμφωνα με την έρευνα, τόσο το κοινωνικό όσο και το μορφωτικό επίπεδο του πατέρα και της μητέρας σχετίζονται σημαντικά με την επίδοση των μαθητών. Οσο υψηλότερο είναι το μορφωτικό και κοινωνικό επίπεδο της οικογένειας τόσο καλύτερες είναι οι μέσες σχολικές επιδόσεις.
Από την άλλη, ορισμένες διαφοροποιήσεις στη συμπεριφορά των μαθητών του ιδιωτικού και του δημόσιου σχολείου έχουν πρωτίστως ποιοτικό αποτύπωμα. Αυτό καταδεικνύεται κυρίως από τις ασχολίες των παιδιών στον ελεύθερό τους χρόνο. Τόσο οι μαθητές του δημόσιου όσο και εκείνοι του ιδιωτικού σχολείου επιλέγουν -με μικρές ποσοστιαία αποκλίσεις- τον αθλητισμό, τα περιοδικά, την τηλεόραση, τις συναντήσεις με φίλους, τα παιχνίδια στον υπολογιστή, το download και το facebook. Ομως, σύμφωνα με την έρευνα, οι σημαντικές διαφοροποιήσεις εντοπίζονται στην ενασχόληση με τη μουσική και τις άλλες εξωσχολικές δραστηριότητες εκτός από τις πιο συνηθισμένες. Ετσι, οι μαθητές του δημόσιου σχολείου περισσότερο ακούνε μουσική, ενώ οι μαθητές του ιδιωτικού παίζουν μουσική με κάποιο μουσικό όργανο.
Μάλιστα, όσοι ασχολούνται με τη μουσική έχουν καλύτερες επιδόσεις από τους συνομηλίκους

Παρασκευή, 2 Νοεμβρίου 2012

Αφιέρωμα της google στον Οδυσσέα Ελύτη

Τον Οδυσσέα Ελύτη τιμά η Google με ένα ειδικό Doodle στο λογότυπό της στο google.gr. Σήμερα, 2 Νοεμβρίου συμπληρώνονται 101 χρόνια από τη γέννησή του μεγάλου ποιητή και Νομπελίστα, το 1911. Η εικόνα στο λογότυπο της Google απεικονίζει τον ποιητή με ένα καράβι, ένα τσαμπί σταφύλι και μια ελιά, παραπέμποντας στη ρήση του ποιητή: «Εάν αποσυνθέσεις την Ελλάδα, στο τέλος θα δεις να σου απομένουν μια ελιά, ένα αμπέλι κι ένα καράβι. Που σημαίνει, με άλλα τόσα την ξαναφτιάχνεις».

 

Η ΠΟΔΗΛΑΤΙΣΣΑ
Το δρόμο πλάι στη θάλασσα περπάτησα
    που' κανε κάθε μέρα η ποδηλάτισσα

Βρήκα τα φρούτα που 'χε το πανέρι της
    το δαχτυλίδι που 'πεσε απ' το χέρι της

Βρήκα το κουδουνάκι και το σάλι της
    τις ρόδες το τιμόνι το πεντάλι της

Βρήκα τη ζώνη της βρήκα σε μιαν άκρη
    μια πέτρα διάφανη που 'μοιαζε με δάκρυ

Τα μάζεψα ένα ένα και τα κράτησα
    κι έλεγα που 'ναι που 'ναι η ποδηλάτισσα

Την είδα να περνά πάνω απ' τα κύματα
    την άλλη μέρα πάνω από τα μνήματα

Την τρίτη νύχτωσ' έχασα τ' αχνάρια της
    στους ουρανούς άναψαν τα φανάρια της.

Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2012

Το Έπος του 1940 μέσα από πίνακες ζωγραφικής και φωτογραφίες

Το πρώτο μέρος της γιορτής μας, αφιερωμένο στη σημαία, αναφέρεται στη Δέσποινα Αχλαδιώτου, την κυρά της Ρω, που μέχρι τα βαθιά της γεράματα έκανε μόνη της έπαρση και υποστολή της ελληνικής σημαίας στη βραχονησίδα που ζούσε. Αμέσως μετά θα ορίσουμε το σημαιοφόρο του σχολείου μας, τους παραστάτες και θα δοθούν τα αριστεία και βραβεία επίδοσης.
Το δεύτερο μέρος της γιορτής αναφέρεται στο έπος του 1940 μέσα από πίνακες ζωγραφικής και φωτογραφίες εκείνης της περιόδου. Τα κείμενα που θα ακούσετε από τους μαθητές της Γ΄ τάξης του σχολείου μας είναι προϊόν δικής τους εργασίας και συνεργασίας, καθώς αναζήτησαν, σχολίασαν, αυτοσχεδίασαν και κοπίασαν, για να σας παρουσιάσουν ό,τι καλύτερο μπορούσαν.
 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ (26/10/2012)
Γιορτή για τη σημαία
  • Εισαγωγή
  • Η κυρά της Ρω                                            (βίντεο)
  • Ανάγνωση πρακτικού              (Ορισμός σημαιοφόρου και
παραστατών, απονομή βραβείων και αριστείων)

Γιορτή για το Έπος του 1940
  • Το Έπος του 1940 μέσα από πίνακες ζωγραφικής και
             φωτογραφίες                 (προβολή διαφανειών, κείμενα)
  • Ο Ναπολιτάνος                                      (τραγούδι)
  • Στην πρώτη γραμμή του πολέμου               (μονόπρακτο)
  • Βάζει ο Ντούτσε τη στολή του                   (τραγούδι)
  • Στην πρώτη γραμμή του πολέμου                 (συνέχεια)
  • Ο έφεδρος                                            (τραγούδι)
  • Οι Ηπειρώτισσες                                      (τραγούδι)
  • Ο μικρός στρατιώτης                               (βίντεο-τραγούδι)
  • Κλείσιμο 
  • ΕΘΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ     
κείμενα παρουσίασης

Κυριακή, 28 Οκτωβρίου 2012

Το γάλα του Κωστάκη

Μεγλη ταν χαρ τν παιδιν κενη τν μέρα. Στ παιδικ συσστια γι πρτη φορ θ μοραζαν γλα, πο εχεν ξαφανισθ π τς θνας πολλος μνες. Λγο πειτα π τν εσοδο τν Γερμανν εχε κι ατ γνει εδος πολυτελεας. Μ τρα ετυχς φθασεν πρτη ποστολ το Διεθνος ρυθρο Σταυρο.

 Τ γλα βραζταν σ μεγλα καζνια στ σχολεα κα που λλο λειτουργοσαν παιδικ συσστια. Κα τ πεινασμνα λληνπουλα δν χρταιναν ν τ ρουφον μ τ μτια, πρν κμη γν διανομή. Τ φασλια, τ μπιζλια κα τ πληγούρι μλις τ εχαν συγκρατσεις τρα στ ζω. Κα τ εχαν πι βαρεθ. Τ γλα μως θ τος ξανφερνε τ ρδινο χρμα τς γεας.
Σ’ να συνοικιακ δημοτικ σχολεο το Πειραις ταν μαθητς κι Κωστκης, παιδ πτωχο παλλλου. οκογνει του εχεν ποφρει πολ, νμισυ χρνο π τς στερσεις. φο ναγκσθηκαν στν ρχν πουλσουν τ λγα κοσμματα τς μητρας, τ περισστερα πιπλα κα πολλ ροχ τους, τρα τελευταα στριζαν λες τς λπδες τους στ συσστια κα στς διανομς.  
πατρας παιρνε συσστιο π τν πηρεσα του κα τ δύο παιδιά, Λέλα κι Κωστκης, π τ σχολεῖά τους. μισθς το πατρα κενη τν ποχ δν ταν ρκετς ν τος θρψ οτε πντε μρες τ μνα. Κι καημένη μητρα πρεπε ν βλ λη τν τχνη της, γι ν χουν πντε πιτα φαγητ τ μεσημέρι κα πντε τ βρδυ.
  πτωχ οκογνεια εχε κι να φιλοξενομενο σ λο ατ τ διστημα. ταν νας Κπριος, στρατιτης στν γγλικ στρατ,κα τν λεγαν Μιχλη. Εχε πολεμήσει γενναα τος Γερμανος,πληγθηκε λαφρ στ δεξ χρι κα εχε πιασθ αχμλωτος. λλ κατρθωσε ν δραπετεσ κα τυχαα εχε κτυπσει τν πόρτα το πτωχο παλλήλου. Τν δέχθηκαν μ λη τν καρδι τους, τν κρυψαν π κθε ποπτο μτι κι μοιρσθηκαν μαζ του τ λγο φαγητ τους.Κι οτε θελαν ν’ κοσουν τς παρακλήσεις του ν τν φήσουν ν παραδοθ. Τν κνδυνο ν τουφεκισθον ο γονες, ν τν νεκλυπτανο χθροί, οκογνεια δν τν λογάριαζε.

- Τ γλα σας θ τ πνετε λοι δ κι ταν φεγετε, θ μο δεχνετε δειο τ τενεκκι σας, επεν διευθντρια στ παιδι τν ρα τς διανομς.

Τ παιδι εχαν μπ στ σειρ κι περνοσαν μπροστ π τ καζάνι, π τ ποο δο διδασκλισσες μ δο μεγλες κουτάλες χυναν τ γάλα στ τενεκκια τους. Κα τ καθνα καθταν σ’ να θρανο κατ ροφοσε γργορα κα μ μεγλη εχαρστησι. Κι ταν